Reklama

Łaska kapłaństwa

Niedziela sandomierska 27/2010

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Piętnastu diakonów, alumnów sandomierskiego Wyższego Seminarium Duchownego, otrzymało 19 czerwca br. z rąk biskupa sandomierskiego Krzysztofa Nitkiewicza święcenia prezbiteratu. Uroczystość, wieńcząca trwającą sześć lat formację duchową i intelektualną, miała miejsce w bazylice katedralnej podczas Mszy św., którą z szafarzem sakramentu kapłaństwa po raz pierwszy koncelebrowali nowo wyświęceni prezbiterzy. Eucharystia stała się także dziękczynieniem za 25 lat posługi kapłańskiej bp. Krzysztofa Nitkiewicza i za kapłanów obchodzących w tym roku srebrne i złote jubileusze. Była też zwieńczeniem przeżywanego w Kościele Roku Kapłańskiego.
W homilii bp Nitkiewicz wyjaśnił obrzędy, które towarzyszą udzielaniu sakramentu święceń. Przez nałożenie rąk biskupa kandydat do kapłaństwa znajduje się pod szczególną opieką Boga, dlatego nie musi się on niczego obawiać, bo z nim jest Chrystus. „Poprzez namaszczenie dłoni świętym olejem krzyżma, te dłonie stają się narzędziem na służbie Pana. (…) Drodzy kandydaci do święceń prezbiteratu, pamiętajcie, aby wasze dłonie nigdy nie zagarniały niczego dla siebie, aby nie wyrządzały nikomu krzywdy. One mają służyć Bogu, jego dziełom i dziełom miłości względem drugiego człowieka” - mówił Hierarcha. Następnie podkreślił, że wszędzie są ludzie, którzy czekają na słowo Boże, na sakramenty i na posługę kapłana, dlatego „trzeba skoncentrować własne siły i zdolności na służbie Bożej”. Ordynariusz wskazał także na potrzebę jedności kapłanów między sobą w parafii, dekanacie i w diecezji. „Kapłani muszą sobie pomagać, czuwać jeden nad drugim, wspierać się nawzajem, bronić swojego dobrego imienia” - mówił Ordynariusz. Bp Nitkiewicz zachęcił także do wspólnego przeżywania co roku rocznicy święceń kapłańskich i do wspólnego przeżywania pamiątki ustanowienia sakramentu kapłaństwa w Wielki Czwartek.
Na zakończenie neoprezbiterzy podziękowali Bogu za łaskę sakramentu kapłaństwa oraz wyrazili wdzięczność bp. Nitkiewiczowi za udzielenie święceń. Nowo wyświęceni kapłani wypowiedzieli również słowa życzeń dla ordynariusza z racji jego 25-lecia święceń kapłańskich. Bp Nitkiewicz podziękował wszystkim za przejawy życzliwości i za bliskość, jakiej doświadcza każdego dnia oraz poprosił o modlitwę na dalsze lata jego biskupiego posługiwania. Wyjaśnił także, że ze względu na trudną sytuację powodziową w diecezji nie chciał organizować żadnych obchodów z tym związanych.
Uroczystość uświetnił swoim śpiewem chór seminaryjny i katedralny. Przyjęcie sakramentu kapłaństwa poprzedziły rekolekcje, które poprowadził na Świętym Krzyżu ojciec duchowny sandomierskiego seminarium ks. Mariusz Piotrowski.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wszyscy wierni są posłani, aby w pracy, w szkole, głosić Chrystusa Zmartwychwstałego

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mt 5, 17-19.

Środa, 11 marca. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Wielki Post stawia prostą prawdę: brak przebaczenia podcina własną wolność

2026-02-13 10:11

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Księga Daniela opowiada o trzech młodzieńcach w piecu. Dzisiejszy fragment pochodzi z tradycji greckiej tej księgi, włączonej między Dn 3,23 a dalszy ciąg opowiadania. Św. Hieronim zauważa, że tekst hebrajsko‑aramejski urywa się przed tą modlitwą. Sama została zachowana w greckich rękopisach. Azariasz modli się „w środku ognia”. Miejsce zagrożenia staje się miejscem modlitwy. Pierwsze zdania uznają sprawiedliwość Boga. Potem pada wyznanie win w liczbie mnogiej. Hieronim podkreśla, że młodzieńcy nie ponosili osobistej winy za dawne odstępstwa, a mówią jako przedstawiciele narodu. Niewinny staje przy winnych i bierze na siebie ciężar wspólnego wstydu. Modlitwa nie ukrywa klęski. Lud został „umniejszony” i upokorzony. Pojawia się prośba „dla Twego imienia”. Imię w Biblii oznacza rozpoznawalność Boga w dziejach. Azariasz prosi, aby Bóg nie odsunął swojego miłosierdzia, mimo że czyny ludu na to zasługują. Tekst wspomina brak wodza, proroka i ofiar. Zostaje tylko postawa skruchy i pokory, która w warunkach wygnania zastępuje to, czego nie można złożyć w świątyni. Hieronim zaznacza, że te słowa mają szczególną wagę w czasie prześladowań; wspólnota traci świętych ludzi i nie może składać ofiar. Modlitwa odwołuje się do Abrahama, Izaaka i Jakuba oraz do obietnicy licznego potomstwa. Pamięć o ojcach staje się językiem nadziei. Tekst łączy prawdę o grzechu z odwagą proszenia. Prośba nie zmierza do pokazowego znaku. Ona zmierza do ocalenia, które pokazuje, że Bóg słyszy także z wnętrza płomieni.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Co chcesz, abym ci uczynił?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Bóg zna twoje potrzeby, ale chce je usłyszeć z twoich ust.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję