W sierpniu br. odbędzie się w Kolonii XX Światowy Dzień Młodzieży. Ojciec Święty kieruje do młodych przesłanie, zatytułowane Przybyliśmy oddać Mu pokłon (Mt 2, 2), w którym zachęca, aby „nie ulegali próżnym złudzeniom i przejściowej modzie, które nierzadko powodują pustkę duchową”. Te słowa - wyraz miłości i troski Ojca Świętego - są piękne, ale i trudne zarazem, są bowiem wbrew modzie współczesnego świata, wbrew światu, w którym ci młodzi żyją, pracują...
Hasło tegorocznego Światowego Dnia Młodzieży nawiązuje do ewangelicznej sytuacji Mędrców, którzy wyruszyli w daleką drogę, by spotkać nowo narodzonego Mesjasza, a których relikwie - według tradycji - znajdują się właśnie w Kolonii. Jan Paweł II w oparciu o scenę Objawienia Pańskiego daje nam przepiękną podbudowę właściwego wyboru drogi do Jezusa. Pokazuje znaki związane z tym wyborem: gwiazdę, która ich prowadziła, a następnie Maryję - Matkę Jezusa. Ojciec Święty opowiada o tym jak o czymś bardzo zwyczajnym, w czym nie było nic dziwnego. A jednak w tej zwyczajności objawiła się największa miłość Boga. Mędrcy spotkali Jezusa w Betlejem - domu chleba. Jest to nawiązanie do Roku Eucharystii, który obecnie przeżywamy. To Rok Domu Chleba.
Papież ukazuje wielką tajemnicę miłości Bożej. Najpierw przypomina Jezusa jako Boże Dziecię, które przyszło na świat, by ten świat odkupić. Następnie wskazuje na Jezusa przybitego do krzyża, a później obecnego w tajemnicy Eucharystii, oddającego się nam wszystkim jako pokarm życia wiecznego. Prowadzi nas Ojciec Święty do Mszy św., która jest prawdziwym spotkaniem w miłości z Tym, który oddał za nas całego siebie. To niezwykłe spiętrzenie teologiczne, stanowiące w istocie najgłębszy sens życia chrześcijanina.
Jan Paweł II wzywa młodych ludzi: „Słuchajcie Go, przygotowujcie się w sposób odpowiedni i zbliżajcie się do sakramentu ołtarza, zwłaszcza w tym Roku Eucharystii, który zapragnąłem ogłosić dla całego Kościoła”. Po tym wezwaniu przywołuje obraz Mędrców, którzy upadli na twarz i oddali pokłon Jezusowi, jako najpiękniejszy przykład hołdu ludzkiej mądrości, złożonego Panu Bogu.
Całe przesłanie Papieża jest oparte o Boga w sposób personalistyczny. Współczesny człowiek, zwłaszcza młody, także szuka Boga. Ojciec Święty prowadzi młodzież świata do samego Jezusa - początku i końca poznania ludzkiego. Spróbujmy podczas Niedzieli Palmowej popatrzeć jeszcze raz na Jezusa, prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka, który jest samą miłością, który z tą miłością przychodzi do nas wszystkich. Pomyślmy, gdyby nie było Jezusa, nasze życie nie miałoby większego sensu. Dzisiaj wielu ludzi przeżywa tego typu dramaty, nie mając wiary, wątpiąc we wszelkie wartości. Ich życie traci motywację, staje się nijakie. Dlatego tak ważna jest łączność młodych ludzi z Kościołem, a przez niego z Jezusem. To jest postulat dnia, postulat chwili obecnej.
Warto, żeby i polska młodzież pomyślała o powrocie na drogę wartości, jakie niesie Jezus, jakie proponuje Kościół. Są odwieczne i sprawdzone. To wielka szansa dla młodych. Nie ulegajmy tym, którzy kuszą przeróżnymi błyskotkami, proponują erzac zamiast oryginału i popychają młodego, ufnego człowieka do używek, niebezpiecznego zainteresowania sektami, pogrążenia się w zmysłowości, co w efekcie daje nieszczęście i łzy.
Trzeba powędrować na nowo do Betlejem, ujrzeć Świętą Rodzinę, spotkać Jezusa. Tam, gdzie On jest, tam jest radość, pogoda ducha, tam jest życie. Niech Niedziela Palmowa, kiedy młodzi spotykają się w swoich diecezjach na lokalnych Dniach Młodzieży, będzie jednym z etapów drogi do Pana.
Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.
Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach.
Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić.
Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
Autorstwa Aage Remfeldt / Aage Rasmussen/commons.wikimedia.org
Sigrid Undset
Katolicki biskup Oslo zapowiedział wszczęcie procesu beatyfikacyjnego norweskiej pisarki Sigrid Undset. Żyła na przełomie XIX i XX w. Sławę zyskała dzięki średniowiecznej sadze „Krystyna, córka Lavransa”. W jej życiu widać wyraźne oznaki świętości. Swą twórczością umocniła w wierze wielu wiernych w całym Kościele – uważa bp Fredrik Hansen.
O swych planach bp Hansen poinformował podczas sprawowanej dziś Eucharystii w ramach dorocznej pielgrzymki na wyspę Selja ku czci św. Sunnivy, męczennicy z X w. i pierwszej świętej Norwegii.
Biskup Osório został zamordowany, ponieważ kochał życie. Jest męczennikiem wiary, a Kościół męczenników jest Kościołem silnym i niewzruszonym - mówi miesiąc po zabójstwie biskupa diecezji Quelimane przewodniczący Konferencji Episkopatu Mozambiku, bp Inácio Saure. Dodaje, że Ojciec Święty uważnie śledzi tę sprawę i zachęca, by tę tragedię przemienić w drogę nadziei.
Miesiąc po śmierci bp. Osório Citora Afonso, zamordowanego w swojej rezydencji, przewodniczący Konferencji Episkopatu Mozambiku (CEM), bp Inácio Saure, wiceprzewodniczący abp João Carlos Hatoa Nunes oraz emerytowany arcybiskup Beiry, Claudio Dalla Zuanna, spotkali się z papieżem Leonem XIV oraz z przedstawicielami różnych dykasterii Stolicy Apostolskiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
