Adwent to wspomnienie historycznego przyjścia Jezusa na ziemię. Tego sprzed 2000 lat. Ale Adwent to też oczekiwanie na powtórne przyjście Jezusa. To w chwale. Na końcu czasów.
od przełomowego roku 2000 minęły już apokaliptyczne nastroje, choć jeszcze bardzo świeże są wspomnienia o nich. W księgarniach po dziś dzień zalegają wydane wtedy książki z pseudo-przepowiedniami końca.
Przed rokiem 2000 ludzkość po raz wtóry przeżyła stan napięcia przed końcem czasów. O ile jednak przed rokiem 1000 najczęściej powtarzane były wieści o naturalnych katastrofach, tak przed rokiem 2000
niektórzy spodziewali się zagrożenia ze strony komputerów, które miały - przewidywano - opleciony siecią cyfrowych powiązań świat - doprowadzić do totalnego chaosu. Stworzenie miało
się zbuntować przeciwko stwórcy. Naturalne wydaje się skojarzenie z pierwszymi wersetami Księgi Rodzaju. W nocy z 31 grudnia 1999 r. na 1 stycznia 2000 r. nic nadzwyczajnego się nie stało. Temat
zniknął z czołówek i dziś żyje na obrzeżu zainteresowań ludzkiej cywilizacji.
Chrześcijanie
temat końca dziejów wiążą z paruzją, powtórnym przyjściem Jezusa na ziemię, aby sądzić świat. Oczywiście nikt z ludzi nie zna dnia ani godziny tego wydarzenia. Pierwsi chrześcijanie byli przekonani,
że nastąpi ono niedługo, stąd ich życie charakteryzowała postawa czekania i naznaczone tęsknotą zawołanie: Przyjdź Panie Jezu! Dziś wśród chrześcijan nie ma już poczucia bliskości końca czasów. Jeżeli
przyjąć, że internet jest dobrym probierzem zainteresowań ludzkich, w tym także chrześcijan, to należy stwierdzić, że temat paruzji znajduje się w dalszej grupie zainteresowań. Polskie wyszukiwarki internetowe
wyrzucają tylko kilkaset odnośników na zapytanie o paruzję. Znaczna ich część to słownikowe wyjaśnianie pojęcia. Przeszukiwanie w światowych - anglojęzycznych - zasobach daje wynik kilkudziesięciotysięczny.
Dla porównania wyszukiwanie odnośników do słowa Chrystus daje wynik kilkudziesięciomilionowy.
Co radzą
Ewangelie? Ewangelie synoptyczne łączą oczekiwanie na koniec świata z potrzebą czuwania. Ideą czuwania są wypełnione tradycyjne adwentowe Msze św. wotywne o Najświętszej Marii Pannie - Roraty.
Maryja jest mistrzynią adwentowego czuwania. Czekała razem z całym Izraelem na obiecanego Mesjasza. Kiedy Anioł zwiastował Jej, że będzie Matką Boga oczekiwała z ufnością na rodzące się w niej życie.
Teraz wreszcie, razem w Kościołem, oczekuje na przyjście Jezusa w chwale. „Bo oto nadchodzi dzień palący jak piec, a wszyscy pyszni i wszyscy czyniący nieprawość będą słomą, więc spali ich ten nadchodzący
dzień, mówi Pan Zastępów, tak że nie pozostawi po nich ani korzenia, ani gałązki. A dla was, czczących moje imię, wzejdzie słońce sprawiedliwości i uzdrowienie w jego skrzydłach” (Ml 3, 19-20).
W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu zawsze jest czytana Ewangelia, która mówi o czterdziestu dniach przebywania Chrystusa na pustyni i o kuszeniu, które nastąpiło zaraz potem. Pytamy więc, dlaczego słyszymy o tym od razu na początku?
Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy pościł już czterdzieści dni i czterdzieści nocy, poczuł w końcu głód. Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem». Lecz On mu odparł: «Napisane jest: „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych”». Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na szczycie narożnika świątyni i rzekł Mu: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, napisane jest bowiem: „Aniołom swoim da rozkaz co do ciebie, a na rękach nosić cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień”». Odrzekł mu Jezus: «Ale napisane jest także: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego”». Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: «Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon». Na to odrzekł mu Jezus: «Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”». Wtedy opuścił Go diabeł, a oto przystąpili aniołowie i usługiwali Mu.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Mijają 4 lata od wybuchu pełnoskalowej wojny na Ukrainie. Od pierwszych dni w pomoc ofiarom tego konfliktu, uchodźcom oraz wszystkim potrzebującym na Ukrainie, zaangażował się Kościół w Polsce. Początkowo była to pomoc humanitarna i interwencyjna. Z czasem pojawiły się wieloletnie programy wsparcia społecznego, ekonomicznego i psychologicznego. Trudno jest oszacować wartość tych działań, podejmowanych nie tylko przez duże instytucje charytatywne ale również przez tysiące drobnych podmiotów, fundacji, parafii, grup przyjaciół czy prywatnych darczyńców i wolontariuszy. To setki milionów złotych, dziesiątki tysięcy usług i tysiące rodzin objętych wsparciem. O niektórych formach tej pomocy mówili uczestnicy konferencji prasowej, która odbyła się dziś w siedzibie Sekretariatu KEP.
Pomoc z Polski do Ukrainy płynie ze strony Caritas Polska jak i Caritas diecezjalnych. Całość tej pomocy koordynuje Caritas Polska. Na Ukrainie Caritas Polska współpracuje zarówno z Caritas Ukraina działającą w strukturach Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego jak i Caritas Spes, będącą organizacją Kościoła Rzymskokatolickiego. Większość działań, szczególnie w ostatnim czasie zimowym podejmowana jest we współpracy z Caritas Spes.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
