Spośród wielu objawień Najświętszej Maryi Panny na szczególną uwagę zasługuje wizja cudownego medalika przedstawiona św. Katarzynie Labouré 27 listopada 1830 r. w Paryżu. Z racji bardzo wielu łask, jakie wierni otrzymali dzięki pokładanej w medaliku ufności, zyskał on ogromną sławę.
Św. Katarzyna ujrzała Matkę Bożą ubraną w szaty koloru białoniebieskiego - symbolizujące jej bezgrzeszność i doskonałość, depczącą głowę węża - symbolizującego zło, stojącą na kuli ziemskiej, która powiedziała do niej: „Kula, którą widzisz, przedstawia cały świat, a szczególnie Francję... i każdą poszczególną osobę”. Z wyciągniętych dłoni tryskały promienie światła - symbol łask spływających na tych, którzy o nie proszą. Wokół Najświętszej Panny utworzył się napis: „O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”. W chwili, kiedy obraz zdawał się obracać, św. Katarzyna zobaczyła literę „M” z wystającym z niej krzyżem, a dookoła 12 gwiazd i Najświętsze Serce Jezusa ukoronowane cierniem, a obok Niepokalane Serce Maryi przebite mieczem. Niepokalana powierzyła s. Katarzynie misję wybicia medalika według tego obrazu.
Powszechnie przyjętą nazwę „cudowny medalik” zatwierdziła Stolica Apostolska, a papież Leon XIII dekretem z 23 lipca 1894 r. zezwolił na coroczne obchodzenie święta Objawienia Cudownego Medalika 27 listopada.
Medalik zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ o jego wzorze zadecydowała Najświętsza Maryja Panna. Niebo przypisało do niego niezliczone łaski. Miliony ludzi sławnych w Kościele, jak również wielu słabo wierzących, a nawet ateistów złożyło piękne świadectwa o nadzwyczajnej mocy cudownego medalika. Najwięcej przytacza się nawróceń grzeszników i innowierców. Medalik stał się kluczem do skarbca darów, łask i charyzmatów, jakich miłosierdzie Boże jest gotowe nam udzielić.
Arcybiskup Paryża, De Quelen, który wydał oficjalną aprobatę dla tego medalika, starał się zachęcić wiernych do jego noszenia i do odmawiania aktu: „O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami”.
Niech ten cudowny medalik będzie także dla nas bramą, którą siła naszej wiary otworzy, by spłynęły na nas łaski, o jakie prosimy. Starajmy się utrzymywać tak chwalebny zwyczaj noszenia medalika, zwłaszcza gdy prosi nas o to sama Matka Boża.