Droga Pani Aleksandro! Ucieszyłam się bardzo Pani listem. Nie spodziewałam się odpowiedzi. Dziękuję za zainteresowanie i tyle ciepłych słów. (...) Pani Aleksandro, bardzo piękna jest nowa szata graficzna rubryki: LISTY DO NIEDZIELI. Praktyczny format „Niedzieli” sprzyja pochyleniu się nad treścią tego czasopisma. A sam tytuł rubryki „Wszystkie nasze dzienne sprawy” uspokaja, umacnia wiarę w życie, sprzyja chęci życia na niwie Bożej, i to nie w samotności ani w odosobnieniu, ale z Bogiem w drugim człowieku, bo są to „nasze dzienne sprawy”, i jeszcze... „wszystkie” - nie tylko te na pokaz, łatwe, ale także te trudne, pokręcone, a czasem tkwiące gdzieś w zakamarkach duszy. „Wszystkie nasze dzienne sprawy” muszą nas łączyć, zbliżać przez rubrykę do Królestwa Niebieskiego. Tak nam dopomóż, Boże! Wanda z Legnicy
Oprócz odpowiedzi w tej rubryce odpowiadam także indywidualnie na listy od Czytelników „Niedzieli”. Oczywiście, możliwości odpowiedzi nie są nieograniczone, nie jestem też w stanie załatwiać konkretnych spraw. Ale jeśli ktoś chciałby usłyszeć ode mnie jakąś refleksję czy moje zdanie na dany temat - to chętnie odpisuję na takie listy. Ponieważ rubryka jest niewielka i niewiele w niej może się ukazać, jest to również „furtka” dla tych, którzy odczuwają z tego powodu niedosyt. Ja sama też chciałabym czasem więcej powiedzieć, a nawet wymienić myśli.
Od pani Marii z Leska otrzymuję w listach maleńkie karteczki, a na nich krótkie myśli, fragmenty wierszy. Okazuje się, że te karteczki czasami lepiej trafiają do czyjegoś serca niż długie epistoły. Trafić bowiem celnie to niekoniecznie zaraz - zatopić.
Społeczeństwo jest zdrowe i naprawdę się rozwija tylko wtedy, gdy chroni świętość życia ludzkiego i aktywnie działa na rzecz jego promowania - zaznaczył Ojciec Święty w przemówieniu do członków Korpusu Dyplomatycznego z okazji wymiany życzeń na początku nowego roku. Współczesne wyzwania, kwestia pokoju, poszanowanie godności każdej osoby ludzkiej, międzynarodowe prawo humanitarne, rodzina – jak informuje Vatican News, to główne kwestie, które poruszył Leon XIV podczas wystąpienia.
Ojciec Święty zwrócił uwagę na kluczową rolę rodziny, w której w pełni objawia się prawda o tym, że człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga. Instytucja rodziny stoi dziś przed wyzwaniami jakimi są: zaniedbywanie i niedocenianie jej podstawowej roli społecznej oraz rozbite i cierpiące rodziny, które mierzą się z wewnętrznymi trudnościami, niepokojącymi zjawiskami, w tym przemocą domową.
Arcybiskup Kupny i Prezydent Sutryk odwiedzili katolicką szkołę
2026-01-09 14:22
ks. Łukasz
mat. pras
Arcybiskup Józef Kupny oraz prezydent Wrocławia Jacek Sutryk odwiedzili dziś Katolicki Zespół Szkolno-przedszkolny przy ul. Paulińskiej 14, prowadzony przez Fundację Bonum Educationis. Goście z uznaniem wypowiadali się o rozwoju placówki, która od kilku lat z powodzeniem funkcjonuje we Wrocławiu.
Podczas spotkania z zarządem Fundacji rozmawiano o możliwościach dalszego poszerzania katolickiej oferty edukacyjnej dla dzieci i młodzieży w mieście. Podkreślano, że dobra edukacja to nie tylko przekazywanie wiedzy, ale również formowanie osobowości młodego człowieka w oparciu o wartości wypływające z chrześcijaństwa.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.