Reklama

Radośnie i sentymentalnie

Gorzów, Zielona Góra i Międzyrzecz to niektóre miejscowości w naszym regionie, w których obchodzono w tym roku wspomnienie św. Kazimierza. Coraz większą popularnością cieszą się organizowane na początku marca „kaziukowe” kiermasze i imprezy, nawiązujące do mających ponad 400-letnią tradycję wileńskich jarmarków odpustowych

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wielu Kresowiaków mieszka na naszych terenach - mówi Zbigniew Żołądziejewski, przewodniczący lubuskiego oddziału Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana”, współorganizator zielonogórskich Kaziuków. - Udział w jarmarku jest dla nich powrotem do korzeni, przypomnieniem rodzinnych tradycji. Naszą propozycję przyjmują z radością, ale i z sentymentem.
II Międzyrzeckie Kaziuki świętowano już od 1 marca, a obchodom towarzyszyły występy m.in.: Kapeli Wileńskiej, chóru „Echo” z Klubu Seniora i „Malwinek” z Miejskiego Ośrodka Kultury. I choć pogoda pokrzyżowała nieco plany organizatorów, to nie zabrakło atrakcji artystycznych i kulinarnych - można było spróbować potraw kuchni wileńskiej: cepelinów, żurku i pierogów.
W Gorzowie Wlkp. obchody święta Wileńszczyzny rozpoczęły się 4 marca - w dniu wspomnienia św. Kazimierza Mszą św. odprawioną w kościele pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. W gorzowskim teatrze z tej okazji wystąpił Zespół Pieśni i Tańca „Soleczanka” z Solecznik, a 14 marca ruszył przedświąteczny „Jarmark Wileński” usytuowany na Bulwarze Nadwarciańskim.
9 marca Kaziuki odbywały się w Zielonogórskim Muzeum Etnograficznym w Ochli. Impreza zorganizowana została po raz czarty i podobnie jak w innych miejscach nie zabrakło tu typowych wileńskich potraw i charakterystycznych wyrobów rękodzielniczych. Byli również goście z Wilna. Alina Manarcho przywiozła na kiermasz kilkadziesiąt bochenków chleba i kolorowe palmy. Wileńskie wyroby cieszyły się ogromnym zainteresowaniem nie tylko Kresowian.
Organizatorzy zadbali również o edukacyjny charakter imprezy - na plenerowej scenie rozegrany został konkurs dla dzieci nt. „Co wiemy o Kaziukach?”. Wystąpiły także zespoły folklorystyczne „Watra” z Brzeźnicy, „Kresowe Nuty” z Zielonej Góry oraz Grzegorz Więckowski prezentujący muzykę biesiadną. Mała gastronomia polecała tradycyjne wileńskie potrawy: cepeliny, chleb wileński z domowym smalcem i ogórkiem kiszonym, rosół z litewskimi kołdunami, pierogi oraz barszcz.
Słynne wileńskie Kaziuki z roku na rok wybudzają coraz większe zainteresowanie i stają się stałym elementem wiosennego kalendarza kulturalnego w wielu miastach.
Św. Kazimierz Jagiellończyk, królewicz, jest głównym patronem Litwy i jednym z patronów Polski, a także orędownikiem i patronem poświęcających się służbie publicznej. Jego wspomnienie przypada w rocznicę śmierci 4 marca.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Święta na trudne czasy

Niedziela legnicka 5/2005

Archiwum parafii

Św. Maria de Mattias, obraz w kościele pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego w Częstochowie-Kiedrzynie

Św. Maria de Mattias, obraz w kościele pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego w Częstochowie-Kiedrzynie

Jako dziecko sprawiała rodzicom (zwłaszcza mamie) kłopoty, bo miała żywy temperament, wciąż skakała i biegała, gdzieś się spieszyła. Jako nastolatka była nieco płaczliwa i trochę rozchwiana emocjonalnie. Jako kobietę dojrzałą cechowała ją impulsywność i pewna nietolerancja wobec innego niż jej sposobu myślenia i działania. A jednak właśnie ją Pan Bóg chciał widzieć jako Założycielkę Zgromadzenia Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa. Stała się Świętą na niespokojne, trudne czasy, w jakich żyjemy.

