Zatrzymać słowo to nie tylko encyklopedia, leksykon, autobiografia, ale także lekarstwo. Oto nazajutrz po wydaniu książki otrzymałem w szpitalu jej egzemplarz.
Cztery dni po wylewie „zatrzymane słowo” pomaga mi „ruszyć słowa”. Jest niemalże moim elementarzem i podręcznikiem w artykułowaniu słów, pozwala przeżywać znane mi od kilkunastu lat homilie ks. Tymoteusza. Poprzez wypowiadane głośno słowa, czułem Twoją obecność, Czcigodny Ojcze! Z pewnością wspierałeś mnie swoimi modlitwami. Czułem to. Przecież Twoja dedykacja: „Boguś, kanoniku - bądź zdrów!” - jest jak modlitwa i błogosławieństwo. Wielką pomocą w przezwyciężaniu daru choroby były przemyślenia nad opracowanymi tekstami. Pierwszymi wypowiedzianymi w szpitalu słowami były: Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo… i Zatrzymać słowo. Jakże trudno było wypowiedzieć - „zatrzymać”. To było chyba najdłużej na świecie wypowiadane „zatrzymać”.
Dziękuję jeszcze raz za to, że byłeś z nami na Drodze Krzyżowej w Brzezinach, za to, że byłeś z nami, tak jak moi Biskupi, w procesji ulicami Brzezin z relikwiami Krzyża Świętego. Dziękuję, że „byłeś” ze mną, Czcigodny Księże Biskupie Józefie, w szpitalu. Dziękuję za Twoje „chorych nawiedzać”, tak jak uczynił to mój Arcypasterz.
Radosna, utalentowana, oddana innym – i całkowicie oddana Bogu. Helena Kmieć staje się dla współczesnego Kościoła symbolem świętości „z sąsiedztwa”, która zachwyca prostotą i autentycznością. Zapraszamy do lektury fragmentu książki „Wzór na świętość według Helenki Kmieć”, który pozwala lepiej zrozumieć wewnętrzną drogę kandydatki na ołtarze i inspiruje do zrobienia własnego kroku w stronę Boga.
Małe słowa wiele znaczą! Pewnie zastanawiacie się, co może oznaczać to niepozorne słówko „do”. W życiu Helenki słowo „do” pojawiało się bardzo często. Używała go, gdy chciała iść DO kościoła. Gdy wybierała się DO szkoły i DO przyjaciół. Pojechała DO Zambii i Boliwii, by tam pomagać dzieciom. Ważnego przyimka DO Helenka używała zawsze wtedy, gdy podejmowała jakieś świadome działanie z myślą o drugim człowieku bądź o Bogu.
Od początku pontyfikatu Leon XIV konsekwentnie ponawia pytanie o chrześcijańskie korzenie Europy, kontynuując tym samym linię Jana Pawła II i Benedykta XVI. Temat ten wywołał szerokie debaty na początku lat 2000, kiedy Jan Paweł II bezskutecznie próbował doprowadzić do wpisania wyraźnego odniesienia do tego dziedzictwa do preambuły Konstytucji Europejskiej. Sprzeciw wyraziła wówczas Francji, motywując to świeckim charakterem państwa, co doprowadziło do kryzysu w relacjach z Watykanem.
W minionym ćwierćwieczu, ów kryzys chrześcijańskich punktów odniesienia w Europie jeszcze się pogłębił. Leon XIV otwarcie skrytykował to zjawisko w przesłaniu z 23 stycznia 2026 r., skierowanym do uczestników Europejskiej Konferencji w Luksemburgu, zorganizowanej przez Fundację Centesimus Annus Pro Pontifice. Papież wyraził w nim ubolewanie nad rosnącą niechęcią do dyskusji o wartościach uniwersalnych wynikających z tradycji religijnych oraz przestrzegł przed relatywizmem, stwierdzając, że „żadna wspólnota (…) nie może żyć w pokoju i rozwijać się bez wspólnych prawd”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
