We wsi Swarzewo, 5 km od Pucka, w kościele Narodzenia Najświętszej Maryi Panny znajduje się cudowna figurka Matki Bożej, zwana Gwiazdą Morza lub Królową Polskiego Morza. Pochodzi ona prawdopodobnie z XV wieku i zaliczana jest do najbardziej wartościowych gotyckich rzeźb Madonny na Pomorzu. Zgodnie z zachowaną legendą, figura miała być początkowo figurą okrętową towarzyszącą żeglarzom. Po uratowaniu im życia podczas sztormu marynarze ustawili figurę przy studni we wsi Swarzewo. Kaszubscy rybacy zbudowali nad studnią małą kapliczkę. W połowie XV wieku figurę przeniesiono do kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła na Helu. W okresie reformacji czczoną figurę protestanci wrzucili do morza. Jednak w cudowny sposób miała ona dopłynąć do Swarzewa. W latach 1877-80, w podziękowaniu za otrzymane łaski, rybacy ufundowali we wsi nowy kościół i umieścili w nim figurę.
W odrodzonej Polsce, po „zaślubinach z morzem” (10 lutego 1920 r.), za powrót Pomorza do Polski w sanktuarium swarzewskim dziękowali żołnierze armii gen. Józefa Hallera. W 1922 r. przed oblicze Królowej Polskiego Morza przybył ówczesny prezydent RP Stanisław Wojciechowski.
W okresie międzywojennym na prawie wszystkich polskich statkach i okrętach znajdowały się plakietki z wizerunkiem Matki Bożej Swarzewskiej (m.in. okręty: „Burza”, „Błyskawica”, „Orzeł”, statki transatlantyckie: „Kościuszko”, „Polonia”, „Batory”). W 1937 r. biskup chełmiński Stanisław Okoniewski dokonał uroczystej koronacji figury. Przed II wojną światową na odpust lipcowy Matki Bożej Szkaplerznej rybacy przypływali wieczorem z Helu.
Również obecnie Swarzewo to ważne miejsce dla ludzi morza i miejscowych Kaszubów. Przybywają tutaj w licznych pielgrzymkach. Najwięcej na odpusty: mały, zwany rybackim lub węgorzowym (w pierwszą niedzielę po 16 lipca), oraz duży w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (8 września). Duży odpust trwa cały tydzień. Co roku organizowana jest też pielgrzymka dzieci marynarzy.
Teksty o sanktuariach przygotowali: prof. dr hab. Antoni Jackowski i dr Izabela Sołjan z Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
"Nie mogę zrozumieć i nigdy tego do śmierci nie zrozumiem, że kobieta może chcieć zabić własne maleństwo w jej własnym ciele" - ta myśl towarzyszyła jej przez całe życie. Mija właśnie trzecia rocznica śmierci dr Wandy Półtawskiej - harcerki, żony i matki, lekarki, współpracowniczki i przyjaciółki św. Jana Pawła II, organizatorki poradnictwa rodzinnego, a nade wszystko obrończyni życia. Była więźniarką obozów koncentracyjnych i ofiarą okrutnych eksperymentów medycznych, której udało się nie znienawidzić oprawców. Zmarła 24 października 2023 r. Wskazywana jest obok takich postaci jak św. Katarzyna ze Sieny czy św. Hildegarda z Bingen jako przykład zaangażowania i przywództwa kobiet w Kościele.
Gdyby żyła, wkrótce skończyłaby 105 lat. Urodziła się 2 listopada 1921 r. w Lublinie w rodzinie Anny i Adama Wojtasików. Uczyła się w szkole Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej w Lublinie i należała do IV Lubelskiej Drużyny Żeńskiej im. Orląt Lwowskich. Już jako 15-latka została drużynową.
Zmarł 3-letni chłopczyk potrącony w poniedziałek przez ambulans, na terenie przedszkola w Jedliczu. Informację potwierdził szpital i prokuratura.
Do wypadku doszło w poniedziałek na terenie Przedszkola Samorządowego w Jedliczu (Podkarpackie) podczas pokazów udzielania pierwszej pomocy medycznej. Zajęcia edukacyjne z dziećmi prowadzili wykładowcy i studenci kierunku Ratownictwo medyczne Państwowej Akademii Nauk Stosowanych (PANS) w Krośnie.
"Nie mogę zrozumieć i nigdy tego do śmierci nie zrozumiem, że kobieta może chcieć zabić własne maleństwo w jej własnym ciele" - ta myśl towarzyszyła jej przez całe życie. Mija właśnie trzecia rocznica śmierci dr Wandy Półtawskiej - harcerki, żony i matki, lekarki, współpracowniczki i przyjaciółki św. Jana Pawła II, organizatorki poradnictwa rodzinnego, a nade wszystko obrończyni życia. Była więźniarką obozów koncentracyjnych i ofiarą okrutnych eksperymentów medycznych, której udało się nie znienawidzić oprawców. Zmarła 24 października 2023 r. Wskazywana jest obok takich postaci jak św. Katarzyna ze Sieny czy św. Hildegarda z Bingen jako przykład zaangażowania i przywództwa kobiet w Kościele.
Gdyby żyła, wkrótce skończyłaby 105 lat. Urodziła się 2 listopada 1921 r. w Lublinie w rodzinie Anny i Adama Wojtasików. Uczyła się w szkole Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej w Lublinie i należała do IV Lubelskiej Drużyny Żeńskiej im. Orląt Lwowskich. Już jako 15-latka została drużynową.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.