Odnowa w Duchu Świętym jest ruchem charyzmatycznym. Opiera się na założeniu, że chrześcijanie, podobnie jak w Kościele pierwotnym, są obdarowani charyzmatami. Charyzmaty (od gr. charisma - dar łaski) to szczególne dary Ducha Świętego, udzielane konkretnym osobom dla budowania całej wspólnoty. Przyjęcie tych darów, aby w ten sposób służyć Kościołowi, to jeden z podstawowych celów ruchu.
Wejście na drogę uzdrowienia wewnętrznego w Odnowie dokonuje się najczęściej przez Rekolekcje Ewangelizacyjne Odnowy (REO), zwane też seminarium Odnowy. „W wyniku tych rekolekcji, kiedy następuje ogromne poruszenie serc, ludzie doświadczając obecności Boga w sposób bardzo żywy, pragną pogłębiać tę więź z Chrystusem. To jest często zaczynem, inspiracją do wejścia na drogę nawrócenia” - mówi Krystyna Zabłocka, koordynator Odnowy w Duchu Świętym w diecezji warszawsko-praskiej.
W ciągu roku członkowie poszczególnych wspólnot biorą udział w rekolekcjach tygodniowych i weekendowych. Podstawę formacji stanowi modlitwa osobista, grupy dzielenia i cotygodniowe spotkania modlitewne. „W centrum tych spotkań jest Słowo Boże, nad którym podejmujemy refleksję. Słowo nas napomina, pokazuje nam nasze słabości, ułomności, ale też umacnia nas, pokazuje nam miłość” - dodaje pani Zabłocka.
Oprócz słuchania Słowa Bożego, charakterystycznymi elementami spotkań modlitewnych są: spontaniczna modlitwa prośby i uwielbienia, katecheza oraz osobiste świadectwo życia niektórych uczestników. Typowa dla Odnowy jest też „modlitwa językami”. Polega na uwielbianiu Boga przez powtarzanie nic nie znaczących sylab. Jej ślady odnajdujemy w pierwszym liście św. Pawła do Koryntian: „Ten bowiem, kto mówi językami, nie ludziom mówi, lecz Bogu. Nikt go nie słyszy, a on pod wpływem Ducha mówi rzeczy tajemne” (1 Kor 14, 2). Jeśli ktoś z uczestników spotkania prosi o modlitwę w szczególnej intencji, członkowie wspólnoty kładą ręce na głowie lub ramionach tej osoby, prosząc Boga o rozwiązanie problemu. Ten rodzaj modlitwy nazywamy modlitwą wstawienniczą lub modlitwą z włożeniem rąk. Spotkania modlitewne wspólnot Odnowy prowadzą zespoły świeckich animatorów z liderem na czele. Lider odpowiada za całą wspólnotę Odnowy w danej parafii.
Odnowa w Duchu Świętym to nie tylko troska o rozwój duchowy, to także otwieranie się na innych. „Na skutek przemiany naszego życia - podkreśla pani Zabłocka - rodzi się ogromna wdzięczność, aby dziękować Bogu za dzieła i łaski, które rozlewa w naszych sercach. Wdzięczność, która prowadzi do dzielenia się z braćmi i siostrami doświadczeniem odnowy życia”. Członkowie Odnowy pomagają jako wolontariusze w domach opieki społecznej i szpitalach. Organizują spotkania wigilijne dla ludzi samotnych i czynnie włączają się w życie parafialne przez posługę liturgiczną w czasie Eucharystii czy przygotowanie młodzieży do bierzmowania. Najważniejszym jednak sposobem ewangelizacji jest dawanie świadectwa w codzienności, w miejscach zamieszkania i w miejscach pracy.
W diecezji warszawsko-praskiej istnieje 20 grup modlitewnych Odnowy w Duchu Świętym, w tym 2 wspólnoty młodzieżowe: w par. św. Marii Magdaleny przy ul. Echa Leśne w Warszawie i w par. św. o. Pio w Wesołej. Obecnie diecezjalnym koordynatorem kościelnym ruchu jest ks. Jacek Kołak.