Gdzie możemy zobaczyć egipskie obeliski? Przymiotnik „egipski” wskazywałby jednoznacznie na ich lokalizację - Egipt. Czy jednak jest to prawda? Częściowo tak, ale losy obelisków są znacznie bardziej skomplikowane.
Obelisk to wysoki czworoboczny słup, który zwęża się ku górze i najczęściej zakończony jest tzw. piramidionem, mającym kształt ostrosłupa. W architekturze współczesnej obeliski mogą występować jako pomniki lub elementy dekoracyjne.
Te, które pojawiły się w sztuce egipskiej, były związane z kultem słońca - wyobrażały jego promienie, a także symbolizowały boskość faraona. Były to monolity (jednolite bloki kamienne), stojące najczęściej parami przed wejściem do świątyni, pałacu lub grobowca.
W kamieniołomach granitu niedaleko Asuanu można zobaczyć, w jaki sposób powstawały obeliski. Granity tu wydobywane mają kolor szary lub czerwonawy i noszą nazwę sjenit. Kamieniołomy ciągną się wzdłuż Nilu na długości ok. 6 km. Na ich terenie zachował się tzw. Niedokończony Obelisk - blok o długości prawie 42 m i wadze ok. 1170 ton. Wykuto go z trzech stron. Z powodu pęknięcia w jednym miejscu nie nadawał się do dalszej obróbki. Dzięki temu leży tam od ponad 3 tysięcy lat. Jest to największy ze wszystkich obelisków i przeznaczony był prawdopodobnie dla królowej Hatszepsut. Obeliski takie były transportowane przy pomocy specjalnych sań, a następnie ładowane na barki płynące po Nilu. Było to oczywiście niezwykle skomplikowane i trudne przedsięwzięcie.
Obecnie zachowało się stosunkowo niewiele obelisków. W Egipcie znajdują się one m.in. w Luksorze, Karnaku i Kairze. W Karnaku stoi obelisk Totmesa l (wys. 20 m, waga - 130 t) oraz obelisk Hatszepsut. Drugi z wymienionych ma wysokość 29,5 m, waży 322 tony, jest pokryty hieroglifami oraz reliefami przedstawiającymi królową i innych faraonów. Bliźniaczy monolit uległ zniszczeniu i można go oglądać w pozycji poziomej. Wyryty napis informuje, że prace nad nimi trwały 7 miesięcy, a piramidiony pokryto elektrum (minerał złożony z kryształów srebra i złota z domieszką miedzi i żelaza).
Świątynia w Luksorze również posiada swój 25-metrowy obelisk Ramzesa II. Dużo później obeliski stanęły w Kairze. Dopiero w XX w. stolica Egiptu pozazdrościła tych zabytków innym miastom. Z Tannisu zostały przewiezione tu dwa obeliski Ramzesa II. Jeden z nich postawiono na lotnisku, drugi - na jednej z wysp na Nilu.
— Ann Widdecombe, była brytyjska posłanka Partii Konserwatywnej, minister i jedna z najbardziej rozpoznawalnych katolickich obrończyń nauczania Kościoła w życiu publicznym — poinformowali jej przedstawiciele. Natomiast jak podaje policja hrabstw Devon i Kornwalii, wszczęto śledztwo w sprawie jej zabójstwa. Ciało 78-latki odnaleziono w czwartek, 9 lipca, na terenie jej posesji w Haytor na obszarze Dartmoor w hrabstwie Devon.
Według informacji policji, funkcjonariusze zostali wezwani pod wskazany adres około godz. 11.40 czasu lokalnego przez zespół pogotowia ratunkowego. Na miejscu znaleziono zwłoki kobiety z poważnymi obrażeniami. O śmierci powiadomiono rodzinę, której zapewniono wsparcie specjalnie przeszkolonych funkcjonariuszy.
Najpierw jest głos. Zapłakany, zdyszany albo dziwnie niewyraźny. „Babciu, to ja”. „Mamo, stało się coś strasznego”. „Proszę się nie rozłączać, mówi funkcjonariusz policji”. W jednej chwili zwykłe popołudnie staje się sytuacją, w której starszy człowiek słyszy, że ktoś z rodziny zaraz trafi do więzienia, straci zdrowie albo potrzebuje natychmiastowej kaucji.
Oszustwo „na wnuczka” nie bazuje na łatwowierności. Uderza w najczulszy punkt: lęk o życie i bezpieczeństwo kogoś bliskiego. Przestępca nie musi długo przekonywać. Wystarczy, że wywoła poczucie nagłego zagrożenia i zabierze rozmówcy czas na sprawdzenie faktów.
W łódzkim kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny odprawiona zostanie dziś kolejna Msza święta w intencji rychłej beatyfikacji Sługi Bożej Stanisławy Leszczyńskiej. To dobra okazja, by przypomnieć kobietę, która nie dowodziła armią, nie wygłaszała płomiennych przemówień i nie miała żadnej politycznej władzy. Miała za to odwagę większą niż wielu generałów. W miejscu, gdzie śmierć była codziennością, ona każdego dnia wybierała życie.
Historia Stanisławy Leszczyńskiej jest jednym z najpiękniejszych świadectw kobiecej siły. Łódzka położna trafiła do niemieckiego obozu Auschwitz-Birkenau w 1943 roku. Tam, w piekle stworzonym przez ludzi, odebrała około trzech tysięcy porodów. Bez sterylnych narzędzi, leków, bieżącej wody, często przy świetle świecy i na brudnych pryczach. Każdy poród był walką z głodem, chorobami i systemem, który chciał odebrać człowiekowi nawet prawo do narodzin.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
