Parafia pw. św. Stanisława Bpa i Męczennika w Zręcinie należy do najstarszych w naszej archidiecezji. Pierwsze wzmianki o istniejącym tutaj dekanacie pojawiają się w 1326 r. Wówczas parafia należała do archidiecezji krakowskiej, a posługę pełnili ojcowie cystersi.
W ciągu wieków istniało kilka kościołów, były one jednak niszczone przez najazdy tureckie, palone lub rozbierane. W 1875 r. parafia została przeniesiona do diecezji tarnowskiej, a od 1814 r. należy do przemyskiej.
Budowę obecnego kościoła rozpoczęto w 1874 r. Fundatorami świątyni byli: właściciel Zręcina - Karol Klobassa i twórca lampy naftowej - Ignacy Łukasiewicz, którzy w 2/3 sfinansowali koszty, zaś pozostałą część pokryli parafianie pracą własnych rąk. 17 października 1878 r. nastąpiło poświęcenie, a 23 czerwca 1883 r. konsekracja kościoła parafialnego prze biskupa przemyskiego Ignacego Łobosa.
W dniach 22-23 października br. parafia przeżywała Wielki Jubileusz: 130. rocznicy poświęcenia i 125. rocznicy konsekracji kościoła. Kościół - Dom Boży - jest szczególnym miejscem. „Mój dom ma być domem modlitwy” - nauczał Pan Jezus. W kościele ludzie wierzący spotykają się z Bogiem na modlitwie i wspólnie uczestniczą w Eucharystii oraz przyjmują inne sakramenty, będące źródłem łask Bożych. Dni bezpośrednio poprzedzające Jubileusz wprowadzały w klimat świętowania. Dla podkreślenia rangi zbliżających się uroczystości proboszcz ks. dr Wacław Socha głosił kazania przybliżające dzieje parafii, rolę świątyni, znaczenie aktu konsekracji i wybór patrona.
W jesienny poranek 22 października uroczystą Mszą św. sprawowaną pod przewodnictwem bp. Jana Niemca biskupa pomocniczego w Kamieńcu Podolskim w licznej asyście zgromadzonych kapłanów (byłych wikariuszy, krajanów, z okolicznych parafii) rozpoczęło się wielkie świętowanie w parafii. W homilii bp Jan Niemiec zwrócił uwagę na wybór na patrona naszej parafii św. Stanisława Bpa i Męczennika w niedługim czasie po jego kanonizacji w 1254 r., na co wpłynęły szybko rozwijający się kult Świętego oraz przynależność naszej parafii do diecezji, w której pracował i poniósł śmierć męczeńską. Oprawę muzyczną w tym dniu sprawował zespół z Gimnazjum im. Ignacego Łukasiewicza w Świerzowej Polskiej, prowadzony przez Agatę Samborowską-Zajdel.
Po Mszy św. udano się na cmentarz, gdzie modlono się za zmarłych proboszczów, kapłanów, rodaków, Siostry Służebniczki oraz fundatorów i budowniczych kościoła.
W zadumie nad przeszłością i przemijaniem pokoleń, które tu żyły, pracowały i modliły się, uczestnicy uroczystości przeszli do domu ludowego w Zręcinie na sympozjum historyczne. Mottem prezentowanych referatów były słowa Psalmu 127 „Jeżeli domu Pan nie zbuduje daremnie nad nim rzemieślnik pracuje”. Słowo wstępne i prowadzenie Sympozjum objął krajan ks. dr hab. Dariusz Dziadosz, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Już w pierwszych słowach zwrócił uwagę na wewnętrzną potrzebę człowieka wznoszenia myśli ku Bogu, czego wyrazem były i są wznoszone świątynie. Przejawiało się to w wyborze najpiękniejszego i najbardziej odpowiedniego miejsca usytuowania tej budowli oraz w doborze trwałych i szlachetnych materiałów, jak również najzdolniejszych artystów i rzemieślników. Nasz kościół górujący nad Zręcinem jest dobitnym przykładem spełnienia tych warunków.
