Coraz więcej jest osób interesujących się misjologią. Tymczasem na rynku wydawniczym niewiele jest publikacji dotyczących tej dziedziny. Zainteresowani muszą sięgać do obcojęzycznych wydań. W ostatnim czasie ukazał się w języku polskim Mały słownik misjologiczny autorstwa ks. Jana Górskiego.
Inspiracje do tego wydania autor czerpał z najważniejszych obcojęzycznych wydań: niemieckiego Lexikon Missionstheologischer Grundbegriffe, włoskiego Dizionario di Missiologia, oraz amerykańskich Evangelical Dictionary of World Mission i Biographical Dictionary of Christian Mission. W ostatnim z wymienionych autor przygotowywał trzy hasła.
Pierwsze wydanie Małego Słownika Misjologicznego ukazało się w 2001 r. Spotkało się z dobrym przyjęciem, nakład został szybko wyczerpany. W ubiegłym roku ukazało się drugie wydanie poprawione i uzupełnione dzięki opiniom i recenzjom czytelników. Jak ocenia autor, zadaniem słownika jest podanie możliwie bogatych, ale skondensowanych informacji na temat misjologii i literatury przedmiotu. Zauważa jednak, że zamieszczona bibliografia ma charakter wybiórczy. Powinny być kontynuowane prace nad udoskonaleniem i opracowaniem leksykografii misjologicznej.
W ocenie dr. Franciszka Jabłońskiego, atutem Małego Słownika Misjologicznego jest sposób wyjaśniania haseł uwzględniający naukę o misyjnej naturze Kościoła, określoną w dokumentach Soboru Watykańskiego II, encyklikach misyjnych, Kodeksie Prawa Kanonicznego i Katechizmie Kościoła Katolickiego. Autor zamieścił w słowniku 82 hasła. Każde z nich zawiera notę biograficzną. Można tu znaleźć wyjaśnienie takich terminów jak IACS, IAMS, ale także czym jest globalizacja w kontekście nauki o misjach.
Autor ks. Jan Górski, ur. w 1952 r., jest kapłanem archidiecezji katowickiej, profesorem na Wydziale Teologii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, kierownikiem Zakładu Misjologii i Ekumenizmu, konsultorem Kongregacji Ewangelizacji Narodów w Rzymie.
„Mały Słownik Misjologiczny”, ks. Jan Górski, Księgarnia św. Jacka, Katowice 2004, ss. 91
Deuteronomium otwiera się mową Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem do ziemi. W Pwt 4 pada wezwanie do słuchania i wprowadzania w czyn „ustaw” i „praw”. Hebrajskie terminy (ḥuqqîm, mišpāṭîm) obejmują normy kultu i zasady życia społecznego. Tekst mówi o mądrości widocznej „w oczach narodów”. W świecie starożytnego Bliskiego Wschodu kodeksy prawne bywały pomnikiem władcy. Tutaj mądrość narodu ujawnia się w posłuszeństwie Bogu i w sposobie życia, który inni potrafią rozpoznać jako „rozumny” (ḥokmâ, bînâ). Mojżesz występuje jako świadek, który „nauczył” i „pokazał”, a nie jako autor prywatnej teorii. W najbliższym kontekście stoi też zakaz dokładania i ujmowania, co chroni naukę przed manipulacją (Pwt 4,2). Wyjątkowość Izraela zostaje opisana przez bliskość Boga. Lud ma Boga, który bywa „przy nim” w chwili wołania. Ten motyw prowadzi do pamięci o wydarzeniach, które „widziały oczy”, i do czujności wobec własnego wnętrza. Hebrajskie „strzec” (šāmar) niesie sens pilnowania i ochrony. Wiara jest przekazywana w opowieści rodziny: „synom i wnukom”. List Barnaby przywołuje Pwt 4,1 w formie parafrazy i na tej podstawie odczytuje przepisy Mojżesza w sensie duchowym, widząc w nich także obraz postaw moralnych. Atanazy w mowie przeciw arianom przytacza Pwt 4,7, aby pokazać różnicę między stworzeniem, do którego Bóg „zbliża się”, a Synem, który trwa „w Ojcu”. Klemens Aleksandryjski cytuje Pwt 4,9 („strzeż się samego siebie”) jako biblijne wzmocnienie wezwania do samopoznania (gnōthi seauton).
O tym, że „Kościół nie może zamykać się w sobie, lecz jest otwarty na wszystkich i jest dla wszystkich” mówił Papież podczas środowej katechezy. Przypomniał także, iż, współpracując w misji Chrystusa, jego powołaniem jest szerzenie Ewangelii wszędzie i wszystkim, aby każdy mógł nawiązać relację z Panem Jezusem. Podczas audiencji kontynuowano rozważanie drugiego rozdziału Konstytucji dogmatycznej Lumen gentium Soboru Watykańskiego II, poświęconego Ludowi Bożemu.
Noc, cisza, krzyż w dłoni i co najmniej 40 kilometrów walki z własnymi słabościami to nie jest zwykłe nabożeństwo. To duchowa rewolucja, która rzuca wyzwanie strefie komfortu i prowadzi prosto w objęcia Boga.
W tę wyjątkową podróż, której celem jest nawrócenie własnego serca, wyruszamy wraz z ks. Łukaszem Romańczukiem – dziennikarzem Tygodnika Niedziela oraz rzecznikiem prasowym EDK. Jako duszpasterz i praktyk nocnych tras, staje się on naszym przewodnikiem po szlakach, gdzie „nie ma, że się nie da”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
