Jest to niewielka wieś położona w pobliżu Olsztyna w diecezji warmińskiej. Tutejsze sanktuarium Matki Bożej Gietrzwałdzkiej jest jedynym w Polsce ośrodkiem kultu maryjnego, w którym miały miejsce zatwierdzone przez władze kościelne objawienia Matki Bożej.
Kult maryjny istniał tu jeszcze przed objawieniami, a związany był z obrazem Matki Bożej Gietrzwałdzkiej (2. poł. XVI wieku), który pod względem ikonograficznym zaliczany jest do typu Hodegetrii. Obraz koronował w 1967 r. prymas Polski kard. Stefan Wyszyński.
Od 27 czerwca do 16 września 1877 r. w Gietrzwałdzie rejestrowano objawienia Matki Bożej (160 objawień). Maryja ukazywała się dwóm dziewczynkom: Justynie Szafryńskiej i Barbarze Samulowskiej. Rozmawiała z dziećmi w języku polskim, który był zakazany przez władze pruskie. Na pytanie Szafryńskiej, kim jest, Matka Boża odpowiedziała podobnie jak w Lourdes: „Jestem Najświętsza Panna Maryja, Niepokalanie Poczęta”. Bardzo silnie akcentowała potrzebę modlitwy różańcowej. W trakcie objawień przekazała m.in. obietnice bliskiego uwolnienia Kościoła od prześladowań. Maryja poleciła też, aby w miejscu objawień zbudować kapliczkę z figurą Niepokalanej. Gietrzwałd nazywano wówczas często polskim Lourdes lub też warmińską Częstochową. W okresie objawień Gietrzwałd nawiedziło kilkaset tysięcy pielgrzymów. Oprócz katolików licznie przybywała tu także ludność ewangelicka, mimo iż pielgrzymki te organizowane były wbrew zaleceniom Konsystorza Ewangelickiego w Królewcu. Zatem Gietrzwałd stał się miejscem pogłębiania więzi narodowych między ludnością polską tych dwóch wyznań.
Jeszcze przed objawieniami do sanktuarium w Gietrzwałdzie przychodziła ludność Warmii z „łosierą”, czyli regionalną pielgrzymką wotywną lub dziękczynną.
Zatwierdzenie prawdziwości objawień nastąpiło w stulecie objawień - 11 września 1977 r.
Główne uroczystości: 29 czerwca (Świętych Apostołów Piotra i Pawła), 2 sierpnia (Matki Bożej Anielskiej), 15 sierpnia (Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny), 8 września (Matki Bożej Gietrzwałdzkiej). Opiekunami sanktuarium są księża kanonicy regularni.
Teksty o sanktuariach przygotowali: prof. dr hab. Antoni Jackowski i dr Izabela Sołjan z Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Fragment opracowany na podstawie rozdziału „Zdrętwiałe ręce” z książki Apetyt na życie. O pragnieniach, marzeniach i głodach ks. Piotra Pawlukiewicza, RTCK 2025.
Czy Bóg „każe się prosić”? Obrazy Mojżesza z rękami w górze i wdowy „naprzykrzającej się” sędziemu prowokują niewygodne pytania. Ks. Piotr pokazuje jednak, że to nie opór Boga jest problemem, ale nieklarowność naszych pragnień.
Mojżesz powiedział do Jozuego „Wybierz sobie mężów i wyrusz z nimi na walkę z Amalekitami. Ja jutro stanę na szczycie góry z laską Boga w ręku” […]. Jak długo Mojżesz trzymał ręce podniesione do góry, Izrael miał przewagę. Gdy zaś ręce opuszczał, miał przewagę Amalekita. Gdy ręce Mojżesza zdrętwiały, wzięli kamień i położyli pod niego i usiadł na nim. A Aaron i Hur podparli zaś jego ręce, jeden z tej, a drugi z tamtej strony. W ten sposób aż do zachodu słońca były jego ręce stale wzniesione wysoko. I tak zdołał Jozue pokonać Amalekitów i ich lud ostrzem miecza.
„Moje nawrócenie z aborcji na medycynę chroniącą życie” to zapis wstrząsającego, ale też pełnego otuchy świadectwa. Książka oświetla okoliczności, w jakich aborcja stała się akceptowana na światową skalę, a jednocześnie przedstawia możliwości działania Pana Boga w świecie poprzez każdego z nas.
To jedna z tych książek, przy czytaniu których trudno nie uronić łzy. Wspomnienia dr. Johna Bruchalskiego wywołują bowiem głębokie wzruszenie. To zarazem jedna z tych książek, które niosą wielką nadzieję w obecny, jakże niespokojny czas.
- Co dzisiaj w tym sanktuarium mówi do mnie Pan? Co mam dziś zrobić? Co muszę zmienić w swoim myśleniu, by siebie przekroczyć? Tak ważne jest to, byśmy dziś z tej Eucharystii wyszli umocnieni. Abyśmy oczyścili intencje, obmyślili sposób działania, podjęli decyzję i zapytali „Panie, czy tego ode mnie oczekujesz?” – mówił bp Janusz Mastalski podczas porannej Mszy św. sprawowanej w Sanktuarium św. Józefa przy ul. Poselskiej w Krakowie w uroczystość św. Józefa.
– Jeżeli cały Kościół jest dłużnikiem Dziewicy Matki, to zaraz po nim wdzięczność i szacunek winien św. Józefowi – powiedział na początku o. Nazariusz Popielarski OFM, witając bp. Janusza Mastalskiego i prosząc go o umocnienie zebranych słowem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
