Reklama

Szczekociny

Bliżej dekanatu

Niedziela kielecka 41/2008

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Agnieszka Dziarmaga: - Jak scharakteryzowałby Ksiądz Dziekan dekanat szczekociński?

Ks. Jerzy Miernik: - Dekanat Szczekociny składa się z 9 parafii: Chlewic, Drużykowej, Dzierzgowa, Goleniów, Kossowa, Moskorzewa, Przyłęku Szlacheckiego, Rokitna i Szczekocin. Poza Szczekocinami są to małe wiejskie parafie, stąd też w całym dekanacie pracuje tylko 4 księży wikariuszy. Na terenie naszego dekanatu, w parafii św. Bartłomieja Apostoła w Szczekocinach pracują Siostry Zmartwychwstanki. Ich praca i zaangażowanie są nieocenione. Swoją troską otaczają nie tylko parafię w Szczekocinach, ale cały nasz dekanat.
Większość społeczności naszego dekanatu związana jest z Kościołem. Widać to szczególnie podczas niedzielnych Mszy świętych, licznego uczestnictwa w rekolekcjach adwentowych i wielkopostnych, a szczególnie w spowiedzi św. Parafianie uczestniczą w życiu Kościoła również poprzez różnego rodzaju prace gospodarcze, dlatego kościoły naszego dekanatu są wyjątkowo zadbane. Podkreślić należy również, że wspólnota kapłańska naszego dekanatu utrzymuje żywe więzi braterskie, spotykając się w czasie parafialnych odpustów i pomagając sobie wzajemnie w czasie rekolekcyjnych spowiedzi.

- Czy w obrębie dekanatu są sanktuaria otoczone żywym kultem mieszkańców?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

- Na terenie dekanatu znajduję się sanktuarium maryjne pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP w Dzierzgowie. W głównym ołtarzu jest cudowny obraz Matki Bożej Płaczącej z 1651 r., namalowany na desce przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem. W czasie odpustu 15 sierpnia do dzierzgowskiego sanktuarium przyjeżdżają rzesze ludzi z całej okolicy. Często odbywają się tam również spotkania dla dzieci przystępujących do I Komunii Świętej.

- Na czym głównie koncentruje się duszpasterstwo w dekanacie?

- Duszpasterstwo w dekanacie skoncentrowane jest przede wszystkim na odnowieniu życia religijnego w rodzinach. Szczególny nacisk położony jest na dzieci i młodzież. Wielką pomocą w odnowieniu religijności naszych parafian była niewątpliwie peregrynacja obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, która nawiedziła parafie naszego dekanatu w sierpniu. Należy również zwrócić uwagę na takie formy duszpasterstwa, jak rozwijający się Ruch Światło-Życie, kręgi biblijne i liczna pielgrzymująca młodzież, która każdego roku ubogaca grupę żółto-niebieską pięknym śpiewem. Warto podkreślić, że w naszym dekanacie żywo rozwijają się całodzienne nabożeństwa fatimskie, które trwają od 13 maja do 13 października. Liczne uczestnictwo parafian tworzy klimat głębokiej modlitwy i rozwija pobożność maryjną na naszym terenie.
Z wielkim zatroskaniem księża naszego dekanatu spoglądają w stronę migrującej młodzieży, która każdego roku masowo wyjeżdża do krajów Europy Zachodniej, szukając lepszego życia. Częste wyjazdy sprawiają, że życie religijne migrantów słabnie i Bóg często staje się dla nich Bogiem dalekim.

- Czy jest możliwe utrzymanie albo odnowienie kontaktu z tymi, którzy wyjechali ostatnio na Zachód, tak z młodzieżą, jak i ze starszymi?

Reklama

- Wielu z naszych parafian wyjechało i wciąż wyjeżdża za granicę w poszukiwaniu pracy i lepszej płacy. Większość z nich okresowo wraca jednak do swoich domów podczas świąt Bożego Narodzenia czy Wielkanocy. Wtedy mają oni żywy kontakt z parafią i uczestniczą w nabożeństwach. U powracających emigrantów da się wyczuć głód Boga. Chętnie przystępują do spowiedzi, z żarliwością modlą się podczas Mszy świętych, stają się bardziej otwarci na prawdy wiary. Doświadczając kontrastu między katolicyzmem polskim a zachodnim, zaczynają dostrzegać wysoką wartość Kościoła w Polsce. Na pewno nie jest możliwe systematyczne duszpasterstwo osób, które wyjechały za granicę. Jednak między tymi, którzy wyjechali, a ich rodzinami pozostającymi w Polsce są bardzo silne więzy rodzinne. Poprzez te silne więzy rodzinne Kościół naszego dekanatu buduje wspólnotę rodaków z emigrantami.

- Jakie wyzwania duszpasterskie widziałby Ksiądz Dziekan w najbliższej przyszłości dla parafii dekanatu szczekocińskiego?

