Kraje skandynawskie należą do najbardziej zlaicyzowanych społeczeństw świata. Z drugiej strony, jeśli chodzi o poziom zamożności czy opiekę społeczną, lokują się w czołówce narodów. Ten dysonans od pewnego czasu coraz bardziej interesuje socjologów i filozofów. „The New York Times” omówił na swoich łamach opublikowaną niedawno książkę socjologa Phila Zuckermana, który spędził - głównie w Szwecji i Danii - 14 miesięcy, badając wiarę ludzi tych dwóch nacji.
Książka zawiera wiele ciekawych spostrzeżeń. Po pierwsze - bardzo wielu ludzi uważa się za chrześcijan i utożsamia z narodowymi luterańskimi Kościołami - Szwedzkim i Duńskim. Z drugiej jednak strony, Szwedzi i Duńczycy bardzo niechętnie mówią o swojej wierze, uważając ją za sprawę zupełnie prywatną. Zdaniem Zuckermana, nie jest to jednak prawdą. Przyczynę widzi gdzie indziej. Jego zdaniem, niechęć do mówienia o wierze nie wynika z ochrony prywatności, ale z tego, że Skandynawowie nie mają na ten temat wiele do powiedzenia. Nawet ci najbardziej wykształceni. - Nigdy o tym nie myślałem - to bardzo częste odpowiedzi, które słyszał od swych respondentów amerykański socjolog.
Z tej ignorancji wynika brak społecznego przyzwolenia na rozmowy o Bogu. Jest ono na tyle silne, że większe zdziwienie wywołałoby mówienie o Bogu niż jakiś ekshibicjonistyczny wybryk.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
„Kościół nie może zamknąć się w tym, co widzialne i doraźne” - przypomniał Leon XIV podczas pierwszej majowej audiencji ogólnej, wracając do nauczania Soboru Watykańskiego II. W mocnej katechezie wskazał, że chrześcijanie żyją między „już” a „jeszcze nie”, a prawdziwym horyzontem Kościoła pozostaje Królestwo Boże.
Odwołując się do soborowej konstytucji „Lumen gentium”, Papież przypomniał, że „Kościół jest Ludem Bożym pielgrzymującym w dziejach, a celem wszystkich jego działań jest Królestwo Boże”. Zauważył przy tym, że ten wymiar bywa dziś marginalizowany, gdyż uwaga wierzących skupia się głównie na tym, co widzialne i natychmiastowe.
Msza św. z kard. Hansem Urs von Balthasarem (po lewej) w kaplicy na Sławinku, styczeń 1972
Senat podjął w środę uchwałę ustanawiającą rok 2027 Rokiem ks. Franciszka Blachnickiego - więźnia obozu koncentracyjnego Auschwitz, założyciela Ruchu Światło-Życie, twórcy Krucjaty Wyzwolenia Człowieka oraz Chrześcijańskiej Służby Wyzwolenia Narodów, którego proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 1995 r.
Autorzy uchwały, odczytanej w środę w Senacie przez senatora PiS Wojciecha Skurkiewicza, zaznaczyli że w lutym 2027 roku przypadnie 40. rocznica śmierci księdza Franciszka Blachnickiego - katolickiego księdza, wykładowcy akademickiego, twórcy wielu projektów o znaczeniu społecznym i duchowym.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