Maria de Mattias urodziła się 4 lutego 1805 r. we włoskiej miejscowości Vallecorsa w rodzinie mieszczańskiej. Będąc młodą dziewczyną, zastanawiała się, co ma do zrobienia w życiu, jakie jest jej miejsce na ziemi. Często płakała, wzdychała, męczył ją niepokój. Z domu rodzinnego wyniosła umiłowanie modlitwy i Pisma Świętego, czytała książki o duchowości chrześcijańskiej, żywoty świętych. To wszystko otwierało ją na działanie Ducha Świętego. „Pewnego dnia - napisze potem - poczułam lekkość, jakby unosiły mnie jakieś ramiona”. Poczuła, że jej serce całkowicie zmieniło się i zostało napełnione odwagą, słyszała głos swojego Pana, zrozumiała, że jest kochana. Kiedy doświadczyła Bożej miłości, musiała rozeznać, jak na nią odpowiedzieć. Inspirowana przez św. Kaspra del Bufalo założyła w Acuto 4 marca 1834 r. Zgromadzenie Adoratorek Przenajdroższej Krwi. Zmarła w Rzymie 20 sierpnia 1866 r. Jej doczesne szczątki odbierają cześć w rzymskim kościele Przenajdroższej Krwi, który jest połączony z domem generalnym Zgromadzenia. 18 maja 2003 r. Jan Paweł II ogłosił ją świętą.
CZYTAJ DALEJ

Św. Agata

Niedziela Ogólnopolska 6/2006, str. 16

Agata Kowalska

Św. Agata, Katania

Św. Agata, Katania

Agata urodziła się w Palermo (Panormus) na Sycylii w bogatej, wysoko postawionej rodzinie. Wyróżniała się nadzwyczajną urodą.

Kwintinianus - starosta Sycylii zabiegał o jej rękę, mając na względzie nie tylko jej urodę, ale też majątek. Kiedy Agata dowiedziała się o tym, uciekła i ukrywała się. Kwintinianus wyznaczył nagrodę za jej odnalezienie, wskutek czego zdradzono miejsce jej ukrycia. Ponieważ Agata postanowiła swoje życie poświęcić Bogu, odrzuciła oświadczyny Kwintinianusa. Ten domyślił się, że ma to związek z wiarą Agaty i postanowił nakłonić ją do porzucenia chrześcijaństwa. W tym celu oddano Agatę pod opiekę Afrodyzji - kobiety rozpustnej, która próbowała Agatę nakłonić do uciech cielesnych i porzucenia wiary. Afrodyzja nie zdziałała niczego i po trzydziestu dniach Agatę odesłano z powrotem Kwintinianusowi, który widząc, że nic nie wskóra, postawił Agatę przed sobą jako przed sędzią i kazał jej wyrzec się wiary. W tamtym czasie obowiązywał wymierzony w chrześcijan dekret cesarza Decjusza (249-251). Kiedy Agata nie wyrzekła się wiary, poddano ją torturom: szarpano jej ciało hakami i przypalano rany. Agata mimo to nie ugięła się, w związku z czym Kwintinianus kazał liktorowi (katu) obciąć jej piersi. Okaleczoną Agatę odprowadzono do więzienia i spodziewano się jej rychłej śmierci.
CZYTAJ DALEJ

Kuba: blisko 900 przypadków represji na tle religijnym w 2025 roku

2026-02-05 19:15

[ TEMATY ]

Kuba

represje

bez wolności religijnej

Adobe Stock

W 2025 r. władze Kuby dopuściły się prawie 900 razy do represji na tle religijnym, wynika z szacunków Kubańskiego Obserwatorium Praw Człowieka (OCDH). Pozarządowa organizacja odnotowała, że choć w porównaniu do wcześniejszego roku liczba tego typu nadużyć jest niższa, to jednak wciąż reżim na Kubie systematycznie prześladuje z powodu wyznawanej wiary osoby duchowne oraz świeckich. Obserwatorium sprecyzowało, że od stycznia do grudnia ub.r. na wyspie doszło do co najmniej 873 przypadków prześladowań ze strony władz wobec obywateli Kuby oraz obcokrajowców w związku z podejmowaniem przez nich praktyk religijnych. W analogicznym okresie 2024 r. dyrekcja OCDH potwierdziła 996 takich zdarzeń na wyspie.

Według dokumentacji Obserwatorium w 2025 r. najliczniejsze przypadki represji na tle religijnym notowane były pomiędzy marcem i czerwcem, czyli w okresie kiedy na Kubie nasiliły się protesty społeczne. Większość z nich miała związek z licznymi na wyspie przerwami w dostawach energii elektrycznej oraz niedoborami wody pitnej. Wśród przykładów zeszłorocznych prześladowań były represje wobec meksykańskiego księdza José Ramireza, który został wydalony w grudniu 2025 r. z Kuby po tym, jak uruchomił dzwony kościoła La Milagrosa w Hawanie, stolicy kraju. Działanie duchownego było oznaką jego poparcia dla mieszkańców stolicy protestujących przeciwko niedoborom energii elektrycznej i wody.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję