"Tam gdzie parafianie i kościół, tam i ich proboszcz" - usłyszeli mieszkańcy Łąkoszyna od ks. Jana Sulimy-Przyborowskiego, gdy zaproponowali mu wyjazd i ukrycie się przed hitlerowskimi oprawcami. W tej godzinie próby nie opuścił proboszcza wikariusz parafii, ks. Jan Kurowski. Jak tysiące polskich kapłanów obaj złożyli swe życie za Wiarę i Ojczyznę, ginąc śmiercią męczeńską w 1942 r. w Dachau.

Parafię św. Stanisława w Łąkoszynie objął ks. Jan Sulima-Przyborowski w 1936 r. Dla jej dziejów był to okres niezwykle korzystny, wiązał się bowiem z przeniesieniem miejsca praktyk religijnych 37 Pułku Piechoty Ziemi Łęczyckiej z kościoła św. Wawrzyńca do Łąkoszyna. Jak wspomina kronika parafialna, obecność wojska w kościele niezwykle ożywiła życie parafii wzmacniając nastroje patriotyczne i zwiększając frekwencję wiernych na Mszach św. Ks. Jan Sulima-Przyborowski był kapelanem 37 Pułku, a łąkoszyński kościół przez kilka lat pełnił funkcję kościoła garnizonowego. Wśród pamiątek zachowanych z tego okresu pozostały między innymi 18-głosowe organy i ławy kościelne przekazane do parafii św. Jadwigi.

Dziś u progu 60. rocznicy męczeńskiej śmierci kapłanów parafii, z inicjatywy obecnego proboszcza ks. Mirosława Czarnołęckiego, przy południowej ścianie świątyni wzniesiony został pomnik poświęcony bestialsko zamordowanym Księżom i pozostałym bezimiennym "Męczennikom za wiarę i wolność - Ofiarom terroru i przemocy minionego stulecia" . Jest to granitowy cokół z wyrytymi nazwiskami - skromny, ale jakże wymowny. Stojąc przed nim przypominają się słowa Prymasa Tysiąclecia: " Nie jest wszystko jedno czy się żyje podle, czy wzorowo i przykładnie; czy się służy Bogu i Ojczyźnie, czy też może służy się sobie samemu i własnym interesom, własnej wygodzie i znikomym osiągnięciom".