We wsi Swarzewo, 5 km od Pucka, w kościele Narodzenia Najświętszej Maryi Panny znajduje się cudowna figurka Matki Bożej, zwana Gwiazdą Morza lub Królową Polskiego Morza. Pochodzi ona prawdopodobnie z XV wieku i zaliczana jest do najbardziej wartościowych gotyckich rzeźb Madonny na Pomorzu. Zgodnie z zachowaną legendą, figura miała być początkowo figurą okrętową towarzyszącą żeglarzom. Po uratowaniu im życia podczas sztormu marynarze ustawili figurę przy studni we wsi Swarzewo. Kaszubscy rybacy zbudowali nad studnią małą kapliczkę. W połowie XV wieku figurę przeniesiono do kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła na Helu. W okresie reformacji czczoną figurę protestanci wrzucili do morza. Jednak w cudowny sposób miała ona dopłynąć do Swarzewa. W latach 1877-80, w podziękowaniu za otrzymane łaski, rybacy ufundowali we wsi nowy kościół i umieścili w nim figurę.
W odrodzonej Polsce, po „zaślubinach z morzem” (10 lutego 1920 r.), za powrót Pomorza do Polski w sanktuarium swarzewskim dziękowali żołnierze armii gen. Józefa Hallera. W 1922 r. przed oblicze Królowej Polskiego Morza przybył ówczesny prezydent RP Stanisław Wojciechowski.
W okresie międzywojennym na prawie wszystkich polskich statkach i okrętach znajdowały się plakietki z wizerunkiem Matki Bożej Swarzewskiej (m.in. okręty: „Burza”, „Błyskawica”, „Orzeł”, statki transatlantyckie: „Kościuszko”, „Polonia”, „Batory”). W 1937 r. biskup chełmiński Stanisław Okoniewski dokonał uroczystej koronacji figury. Przed II wojną światową na odpust lipcowy Matki Bożej Szkaplerznej rybacy przypływali wieczorem z Helu.
Również obecnie Swarzewo to ważne miejsce dla ludzi morza i miejscowych Kaszubów. Przybywają tutaj w licznych pielgrzymkach. Najwięcej na odpusty: mały, zwany rybackim lub węgorzowym (w pierwszą niedzielę po 16 lipca), oraz duży w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (8 września). Duży odpust trwa cały tydzień. Co roku organizowana jest też pielgrzymka dzieci marynarzy.
Teksty o sanktuariach przygotowali: prof. dr hab. Antoni Jackowski i dr Izabela Sołjan z Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
W Polsce żyje obecnie 28 tys. osób konsekrowanych. Większość z nich, ok. 15 tys., to siostry zakonne w zgromadzeniach czynnych. Jest też ok. 10 tys. zakonników - kapłanów i braci zakonnych. W klasztorach kontemplacyjnych modli się blisko 1100 mniszek. Osoby konsekrowane w Polsce to także niemal tysiąc członków (głównie członkiń) instytutów świeckich, ponad 450 dziewic konsekrowanych i ponad 460 wdów (w tym jeden wdowiec). Życie pustelnicze prowadzi 20 pustelników. W święto Ofiarowania Pańskiego (2 lutego) Kościół obchodzić będzie Światowy Dzień Życia Konsekrowanego.
W zgromadzeniach żeńskich czynnych żyje w Polsce ok. 15 tys. sióstr. Według danych Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych z 31 grudnia 2025 r. w Polsce obecnych jest 112 żeńskich zgromadzeń czynnych. Żyje w nich 14600 profesek wieczystych, 291 sióstr po ślubach czasowych, 63 nowicjuszki i 50 postulantek. Liczba domów tych zgromadzeń wynosi w sumie 1891.
Decyzją Prymasa Polski abp. Wojciecha Polaka w niedzielę 8 lutego br. w kościołach archidiecezji gnieźnieńskiej przeprowadzona zostanie zbiórka do puszek na pomoc mieszkańcom Ukrainy, z których wielu, po ostatnich bombardowaniach, pozbawionych jest prądu i ogrzewania.
Decyzją Prymasa Polski abp. Wojciecha Polaka w niedzielę 8 lutego br. w kościołach archidiecezji gnieźnieńskiej przeprowadzona zostanie zbiórka do puszek na pomoc mieszkańcom Ukrainy, z których wielu, po ostatnich bombardowaniach, pozbawionych jest prądu i ogrzewania.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