Z referatu miłośnika i badacza przeszłości ks. dr. Henryka Hazika, opracowanego z wielkim znawstwem, dowiedzieliśmy się o uwarunkowaniach historycznych w okresie powstawania zręcińskiej parafii. Następnie ukazane zostały sylwetki dwóch fundatorów naszego kościoła: Ignacego Łukasiewicza - twórcę przemysłu naftowego - przedstawiła mgr Barbara Olejarz, zaś Karola Klobassę - fundatora, biznesmena i człowieka - zaprezentował mgr Jerzy Szczur, mieszkaniec Zręcina. W drugiej części usłyszeliśmy szczegółowe informacje dotyczące architektury kościoła i cmentarza podane przez mgr. Krzysztofa Wierdaka. Z kolei proboszcz ks. dr Wacław Socha prowadził nas śladami zręcińskich proboszczów i kapłanów. Największe inwestycje i reorganizacje zręcińskiej parafii za swojej kadencji przybliżył zgromadzonym ks. prał. Jerzy Moskal. Prowadzone przez niego prace budowlane i remontowe wykonywane były z wielką pasją i troską. Równolegle wznoszona była duchowa świątynia z żywych serc.
Przedstawione referaty i głosy w dyskusji potwierdziły słowa psalmisty, że tylko z Bożą pomocą i błogosławieństwem, starania i prace naszych przodków mogły przynieść trwałe budowle materialne i duchowe. Ta szczytna idea przybliżenia historii dawnej i tej z ostatnich lat naszej parafii cieszyła się uznaniem. Zaangażowanie zarówno przybyłych uczestników, jak i prelegentów, budzi wdzięczność i radość. Niesie też przesłanie, iż najbardziej trzeba inwestować w ludzi, bo to oni tworzą historię. Dla każdego pojedynczego człowieka trzeba poświęcać czas, by w jego sercu wzrastała wiara, a jego czyny kształtowane przez wiarę, były czynami miłości.
Uczestnicy sesji otrzymali piękne pamiątkowe foldery, okolicznościowe pocztówki, szklanki.
Drugi dzień Jubileuszu przebiegał pod przewodnictwem abp. Józefa Michalika metropolity przemyskiego. Uroczystości rozpoczęły się modlitwą przy grobach zręcińskich proboszczów, za kapłanów, siostry zakonne i fundatorów świątyni. Na placu przed kościołem odbyło się odsłonięcie i poświęcenie tablicy Jubileuszowej ufundowanej przez kapłanów i parafian. Następnie rozpoczęła się Msza św. Jubileuszowa pod przewodnictwem Przewodniczącego Episkopatu Polski, podczas której udzielił sakramentu bierzmowania młodzieży klas III gimnazjum z terenu parafii. W homilii Arcypasterz zachęcał młodzież do odważnego kroczenia przez życie zgodnie z wymaganiami Chrystusa i do konsekwencji podejmowanych decyzji wypływających z sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej.
Na zakończenie Eucharystii nastąpiło poświęcenie odnowionego z ofiar parafian obrazu św. Tekli, dziewicy i męczennicy z I wieku, uczennicy św. Pawła Apostoła.
Celebrację Mszy św. uświetnił chór parafialny prowadzony przez organistę Jana Kasperkowicza oraz Jakuba Kaszowskiego.
Po Mszy św. Ksiądz Arcybiskup odmówił wraz z całym ludem Bożym tajemnice światła Różańca Świętego.
Wielkim zaszczytem dla wspólnoty parafialnej było udzielenie przez Ojca Świętego Benedykta XVI uroczystego błogosławieństwa z okazji przeżywanych rocznic. Wraz z tablicą pamiątkową będą stanowić trwałą pamiątkę tego ważnego wydarzenia.