Anna Maria Goleń urodziła się w 1978 r. w Chełmie. Jest absolwentką filologii polskiej UMCS. Obecnie pracuje w Wydziale Finansowym Urzędu Miasta Chełma. Wiersze pisze od dziesięciu lat. Jak sama mówi, początkowo chowała je do szuflady. Dopiero z czasem, dzięki trosce i cierpliwości bliskich osób ujrzały światło dzienne. „Życie każdego człowieka składa się z wielu drobnych, jak ziarenka maku, okruszków szczęścia. To one sprawiają, że dana osoba czuje się kimś wyjątkowym, kochanym, ważnym. Stawia sobie cele i dąży do ich realizacji, mimo że czasami wątpi w siebie i w to, że marzenia mogą się spełnić” - pisze we wstępie do tomiku Anna M. Goleń.
To właśnie życie jest tematem jej wierszy. Zarówno chwile radosne, jak i smutne, narodziny i śmierć, miłość, przyjaźń, potrzeba bliskości Boga i drugiego człowieka. Dla młodej chełmskiej poetki wiersze są również słowami modlitwy, nieustanną rozmową ze Stwórcą.
Debiutancki tomik wierszy Anny Marii Goleń jest przesycony głębią myśli, mających swój fundament w wierze. Poetka stara się w przystępny sposób przekazać czytelnikowi czym jest dla niej przyjaźń i miłość. „Przyjaźń - to my w ciszy mówienia. Miłość - to tyle, co nic. Lecz tyle to znaczy cały świat”. Warto sięgnąć po te zapisane nie umysłem, lecz sercem słowa.

Modlitwa

Nie proszę o cud:
wielki, wspaniały niemożliwy,
Proszę o miłość czystą,
zaślubiny wieczne
i prawdziwą przyjaźń.
Bym przeszła przez życie zostawiając ślad,
by moje wiersze - wołania do Ciebie -
przetrwały w pamięci.
Proszę, abym stanęła przed Tobą pokorna,
z nadzieją, która trwa mimo burz,
wiarą, która uczy patrzeć w dół
i dostrzegać miękkość Twoich pewnych jak świat ramion.
Abym mogła każdego dnia być złączona z Tobą.