Urodził się 28 lutego 1942 r. w Szczutowie w rodzinie inteligenckiej. W 1965 r. ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Płocku, przyjmując 13 czerwca 1965 r. święcenia kapłańskie z rąk bp. Piotra Dudźca.
Pracował jako wikariusz w Imielnicy (1965-69), Ciechanowie (1969-70), Pałukach (1970-71), Bodzanowie (1971-73) i w parafii św. Jana Chrzciciela w Płocku (1973-74). W 1974 r. ukończył specjalizację katechetyczną na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej, a w 1976 r. magisterium.
W latach 1974-80 pełnił funkcję diecezjalnego wizytatora religii, zaś w latach 1974-85 pracował też jako diecezjalny duszpasterz rodzin. Od 1980 do 1991 r. pełnił funkcję dyrektora Wydziału Katechetycznego Kurii Diecezjalnej w Płocku. Od 1990 r. jest prepozytem Kapituły Katedralnej Płockiej.
28 lutego 1985 r. Ojciec Święty Jan Pawet II mianował go biskupem pomocniczym diecezji płockiej i biskupem tytularnym Bulla Regia. Sakrę biskupią przyjął 13 kwietnia 1985 r. w bazylice katedralnej w Płocku z rąk prymasa Polski kard. Józefa Glempa.
Biskup Roman po raz drugi pełni funkcję administratora diecezji. Poprzednio sprawował ten urząd w 1999 r. w związku z powołaniem ówczesnego biskupa płockiego Zygmunta Kamińskiego na stanowisko arcybiskupa metropolity szczecińsko-kamieńskiego.
Biskup Roman Marcinkowski 8 stycznia został wybrany administratorem diecezji płockiej. Wyboru, zgodnie z przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego, dokonało kolegium konsultorów, które stanowi grupa kapłanów, będących członkami rady kapłańskiej, mianowanych przez biskupa diecezjalnego na okres 5 lat. Kodeks Prawa Kanonicznego określa, że gremium to winno liczyć od 6 do 12 osób. W naszej diecezji w skład kolegium wchodzą: bp Roman Marcinkowski, ks. kan. dr Daniel Brzeziński, ks. prał. dr hab. Ryszard Czekalski, ks. kan. dr Bogdan Czupryn, ks. inf. prof. dr hab. Wojciech Góralski, ks. kan. dr Janusz Kochański, ks. kan. Marek Makowski, ks. prał. prof. dr hab. Henryk Seweryniak, ks. kan. Andrzej Smoleń, ks. kan. Mirosław Tabaka, ks. inf. Saturnin Wierzbicki i ks. prał. dr Kazimierz Ziółkowski.
W myśl Kodeksu Prawa Kanonicznego gremium to ma obowiązek wybrać administratora diecezji w ciągu ośmiu dni od „uzyskania wiadomości o zawakowaniu stolicy biskupiej”. Wakans biskupstwa płockiego rozpoczął się 5 stycznia - w dniu, w którym dotychczasowy Biskup Płocki objął kanoniczne rządy w archidiecezji warszawskiej.
Prawo kanoniczne precyzuje, że administratorem może zostać kapłan odznaczający się wiedzą i roztropnością, który nadto ma ukończone 35 lat i nie został na wakującą stolicę biskupią uprzednio wybrany, mianowany lub prezentowany.
Zgodnie z kodeksem administrator diecezji ma te same prawa i obowiązki, co biskup diecezjalny, „z wyjątkiem tych spraw, które z natury rzeczy lub z mocy samego prawa są wyjęte”. Do obowiązków administratora - podobnie jak w przypadku biskupa diecezjalnego - należy m.in. rezydowanie w diecezji oraz odprawianie Mszy św. za diecezjan. W myśl przepisów KPK, urząd administratora wygasa z chwilą objęcia diecezji przez nowego biskupa diecezjalnego.
Ależ skąd! Oczywiście, że lubię! Kocham przecież wszystkich ludzi. Rozumiem jednak, dlaczego padło takie pytanie. „Usprawiedliwię się” za chwilę. Wpierw powiem parę zdań o sobie.
Moje staroniemieckie imię oznacza osobę, która dokonuje wielkich i widocznych czynów gdzieś na północy (nord, czyli „północ” i beraht, czyli „błyszczący”, „jaśniejący”). W pewnym sensie byłem taką osobą. Żyłem na przełomie XI i XII wieku. Urodziłem się w Niemczech w bogatej i wpływowej rodzinie. Dzięki temu od dziecięcych lat obracałem się wśród elit (przebywałem m.in. na dworze cesarza Henryka V). Można powiedzieć, że zrobiłem kościelną karierę - byłem przecież arcybiskupem Moguncji.
Wcześniej, mając 35 lat, cudem uniknąłem śmierci od rażenia piorunem. Wydarzenie to zmieniło moje życie. Przemierzałem Europę, ewangelizując i wzywając do poprawy postępowania. Będąc człowiekiem wykształconym i jednocześnie mającym dar popularyzacji posiadanej wiedzy, potrafiłem szybko zgromadzić wokół siebie grono naśladowców. Umiałem zjednywać sobie ludzi dzięki wrodzonej inteligencji, kulturze osobistej oraz ujmującej osobowości. Wraz z moimi uczniami stworzyliśmy nowy zakon (norbertanie). Poświęciliśmy się bez reszty pracy apostolskiej nad poprawą obyczajów wśród kleru i świeckich.
Powrócę do pytania. Zapewne wielu tak właśnie myśli o mnie. Dzieje się tak, ponieważ jako arcybiskup sąsiadującej z wami metropolii rościłem sobie prawo do sprawowania władzy nad diecezjami w Polsce, które podlegały metropolii w Gnieźnie. Przyznaję, że nie było to zbyt mądre. Jako usprawiedliwienie mogę tylko dodać, że kierowała mną troska o dobro Kościoła powszechnego. Wtedy na Waszych ziemiach chrześcijaństwo jeszcze dobrze nie okrzepło. Bóg jednak wezwał mnie rychło do siebie, a Stolica Apostolska przywróciła bardzo szybko arcybiskupom gnieźnieńskim przysługujące im prawa. Wszystko więc dobrze się skończyło.
W sztuce przedstawia się mnie zwykle w stroju biskupim z krzyżem w dłoni. Moimi atrybutami są najczęściej anioł z mitrą i monstrancja.
Mógłbym jeszcze sporo o sobie powiedzieć, gdyż moje życie obfitowało w wiele wydarzeń. Patrząc jednak na nie z perspektywy tylu stuleci, chcę na koniec gorąco zachęcić wszystkich do realizowania Bożych zamysłów w swoim życiu. Proszę mi uwierzyć, że nawet najgorsze rzeczy Bóg jest w stanie przemienić w dobro. One też mają sens, choć my jeszcze tego nie widzimy z niskiego poziomu naszej ludzkiej egzystencji.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Koncert Pasyjny Piaskiem Pisany jest jednym z projektów społecznych, na który można głosować w konkursie na zielonogórski Budżet Obywatelski. To jedyny projekt religijno-kulturalny na liście. Zachęcamy do głosowania!
Koncert Pasyjny Piaskiem Pisany to wyjątkowe wydarzenie artystyczne odbędzie się 28 lutego 2027 roku. Będzie to koncert, w którym obok śpiewu i narracji, istotną rolę odegra obraz tworzony na żywo techniką malowania piaskiem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
