Setki rodzin przeszły ulicami Lublina w Marszu dla Życia i Rodziny. – Wyszliśmy na ulice miasta, aby manifestować piękno życia na różnych jego etapach, piękno małżeństwa i piękno rodziny – powiedziała Patrycja Ziarkiewicz z Ruchu Światło-Życie. Organizatorem wydarzenia pod hasłem: „Kierunek małżeństwo” była lubelska oaza. Barwny korowód, zwieńczony festynem w Ogrodzie Saskim, poprzedziła Msza św. w archikatedrze lubelskiej pod przewodnictwem bp. Artura Mizińskiego. – Uwielbiajmy Boga za dar Jego obecności pośród nas; za to, że w naszych katolickich rodzinach młode pokolenie może wzrastać i budować swoją przyszłość na wartościach, które Chrystus przyniósł światu – wezwał pasterz.
W uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego bp Artur Miziński podkreślił, że tęsknota za niebem nigdy nie może oznaczać pogardy dla świata, w którym żyjemy, ale ma prowadzić do tego, aby człowiek szukał szczęścia, którego świat dać nie może. – Nasze wpatrywanie się w niebo ma ożywiać nadzieję, umacniać wiarę, rozpalać miłość, budzić zaangażowanie na rzecz ulepszenia świata, obrony życia i godności człowieka. Trzeba nam być uczniami i misjonarzami, tymi, którzy będą ustawicznie w szkole Jezusa Chrystusa i będą świadczyć o Nim swoim życiem – powiedział.
Nawiązując do marszu, radosnej manifestacji, która pragnie pokazać światu, jak wielką wartością jest życie poczęte, małżeństwo i rodzina, w której kształtowane są serca i umysły młodego pokolenia, bp Artur Miziński podziękował uczestnikom i organizatorom za piękne świadectwo wiary i miłości do życia i rodziny. – Szacunek dla życia i rodziny stanowi fundament ładu społecznego. Życie rodzi się, wzrasta i kształtuje w rodzinie. Kiedy nie szanuje się życia człowieka, trudno troszczyć się o jego inne prawa. Rodzina oparta na stabilnym związku małżeńskim to miejsce harmonijnego wzrastania młodego człowieka, a zarazem droga osobistego spełnienia kobiety i mężczyzny. Rodzina zapewnia szczęście, poczucie bezpieczeństwa, wsparcie w trudnościach i godne przeżywanie wieku dojrzałego – nauczał. – Niech ten dzień będzie dla nas zachętą do dalszej troski o rodziny, o to, by były one silne Bogiem, by były środowiskiem wzrostu w wierze i miłości – zaapelował.
Odwołując się do sytuacji społecznej w Polsce, bp Artur Miziński powiedział, że marsz to także wołanie polskich rodzin o to, aby dzieci i młodzież miały zapewnione prawo do wychowania zgodnego z wolą rodziców, głównie gdy chodzi o wychowanie do życia w rodzinie, rozumianej jako trwały i wyłączny związek kobiety i mężczyzny, dla nas, katolików, wyniesiony do godności sakramentu, oraz prawo do wychowania w oparciu o trwałe, niezmienne wartości, wynikające z religii i kultury chrześcijańskiej.
Archidiecezja lubelska ma trzech nowych diakonów. Są nimi: Salomon Pielak, Mateusz Popek i Emilian Wolski.
Wiosną 2018 r. w sercach trzech młodych mężczyzn dojrzewała decyzja o wstąpieniu do Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie. Po złożeniu dokumentów i przejściu procesu rekrutacji rozpoczęli czas formacji spędzony na modlitwie, studiowaniu filozofii i teologii oraz budowaniu relacji we wspólnocie przez pracę i odpoczynek. Teraz przyszedł długo oczekiwany przez nich dzień, w którym przyjęli święcenia diakonatu.
Niższa izba parlamentu Francji, Zgromadzenie Narodowe, przyjęła w środę projekt ustawy o „pomocy w umieraniu”, który przewiduje, że osoby "nieuleczalnie chore i cierpiące" będą mogły zwrócić się o substancję śmiercionośną. Zgromadzenie miało ostateczne słowo w sprawie projektu.
Wcześniej niższa izba parlamentu wypowiadała się w tej sprawie trzykrotnie, za każdym razem przyjmując tekst. Izba wyższa, zdominowana przez prawicę, odrzucała projekt. Jednak po trzykrotnym odrzuceniu ostatnie słowo należało do Zgromadzenia Narodowego. Przegłosowało ono w środę projekt po raz czwarty i ostateczny. Dokument poparło 291 posłów, przeciwnych było 241.
Cierpliwość Boga jest ważna, aby nikomu nie zaszkodzić przed czasem, by człowiek mógł wzrastać, dojrzewać, podejmować odpowiedzialne decyzje. Jednym słowem, aby był wolny, aby na sądzie nie szukał usprawiedliwienia swoich złych zachowań, przymusem z zewnątrz. Ważny jest również czas. Ewangelia mówi, że mamy wyłącznie jeden czas. Nie można go zatem marnować.
Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”». Przedłożył im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach». Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata». Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
