W sobotę 2 marca br. w bazylice archikatedralnej pw. św. Jakuba Ap. w Szczecinie odbyła się Msza św. pod przewodnictwem bp. prof. Henryka Wejmana, podczas której trzech alumnów Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Szczecinie otrzymało pierwszy stopień sakramentu święceń – diakonat.
Nowo wyświęceni diakoni: Maciej Czaczyk z parafii pw. św. Ojca Pio w Pniewie k. Gryfina, Piotr Łosiewski z parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Szczecinie i Paweł Szeloch z parafii pw. św. Stanisława BM w Szczecinie, podjęli posługę słowa, Ołtarza i miłości w trzech parafiach naszej archidiecezji, gdzie przede wszystkim podczas Eucharystii będą czytali Ewangelię, głosili słowo Boże, podawali intencje modlitwy powszechnej, usługiwali prezbiterom w celebracji i rozdzielali Komunię św. dla wiernych, a poza Mszą św. będą udzielali chrztu św., asystowali przy zawieraniu małżeństw, odwiedzali chorych z Wiatykiem oraz przewodniczyli obrzędom pogrzebu.
To ich bezpośrednie przygotowanie przed sakramentem święceń prezbiteratu – okres, kiedy w sposób szczególny winni wpatrywać się w Chrystusa, który nie przyszedł, aby Mu służono, ale po to, aby służyć.
Sześciu kleryków Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Legnickiej z rąk biskupa legnickiego Zbigniewa Kiernikowskiego przyjęło w sobotę 25 kwietnia święcenia diakonatu
W uroczystości uczestniczyli biskup pomocniczy Marek Mendyk oraz biskup senior Stefan Cichy. Obecni byli również rodzice, krewni, przyjaciele i kapłani diakonów, pracujący w parafiach, z których pochodzą alumni.
Porzuciła grzeszne życie, aby pokutować na pustyni.
Żyła w latach ok. 344 – 421. Kiedy miała 12 lat, uciekła z domu rodzinnego, udała się do Aleksandrii i prowadziła tam życie rozpustne. Przez 17 lat uwodziła mężczyzn, nie dla zarobku, ale z potrzeby oddawania się rozpuście. Jej życie zmieniło się podczas pobytu w Jerozolimie – mimo grzesznego życia uważała się za chrześcijankę. W uroczystość Znalezienia Krzyża Świętego zamierzała wejść do Bazyliki Grobu Pańskiego, jednak została odepchnięta jakąś niewytłumaczalną siłą. Zwróciła się wówczas w modlitwie do Maryi. „Matko Miłosierdzia! Skoro odrzuca mnie Twój Syn, Ty mnie nie odrzucaj! Pozwól mi ujrzeć drzewo, na którym dokonało się także moje zbawienie” – modliła się. Ślubowała porzucić grzeszne życie i pokutować. Udała się na pustynię, nad rzekę Jordan, i tam w samotności, na umartwieniach i postach spędziła resztę swojego życia. W VI wieku powstał opis jej życia, zatytułowany Życie naszej matki św. Marii Egipcjanki. Według wszelkiego prawdopodobieństwa jego autorami byli mnisi z klasztoru św. Zozyma, kapłana, który odnalazł Marię na pustyni. W Wielki Czwartek o. Zozym wziął Najświętszy Sakrament, trochę żywności dla Marii i wyruszył na pustynię. Nad brzegiem Jordanu znalazł ją czekającą na niego i udzielił jej Komunii św. O św. Marii Egipcjance pisali: św. Cyryl Aleksandryjski, św. Zozym i św. Sofroniusz.
Kiedy Ewangelista pisze, że Maria Magdalena udała się do grobu w pierwszy dzień po szabacie, chce powiedzieć, że udała się tam już w nowej rzeczywistości.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
