O pracy ludzkiej (z okazji 90. rocznicy encykliki Rerum novarum)
w której zwraca się do czcigodnych braci w biskupstwie,
do kapłanów, do rodzin zakonnych,
do drogich synów i córek Kościoła
oraz do wszystkich ludzi dobrej woli
Czcigodni Bracia, Umiłowani Synowie i Córki,
Pozdrowienie i Apostolskie Błogosławieństwo!
Z PRACY swojej ma człowiek pożywać chleb codzienny (por. Ps 128 [127], 2; por. także Rdz 3, 17 nn.; Prz 10, 22; Wj 1, 8-14; Jr 22, 13) i poprzez pracę ma się przyczyniać do ciągłego rozwoju nauki i techniki, a zwłaszcza do nieustannego podnoszenia poziomu kulturalnego i moralnego społeczeństwa, w którym żyje jako członek braterskiej wspólnoty; praca zaś oznacza każdą działalność, jaką człowiek spełnia, bez względu na jej charakter i okoliczności, to znaczy każdą działalność człowieka, którą za pracę uznać można i uznać należy pośród całego bogactwa czynności, do jakich jest zdolny i dysponowany poprzez samą swoją naturę, poprzez samo człowieczeństwo. Stworzony bowiem na obraz i podobieństwo Boga Samego (por. Rdz 1, 26) wśród widzialnego wszechświata, ustanowiony, aby ziemię czynić sobie poddaną (por. Rdz 1, 28), jest człowiek przez to samo od początku powołany do pracy. Praca wyróżnia go wśród reszty stworzeń, których działalności związanej z utrzymaniem życia nie można nazywać pracą - tylko człowiek jest do niej zdolny i tylko człowiek ją wykonuje, wypełniając równocześnie pracą swoje bytowanie na ziemi. Tak więc praca nosi na sobie szczególne znamię człowieka i człowieczeństwa, znamię osoby działającej we wspólnocie osób - a znamię to stanowi jej wewnętrzną kwalifikację, konstytuuje niejako samą jej naturę.
"Redemptor hominis" ("Odkupiciel człowieka") jest pierwszą encykliką Jana Pawła II, którą on sam nazywa dokumentem inauguracyjnym. Dokument powstał 1979 r. i w całości poświęcony jest sprawie człowieka.
Encyklika ukazuje sposób myślenia o człowieku i opisuje go w świetle Objawienia, w świetle danych nadprzyrodzonych.
Motywem przewodnim encykliki jest zdanie "Człowiek jest drogą Kościoła". Papież mówi o człowieku jako o jednostce. Kościół ma poszukiwać człowieka, ma chodzić jego drogami. Drugim elementem, który mocno
podkreśla Papież w swoim dokumencie, jest odkrycie człowieka w świetle Chrystusa.
Punktem wyjścia tego "inauguracyjnego dokumentu" jest pesymistyczna ocena rzeczywistości, punktem dojścia zaś - konieczność ewangelizacji świata.
W pierwszej część encykliki Jan Paweł II omawia dziedzictwo chrześcijaństwa, które otrzymał po swoich poprzednikach. Papież już na początku dokumentu informuje nas, że pragnie kontynuować (dosyć krótki)
pontyfikat Jana Pawła I, jak również jego poprzedników. Przyjmując tę drogę, pragnie dać wyraz umiłowania dziedzictwa, jakie pozostawili po sobie papieże Jan XXIII i Paweł VI, oraz jego kontynuowania.
Papież w pierwszych słowach dokumentu wskazuje nam, w jaki sposób mamy postępować po drogach wyznaczonych już przez Pawła VI. Odwołuje się także do encykliki Pawła VI Ecclesiam suam - przypomina nam o
stale pogłębiającej się świadomości Kościoła, zarówno jako Boskiej Tajemnicy, jak też ludzkiego posłannictwa. Świadomość ta jest i musi pozostać pierwszym źródłem miłości tego Kościoła. Świadectwo takiej
właśnie świadomości Kościoła pozostawił nam Paweł VI. Poprzez to, co składało się na jego pontyfikat, przede wszystkim uczył nas miłości Kościoła.
W kaplicy klasztoru Sióstr Karmelitanek Bosych w Łodzi, gdzie znajduje się obraz Matki Bożej Szkaplerznej, przed którym wierni od lat zanoszą swoje modlitwy, bp Piotr Kleszcz przewodniczył Mszy św. odpustowej
Każdy z nas powinien mieć swoją górę – szczególne miejsce w życiu, w którym spotyka się z Bogiem. Może to być kaplica adoracji, miejsce w parku czy własny pokój. Mój tata wybudował na wsi kapliczkę, w której otrzymałem wiele znaków od Boga. Pomyśl, czy ty masz swoją górę – miejsce spotkania, gdzie możesz rozmawiać z Bogiem, tak jak Mojżesz – podkreślał w homilii bp Piotr Kleszcz OFMConv.
W kaplicy klasztoru Sióstr Karmelitanek Bosych w Łodzi, gdzie znajduje się obraz Matki Bożej Szkaplerznej, przed którym wierni od lat zanoszą swoje modlitwy, bp Piotr Kleszcz przewodniczył Mszy św. odpustowej. Uroczystości poprzedziła nowenna z okolicznościowymi kazaniami głoszonymi przez o. Andrzeja Pruszkowskiego OCD. Był to czas duchowego przygotowania wiernych do uroczystości oraz głębszego przeżycia duchowości szkaplerza karmelitańskiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
