W uroczystość św. Stanisława Kostki, 18 września 2002 r., podczas Eucharystii w Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku miały miejsce obłóczyny, czyli przyjęcie stroju duchownego przez 19 kleryków z kursu III.
Mszy św., koncelebrowanej przez 15 księży profesorów, przewodniczył rektor WSD - ks. prof. dr hab. Ireneusz Mroczkowski. We wprowadzeniu podkreślił on, że krok, na jaki decydują się alumni III roku, wymagał odwagi, która wypłynęła z łaski Bożej danej w powołaniu. Ks. prof. I. Mroczkowski wygłosił także homilię, w której powiedział m.in.: "Święcimy sutanny dla ludzi, którzy na początku XXI w. są powołani do bycia znakiem przebaczającej Miłości, jaka może uratować i zbawić świat". Zwracając się do trzymających w dłoniach jeszcze złożone sutanny i komże, Kaznodzieja dodał: "Strój duchowny, stając się częścią jestestwa, ma wewnętrznie i zewnętrznie przysposobić was do świadczenia, że świat nie musi być wciąż nakręcającą się spiralą zła". Po kazaniu i poświęceniu strojów duchownych klerycy udali się do auli abp. A. J. Nowowiejskiego, gdzie obłóczeni już koledzy pomogli im założyć sutanny i zapiąć nieskończoną, zdawałoby się, ilość guzików, zostawiając tradycyjnie kilka, aby zapięli je rodzice i chrzestni, którzy mieli tego dnia przybyć do seminarium, by dzielić ze swoimi synami radość i wzruszenie.
Obłóczyny stały się także zwieńczeniem kilkudniowego skupienia rekolekcyjnego na rozpoczęcie roku akademickiego 2002/03. W tym roku poprowadził je ojciec duchowny seminarium ks. Grzegorz Jendrzejewski. Myślą przewodnią konferencji uczynił on mistykę gór, które niczym "ręce ziemi wznoszą się w modlitewnym geście ku niebiosom".
Obłóczyny są kolejnym stopniem na drodze realizowania powołania kapłańskiego. Są owocem miłości i łaski doświadczonej jeszcze przed przekroczeniem murów seminarium, a następnie formacji, która jako ciągłe wkraczanie w to, "co należy do Ojca" (por. Łk 2, 49), obejmuje duchowość, intelekt i postawę ludzką kleryka. Przyjęcie sutanny staje się potężnym impulsem do przemyśleń, rozwoju i głębszego zjednoczenia z Kościołem.
W przeddzień obłóczyn, przypadających w dniu uroczystości św. Stanisława Kostki, w seminaryjnej kaplicy pod wezwaniem tego świętego, klerycy i Księża Profesorowie odśpiewali I Nieszpory. Poprowadził je o. Grzegorz Jendrzejewski, zaś okolicznościowe słowo wygłosił ks. Stefan Cegłowski. Przypomniał on historię życia św. Stanisława, zachęcając, by alumni naśladowali cnoty tego wielkiego człowieka.
Była to chwila wieczoru, na którą czekał cały świat filmowy: gdy otwarto kopertę z nagrodą dla „najlepszego aktora pierwszoplanowego”, w Dolby Theatre w Los Angeles rozległy się gromkie oklaski. Michael B. Jordan odebrał swoją pierwszą statuetkę Oscara - i to za dzieło, które jeszcze przed ceremonią pobiło wszelkie rekordy. „Przede wszystkim chciałbym podziękować Bogu” - powiedział aktor.
Film „Grzesznicy” przeszedł do historii kina jako najbardziej nominowany film wszechczasów. Jednak pomimo ogromnego szumu wokół tej epopei, główny aktor w chwili triumfu pozostał nad wyraz skromny. W pełnych emocji podziękowaniach, które wzruszyły publiczność do łez, Jordan nie skupił się na swoim aktorstwie, lecz na swoim Stwórcy. „Przede wszystkim chciałbym podziękować Bogu” - rozpoczął swoją przemowę wyraźnie wzruszony aktor. „Gdyby nie Jego przewodnictwo, łaska i siła, którą obdarzył mnie w najciemniejszych momentach tej produkcji, nie stałbym tu dzisiaj”.
U Ezechiela woda wypływa spod progu świątyni i kieruje się na wschód, ku stepom Arabah. Prorok żyje na wygnaniu nad Kebarem, a rozdziały 40-48 powstają po upadku Jerozolimy. Wcześniej księga opisuje odejście chwały Pana ze świątyni (Ez 10-11) i jej powrót (Ez 43). Kierunek wschodni przypomina o drodze tej chwały. W Ez 11,23 odchodzi ona ku wschodowi, w Ez 43 wraca od strony wschodu. Teraz pojawia się znak życia, który wychodzi spod progu, po prawej stronie, na południe od ołtarza. Przewodnik z sznurem mierniczym odmierza cztery razy po tysiąc łokci. Woda rośnie bez dopływów po drodze: kostki, kolana, biodra, aż staje się nurtem nie do przejścia. Hieronim zauważa okrężną drogę przez bramę północną i widzi w niej obraz trudu dojrzewania wiary. Hieronim przywołuje wariant Septuaginty, gdzie przy kostkach pojawia się „woda odpuszczenia” (aqua remissionis). Łączy to z obmyciem, które usuwa grzech i otwiera drogę wiary. Zwraca uwagę na tłumaczenie słowa „kostki” jako ἀστράγαλοι (astragaloi) u Akwili, Symmacha i Teodocjona. Następny etap prowadzi do „zgięcia kolan”, znaku czci i modlitwy. Później pojawia się poziom lędźwi, który Hieronim wiąże z oczyszczeniem sfery pożądliwości i z nauką o uświęceniu ciała. Woda płynie ku zasolonemu „morzu”, rozumianemu jako Morze Martwe, i je uzdrawia. W miejscu śmierci powstaje obfitość ryb. Po obu brzegach rosną drzewa owocujące co miesiąc; owoc staje się pokarmem, liście służą jako lekarstwo. Prorok nawiązuje do ogrodu z Rdz 2, a Hieronim łączy te wody z proroctwem Zachariasza o „wodzie żywej” oraz ze słowami Jezusa o wodzie żywej w J 4 i J 7.
Przez pokolenia dla irlandzkich katolickich matek niewiele było wyrażeń niosących większą dumę rodzicielską niż słowa: „mój syn, ksiądz”. Jednak dla Kristin Grady Gilger perspektywa, że jej syn Patrick dołączy do jezuitów, była mniej błogosławieństwem, a bardziej niechcianym wyzwaniem.
Gilger, która przez dwie dekady pracowała jako dziennikarka, podeszła do historii powołania swojego syna z nastawieniem redaktorki zdeterminowanej, by dotrzeć do prawdy. Efektem jest jej nowa książka pt. “My Son, the Priest: A Mother's Crisis of Faith” (Mój syn, ksiądz: kryzys wiary matki) - żywe i wielowarstwowe wspomnienia, splatające kilka historii wokół drogi zapowiedzianej w podtytule. Opowiadając o swoim synu - księdzu - i o sobie jako sceptycznej matce, autorka na bieżąco komentuje sytuację Kościoła, od którego odeszła i do którego powróciła.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
