Dnia 29 czerwca w Bazylice św. Piotra w Watykanie abp Wacław Depo, wraz z innymi metropolitami z całego świata, otrzyma z rąk Benedykta XVI paliusz (od łac. pallium - płaszcz, okrycie). Paliusz to biała wełniana taśma, którą zakłada się na ramiona. Jego końce są opuszczone z przodu i z tyłu, i ozdobione równoramiennymi krzyżami.
- Otrzymanie palisza trzeba widzieć w układzie hierarchicznym. Paliusz jest znakiem jedności metropolity arcybiskupa z urzędem Piotrowym, czyli z następcą św. Piotra. Jego odpowiedzialność za powierzone mu diecezje czy prowincje kościelne jest rozłożona na poszczególne jednostki. I dlatego w imieniu papieża, dla pewnych spraw osobowych i administracyjnych, złożona jest na barki danego metropolity odpowiedzialność za jak najpiękniejszy kształt służby, bo każda władza w Kościele jest służbą i tym samym odpowiedzialnością za konkretnych ludzi i za wspólnotę - powiedział „Niedzieli” abp Wacław Depo, metropolita częstochowski.
Ks. dr Krzysztof Dziub, kanclerz naszej kurii, precyzuje, że Kodeks Prawa Kanonicznego (kanony od 435 do 438) dokładnie określa uprawnienia i obowiązki arcybiskupa metropolity. - Np. w diecezjach sufragalnych (w naszym przypadku jest to diecezja radomska i sosnowiecka) metropolita czuwa m.in. nad właściwym zachowaniem wiary oraz dyscypliny kościelnej i powiadamia papieża o ewentualnych nadużyciach; dokonuje kanonicznej wizytacji, gdyby jej zaniedbał któryś z sufraganów; jeśli „domagają się tego okoliczności, Stolica Apostolska może zlecić metropolicie szczególne zadania i przyznać władze, które winny być określone w prawie partykularnym” (kanon 436 KPK) - wyjaśnia ks. Dziub.
Diecezja częstochowska została ustanowiona archidiecezją i metropolią 25 marca 1992 r. na mocy bulli Jana Pawła II „Totus tuus Poloniae populus”.
Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.
Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.