- Myślę, że jednym z najważniejszych celów duszpasterskich w naszym dekanacie jest zadbać o wiarę Kościoła nam powierzonego. Wiara rodzi się z tego, co się słyszy. Dorastają nowe pokolenia Polaków, które jeszcze bardziej niż dotychczas będą potrzebowały odpowiedzi na wiele egzystencjalnych pytań. Te odpowiedzi muszą usłyszeć od swoich duszpasterzy. Słowo Boga musi rozbrzmiewać w uszach każdego chrześcijanina. Wiara w naszym dekanacie będzie żywa, gdy ludzie słyszący Boże Słowo będą Mu wierni i będą Je wcielać w życie. Z racji naszego powołania, jako księży pracujących w dekanacie, to nam zostaje powierzona misja głoszenia Słowa. Tę posługę musimy ciągle udoskonalać i wytrwale pełnić.
Misja głoszenia Słowa rozciąga się na wiele aspektów życia parafii, takich jak: głoszenie homilii podczas Mszy św., katechizacja dzieci, młodzieży i dorosłych, zakładanie nowych wspólnot duszpasterskich i rozwijanie ich charyzmatu. W parafiach naszego dekanatu ciągłym wyzwaniem jest odpowiednie i dojrzałe przygotowywanie narzeczonych do zawarcia związku małżeńskiego.
Działalność na tak wielu polach życia parafii stanowi dla całej wspólnoty Kościoła wraz z jej duszpasterzem duże wyzwanie, jakie stawia przed nią Chrystus. Jako dekanat ciągle to wyzwanie podejmujemy.

2008-12-31 00:00

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Indie: Silny wzrost powołań na ziemi naznaczonej przemocą i męczeństwem

2026-02-05 08:40

[ TEMATY ]

przemoc

Indie

powołania

męczeństwo

silny wzrost

ziemia naznaczona

Adobe Stock

Ziemia naznaczona przemocą i męczeństwem doświadcza obecnie niezwykłego rozkwitu powołań

Ziemia naznaczona przemocą i męczeństwem doświadcza obecnie niezwykłego rozkwitu powołań

Na wschodzie Indii, obserwuje się silny wzrost powołań. Stan, który kilkanaście lat temu był świadkiem dotkliwych krzywd wyrządzonych wyznawcom Chrystusa, dziś staje się miejscem coraz częstszych święceń kapłańskich. Duszpasterze, którzy sami doświadczyli „prześladowań, których celem było uciszenie chrześcijaństwa”, dziś wzywają do pokoju i pojednania.

Stan Orisa staje się centrum wiary i nadziei dla indyjskiej wspólnoty katolickiej, która historycznie najgłębiej zakorzeniona jest w południowo-zachodnim stanie Kerala, gdzie odsetek wiernych zbliża się do 20 proc. populacji. W pozostałych stanach kraju chrześcijanie stanowią około 2 proc. z 1,2 miliarda mieszkańców. Chrześcijańska mniejszość, w kraju, w którym w ciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat nastąpił wzrost związanego z hinduizmem religijnego nacjonalizmu, narażona jest ze strony grup ekstremistycznych na przemoc, która w stanie Orisa osiągnęła najwyższy poziom w latach 2007 i 2008.
CZYTAJ DALEJ

Przemilczane skandale

Niedziela Ogólnopolska 38/2019, str. 42-43

[ TEMATY ]

pedofilia

skandal

polya_olya – stock.adobe.com

Od kilku tygodni świat żyje aferą Epsteina. Sprawa nabrała wielkiego rozgłosu, gdy opublikowano kilka milionów plików, zdjęć i wideo z archiwów tego amerykańskiego pedofila. Media i politycy próbują wykorzystać sprawę do celów czysto politycznych zapominając, że całą sprawą kryje się światowy proceder seksualnego wykorzystywania nieletnich. Niedziela pisała o sprawie już 6 lat temu, gdy nie było dostępne jeszcze całe archiwum Epsteina, by ukazać skale pedofili w świecie. To były czasy ataków na księży i biskupów, gdy próbowano utożsamiać zjawisko pedofilii z Kościołem katolickim i kapłanami. Dlatego nikt nie analizował zorganizowanego przez Epsteina procederu wykorzystywania seksualnego nieletnich.

A był to jedynie wierzchołek góry lodowej zjawiska pedofilii - nikt nie pisał o milionach dzieci wykorzystywanych seksualnie na całym świecie przez świeckich, bo wtedy należałoby przyznać, że pedofilia w Kościele to zjawisko naprawdę marginalne. Dlatego warto przypomnieć ten artykuł z 2019 r., również po to, by uzmysłowić jak cała afera Epsteina jest dziś wykorzystywana tylko do celów politycznych, bo świat w dalszym ciągu banalizuje albo przemilcza ohydne zjawisko pedofilii poza Kościołem.
CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję