W uroczystości wzięli udział licznie przybyli księża diecezjalni i zakonni, wiceprezydent Łodzi Włodzimierz Tomaszewski oraz rzesza wiernych. Wszystkich przybyłych do świątyni powitał proboszcz parafii, ks. prał. Jan Szadkowski. W homilii Ksiądz Arcybiskup powiedział: „Jestem głęboko przekonany, że u podstaw decyzji bp. Rozwadowskiego, który erygował Waszą parafię, leżała Wasza wiara. Gdyby nie było tej wiary, nie byłoby dziś tej świątyni”.
Od momentu erygowania parafii minęło już 25 lat. Warto spojrzeć na najważniejsze wydarzenia w historii tej jednej z najdynamiczniej rozwijających się łódzkich wspólnot parafialnych.
Dekretem bp. Józefa Rozwadowskiego z dnia 17 stycznia 1983 r. na osiedlu Radogoszcz-Zachód w Łodzi erygowana została parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, wydzielona z części terenu parafii pw. Opieki św. Józefa. W chwili erygowania nowa parafia nie posiadała własnej świątyni. Do czasu przygotowania stosownego miejsca dla sprawowania kultu religijnego wierni korzystali z posług religijnych w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa (Łódź-Julianów). Proboszczem nowo powstałej wspólnoty został dotychczasowy wikariusz parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa - ks. Jan Szadkowski.
20 lutego 1983 r. ks. Jan Szadkowski na miejscu wyznaczonym pod budowę przy ołtarzu polowym odprawił pierwszą Mszę św. za swoich parafian. Po rozeznaniu sytuacji nowych parafian okazało się, że pierwszym i podstawowym zadaniem jest katechizacja dzieci. Dlatego też Ksiądz Proboszcz rozpoczął przygotowania do budowy budynku katechetycznego. 28 lipca 1983 r. uzyskano zgodę na budowę tymczasowych salek katechetycznych, które wybudowano i wykończono do końca sierpnia. W tym samym czasie parafianie gromadzili się, aby porządkować plac przeznaczony pod budowę. 31 maja 1983 r. bp Józef Rozwadowski poświęcił krzyż i plac pod budowę kościoła.
Od początku powstania parafii nieocenionym darem dla nowej wspólnoty były siostry zakonne ze Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek. Do pomocy w katechizacji przybyły: s. Halina i s. Cecyliana.
Z końcem listopada założono dach na kaplicy. Mimo iż budynek nie miał jeszcze wewnętrznych tynków, postanowiono już odprawiać Msze św. 11 grudnia 1983 r. bp Jan Kulik poświęcił kaplicę (jeszcze nie wykończoną).
W maju 1984 r. po raz pierwszy dzieci klas II przystąpiły do Pierwszej Komunii św. Od Wielkiego Postu 1984 r. w parafii zaczęły się odbywać regularnie rekolekcje wielkopostne, a potem adwentowe.
25 marca 1986 r. parafia otrzymała pozwolenie na budowę plebanii i budynku katechetyczno-kancelaryjnego. Po dwóch latach prac, 25 czerwca 1988 r. bp Władysław Ziółek poświęcił nową plebanię, w której odtąd zamieszkali księża.
Od początku powstania parafii Ksiądz Proboszcz zabiegał o pozwolenie na budowę kościoła. Decyzję odmowną władze tłumaczyły brakiem mocy ciepła dla ogrzewania kościoła. Były to jednak trudności fikcyjne. Dopiero po spotkaniu Księdza Proboszcza z przedstawicielami władz miasta, którzy wizytowali przygotowania do pielgrzymki Ojca Świętego, 20 lipca 1987 r. parafia otrzymała pozwolenie na budowę świątyni. Autorem projektu, tradycyjnego - na planie krzyża, został mgr inż. Mirosław Rybak, zaś autorem konstrukcji - mgr inż. Janusz Frey. 13 września 1992 r. abp Władysław Ziółek wmurował kamień węgielny i poświęcił pierwsze mury nowego kościoła.
Rozwijało się także życie religijne w tej młodej parafii. Jesienią 1995 r. odbyły się pierwsze misje parafialne, poprzedzone przybyciem Obrazu Matki Bożej Watykańskiej, który nawiedzał wówczas wszystkie parafie archidiecezji łódzkiej z racji jej 75-lecia.
Wreszcie po latach pracy i zmagań przyszedł radosny dzień poświęcenia kościoła - 15 października 2000 r. Uroczystość zgromadziła wielu kapłanów i rzesze wiernych. Poświęcenia kościoła, ołtarza, tabernakulum, organów i drogi krzyżowej dokonał abp Władysław Ziółek.
Na odpust 3 maja 2003 r. przygotowano marmurowy wystrój prezbiterium. Została także umieszczona marmurowa figura Matki Bożej Królowej, wykonana w pracowni prof. Antoniego Grabowskiego z Akademii Sztuk Pięknych z Warszawy. Figura liczy 4 metry wysokości i jest wykonana z greckiego marmuru „Tasos”.
W kościele parafialnym znajdują się także cenne dary od Ojca Świętego Jana Pawła II: błogosławieństwo z odręcznym podpisem oraz świeca - „duchowy znak obecności we wspólnocie wiernych Chrystusa, prawdziwej światłości oświecającej każdego człowieka” - przywieziona przez ks. dr. Janusza Lewandowicza, rektora WSD w Łodzi (niegdyś rezydenta parafii). Największą radością i satysfakcją dla parafian jest pamiątkowy ołtarz z łódzkiego lotniska „Lublinek”, przy którym 13 czerwca 1987 r., podczas pielgrzymki do Ojczyzny, Jan Paweł II odprawiał Mszę św.
Od początku istnienia parafii z wielkim poświęceniem służą wspólnocie Siostry Karmelitanki Dzieciątka Jezus, które mają swój dom przy ul. Złocieniowej 38. Kościół parafialny już dwa razy był miejscem, gdzie siostry nowicjuszki otrzymały strój zakonny i złożyły pierwsze śluby.
„Gdyby nie było tej wiary, nie byłoby dziś tej świątyni”. Oby te słowa Arcybiskupa Metropolity Łódzkiego pozostały umocnieniem dla wszystkich, którzy stanowią parafialną wspólnotę, oddaną pod opiekę Najświętszej Maryi Panny, aby rodziło się w niej jak najwięcej dobra.