Drżenie, sztywnienie, ból, bezsenność. Objawy choroby Parkinsona u francuskiej zakonnicy - s. Marie Simon pogłębiały się. Nie mogła już pisać ani prowadzić samochodu. Cierpiąc, podziwiała siłę i odwagę Jana Pawła II, który też mężnie walczył z chorobą. Kiedy Papież zmarł, zawalił jej się świat. - Straciłam przyjaciela, który mnie rozumiał i dodawał mi sił, by iść naprzód. W kolejnych dniach czułam wielką pustkę, ale jednocześnie miałam pewność, że był on nieustannie obecny - mówi s. Simon.
Jej współsiostry zaczęły intensywnie modlić się do Jana Pawła II o uzdrowienie s. Simon. I dokładnie dwa miesiące po śmierci Ojca Świętego rzeczywiście została uzdrowiona. Przypadek s. Simon jest pierwszym uznanym oficjalnie przez Kościół cudem za wstawiennictwem Jana Pawła II. Został dokładnie opisany w wydanej właśnie książce „Cuda” (Wydawnictwo św. Stanisława BM), a także sfilmowany przez hiszpańskiego twórcę Javiera Figuera (ten krótkometrażowy film również dołączono do wspomnianej książki).
„Cuda” zawierają 150 świadectw łask otrzymanych za wstawiennictwem Jana Pawła II. Wszystkie należą do dokumentacji procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego Papieża Polaka. Były spontanicznie nadsyłane z wielu krajów przez ludzi różnych narodowości, najczęściej w formie przejmujących listów pełnych wdzięczności. Niektóre świadectwa były pozostawiane na grobie Jana Pawła II. - Pogrupowaliśmy je w kilku rozdziałach, m.in. opowiadających o niezwykłych uzdrowieniach i nawróceniach, o powołaniach do życia duchowego oraz o cudownym darze rodzicielstwa. W tej książce jak w lustrze odbija się cały pontyfikat Jana Pawła II. Jego życzliwe spojrzenie na osoby samotne, cierpiące, chore. W dodatku są to świadectwa osób z całego świata, a nawet niechrześcijan - mówi Maria Zboralska, redaktor książki.
- Jednak przypadki opisane w tej publikacji to zaledwie niecały jeden procent wszystkich zgłoszonych do postulatora - podkreśla ks. prał. Sławomir Oder, postulator procesu beatyfikacyjnego Jana Pawła II. W jego opinii, publikacja jest wypełnieniem sprawiedliwości wobec wielkiego dzieła Bożego i Bożej Opatrzności, która przez osobę Jana Pawła II dokonuje niezwykłych znaków w naszym życiu.
Ks. Oder poinformował na spotkaniu promocyjnym w Warszawie, że są już na ukończeniu prace związane z redagowaniem „Pozycji”, czyli dokumentu stanowiącego niejako syntezę całego procesu udokumentowania świętości Jana Pawła II. Jeszcze przed trzecią rocznicą jego śmierci zostaną przekazane do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.
Agata urodziła się w Palermo (Panormus) na Sycylii w bogatej, wysoko postawionej rodzinie. Wyróżniała się nadzwyczajną urodą.
Kwintinianus - starosta Sycylii zabiegał o jej rękę, mając na względzie nie tylko jej urodę, ale też majątek. Kiedy Agata dowiedziała się o tym, uciekła i ukrywała się. Kwintinianus wyznaczył nagrodę za jej odnalezienie, wskutek czego zdradzono miejsce jej ukrycia. Ponieważ Agata postanowiła swoje życie poświęcić Bogu, odrzuciła oświadczyny Kwintinianusa. Ten domyślił się, że ma to związek z wiarą Agaty i postanowił nakłonić ją do porzucenia chrześcijaństwa. W tym celu oddano Agatę pod opiekę Afrodyzji - kobiety rozpustnej, która próbowała Agatę nakłonić do uciech cielesnych i porzucenia wiary. Afrodyzja nie zdziałała niczego i po trzydziestu dniach Agatę odesłano z powrotem Kwintinianusowi, który widząc, że nic nie wskóra, postawił Agatę przed sobą jako przed sędzią i kazał jej wyrzec się wiary. W tamtym czasie obowiązywał wymierzony w chrześcijan dekret cesarza Decjusza (249-251). Kiedy Agata nie wyrzekła się wiary, poddano ją torturom: szarpano jej ciało hakami i przypalano rany. Agata mimo to nie ugięła się, w związku z czym Kwintinianus kazał liktorowi (katu) obciąć jej piersi. Okaleczoną Agatę odprowadzono do więzienia i spodziewano się jej rychłej śmierci.
Caritas Polska alarmuje o dramatycznej sytuacji humanitarnej w Strefie Gazy. Dziesiątki tysięcy dzieci pozostały bez opieki dorosłych, a miliony osób żyją w skrajnie trudnych warunkach. „Nie możemy patrzeć na tragedię tych rozmiarów z obojętnością” - podkreśla w rozmowie z KAI Radosław Sterna z Caritas Polska, apelując o długofalowe wsparcie psychospołeczne dla najmłodszych. „Żadna ilość pomocy materialnej nie zatrzyma tych głębokich szkód psychicznych” - dodaje Nina Mocior z Caritas Polska.
Sterna opisuje dramatyczne warunki życia w prowizorycznych obozach: „Trudno nam w Polsce wyobrazić sobie spanie w temperaturze 8 stopni w nocy w namiocie z plandek i blachy. Ludzie są skrajnie wyczerpani, niedożywieni, bardzo osłabieni”. Brak bieżącej wody, opieki medycznej i ogrzewania oraz lokalne powodzie pogłębiają kryzys humanitarny. Choć żywności pojawiło się więcej niż rok temu, większość produktów na rynku nie zaspokaja potrzeb osób niedożywionych, a transporty humanitarne wciąż bywają blokowane.
W 2025 r. władze Kuby dopuściły się prawie 900 razy do represji na tle religijnym, wynika z szacunków Kubańskiego Obserwatorium Praw Człowieka (OCDH). Pozarządowa organizacja odnotowała, że choć w porównaniu do wcześniejszego roku liczba tego typu nadużyć jest niższa, to jednak wciąż reżim na Kubie systematycznie prześladuje z powodu wyznawanej wiary osoby duchowne oraz świeckich. Obserwatorium sprecyzowało, że od stycznia do grudnia ub.r. na wyspie doszło do co najmniej 873 przypadków prześladowań ze strony władz wobec obywateli Kuby oraz obcokrajowców w związku z podejmowaniem przez nich praktyk religijnych. W analogicznym okresie 2024 r. dyrekcja OCDH potwierdziła 996 takich zdarzeń na wyspie.
Według dokumentacji Obserwatorium w 2025 r. najliczniejsze przypadki represji na tle religijnym notowane były pomiędzy marcem i czerwcem, czyli w okresie kiedy na Kubie nasiliły się protesty społeczne. Większość z nich miała związek z licznymi na wyspie przerwami w dostawach energii elektrycznej oraz niedoborami wody pitnej. Wśród przykładów zeszłorocznych prześladowań były represje wobec meksykańskiego księdza José Ramireza, który został wydalony w grudniu 2025 r. z Kuby po tym, jak uruchomił dzwony kościoła La Milagrosa w Hawanie, stolicy kraju. Działanie duchownego było oznaką jego poparcia dla mieszkańców stolicy protestujących przeciwko niedoborom energii elektrycznej i wody.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
