Edukacja szansą dzieci ubogich” - pod takim właśnie hasłem przebiega tegoroczna akcja Caritas organizowana w ramach Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom. Już od ubiegłej niedzieli we wszystkich parafiach diecezji rozpoczęto sprzedawanie świec wigilijnych, które zapłoną na naszych stołach w Wigilię Bożego Narodzenia, na miejscu przeznaczonym dla niespodziewanego gościa. Warto zauważyć, że to już po raz trzynasty Caritas Polska, w koordynacji z diecezjalnymi oddziałami, przeprowadza tę akcję, cieszącą się wielkim zainteresowaniem i życzliwością Polaków. Od kilku lat Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom nabrało charakteru ekumenicznego: Caritas wspólnie z Diakonią Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego i Ośrodkiem Miłosierdzia „Eleos” Kościoła Prawosławnego rozprowadza specjalne wigilijne świece.
Dyrektor Caritas Sandomierskiej ks. Bogusław Pitucha, wespół z ks. Stanisławem Rząsą i ks. Pawłem Zyśko zaapelowali do wszystkich proboszczów, aby taca z Pasterki bożonarodzeniowej została przeznaczona na Fundusz Obrony Życia, Dom Samotnej Matki, „Dom Matki i Dziecka z Interwencji Kryzysowej” w Rudniku nad Sanem. Ta kolejna inicjatywa Diecezjalnej Caritas wpisuje się w bogatą i różnorodną działalność ważnej placówki, która jest świadectwem wrażliwości i dobroci wszystkich serc zatroskanych o trudne losy najbardziej potrzebujących. Zapali się znów na wigilijnym stole Dobroć - jej symbolem będzie świeca Wigilijnego Dzieła Pomocy, przypominająca nam o tych, dla których często normalność jest swoistym luksusem.
Tegoroczna akcja Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom wpisuje się również w program akcji Caritas, rozwijany pod dość znamiennym hasłem „Skrzydła”. „Skrzydła” to program długoterminowej pomocy skierowany do dzieci - uczniów szkół podstawowych, gimnazjów i liceów, którzy z powodu złej sytuacji materialnej w rodzinie wymagają pomocy w formie dożywiania w szkole, zakupu wyprawek z artykułami szkolnymi, dofinansowania do wycieczek szkolnych. Program proponuje objęcie opieki finansowej nad dzieckiem przez firmy i osoby prywatne, które poprzez zawarcie umowy lub deklaracje zobowiążą się do wsparcia finansowego ucznia przez okres przynajmniej jednego semestru szkolnego. Zanim zapłonie na naszych stołach wigilijna świeca, zanim zakupimy ją, zapalić się musi w sercach dobroć, którą naznaczajmy każdy dzień.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Proces wytoczony przez prof. Wojciecha Roszkowskiego minister Barbarze Nowackiej zapowiada się na jedną z najgłośniejszych spraw dotyczących granic odpowiedzialności polityków za publiczne oskarżenia wobec autorów, pisarzy i historyków. Prof. Roszkowski, autor „Historii i Teraźniejszości” (wyd. Biały Kruk) domaga się, by obecna minister edukacji narodowej wykazała prawdziwość swoich słów, w których zarzuciła podręcznikowi HiT kłamstwo „na każdej stronie”.
Postępowanie toczy się przed Sądem Okręgowym w Warszawie, a jednym z kluczowych świadków jest prof. Andrzej Nowak – wybitny historyk i autorytet w dziedzinie dziejów Polski, który dzisiaj zeznawał potwierdzając rzetelność warsztatu historycznego autora HiT oraz standardów pracy nad podręcznikiem. Nagraliśmy to dla Was. Zobaczcie, jak wyglądają rozprawy sądowe w Polsce. Jak przerywa się ludziom wypowiedzi. Czym jest tzw. powaga sądu w praktyce:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.