Beata Pieczykura: Co jest najważniejszym przesłaniem Roku św. Franciszka?
O. Arkadiusz Mirosław Czaja: Rok Jubileuszowy, ogłoszony przez papieża Leona XIV z racji 800. rocznicy śmierci św. Franciszka z Asyżu, skłania do refleksji nad fenomenem świętego, który od wieków inspiruje ludzi na całym świecie do podążania za Jezusem drogą franciszkańską. Święty Franciszek całe swoje życie poświęcił Bogu, służąc ubogim i chorym oraz głosząc Ewangelię. Otaczał troską trędowatych, żebraków i wszystkich odrzuconych przez ówczesne społeczeństwo. Dzielił się z nimi wszystkim, co posiadał. Do dziś pozostaje dla wielu wzorem postępowania w codziennym życiu. Współcześnie również nie brakuje osób, które – zainspirowane jego przykładem – spieszą z pomocą potrzebującym. Jest to szczególnie ważne w obecnych czasach, gdy świat tak bardzo potrzebuje modlitwy o pokój. Gorliwie modlił się o niego św. Franciszek, zachęcając innych, aby czynili podobnie. Rok Jubileuszowy ma być czasem duchowej odnowy i powrotu do prostej, autentycznej wiary opartej na Ewangelii. Taka postawa powinna się przekładać na zgodę i życzliwość w relacjach międzyludzkich. Mówiąc krótko – św. Franciszek zachęca każdego z nas do dążenia do świętości.
Do jakich grup czy wspólnot szczególnie adresowane jest zaproszenie do włączenia się w obchody?
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Reklama
Czas jubileuszowy jest przeznaczony nie tylko dla rodziny franciszkańskiej, lecz dla całego Kościoła Katolickiego. Ma on służyć duchowej odnowie wiernych, dlatego zaproszenie do włączenia się w obchody 800. rocznicy śmierci św. Franciszka kierowane jest bardzo szeroko. Jubileusz ma charakter otwarty i zachęca wszystkich chrześcijan, aby franciszkańskie pozdrowienie „Pokój i Dobro” wprowadzać w codzienne życie i przekazywać je osobom spotykanym na swojej drodze.
Jakie inicjatywy odbędą się w Roku św. Franciszka, a jakie już się odbyły?
Reklama
Z racji Roku Jubileuszowego podejmowanych jest wiele inicjatyw przypominających osobę oraz nauczanie św. Franciszka. W tym szczególnym czasie wierni mogą uzyskać odpust pod zwykłymi warunkami, nawiedzając świątynie franciszkańskie lub miejsca kultu św. Franciszka. Szczególną uwagę poświęca się osobom starszym i chorym, które nie mają możliwości opuszczenia swoich domów. One również mogą uzyskać odpust zupełny, łącząc się duchowo z uroczystościami jubileuszowymi i ofiarowując Bogu swoje cierpienia oraz modlitwy. Wśród wydarzeń jubileuszowych szczególne znaczenie ma pierwsze publiczne ukazanie doczesnych szczątków św. Franciszka w Bazylice św. Franciszka w Asyżu, które odbyło się w dniach 22 lutego – 22 marca. Wydarzenie to przyciągnęło tysiące pielgrzymów z całego świata. W tym roku w każdym zakonie franciszkańskim odbywają się wydarzenia związane z jubileuszem. Są one połączone z odpustami parafialnymi i klasztornymi. Główne uroczystości przewidziane są na 3 i 4 października br. – Transitus i uroczystość św. Franciszka z Asyżu. Organizowane są także pielgrzymki do Asyżu oraz do innych miejsc kultu, np. na Jasną Górę, do Wilna czy Medjugorie – do Matki Bożej Pokoju. Przygotowywane są też charytatywne festiwale muzyczne, koncerty, festyny i turnieje sportowe, a także konferencje i sympozja franciszkańskie. Przykładem jest konferencja „Wychować człowieka. Jak pomóc wejść w dorosłe życie”, która odbędzie się we Franciszkańskim Liceum Ogólnokształcącym w Toruniu 30 maja. Planowane są odwiedziny jak największej liczby osób chorych w hospicjach, szpitalach, domach opieki społecznej i domach seniora oraz samotnych, tak jak to czynił św. Franciszek. Wszystkie te inicjatywy religijno-kulturalne mieszczą się w haśle Roku św. Franciszka.
Które z wydarzeń jest szczególne ważne?
Reklama
Taką inicjatywą podejmowaną przez franciszkanów jest charytatywna akcja „Uśmiech jest najpiękniejszym podziękowaniem”. W przedsięwzięciu biorą udział franciszkanie, franciszkanie świeccy, artyści, aktorzy, młodzież oraz liczni wolontariusze, którzy pragną nieść radość w duchu franciszkańskim osobom chorym. Spotkania organizowane są od wielu lat, a odbywają się w hospicjach, szpitalach, domach pomocy społecznej i domach seniora. Można je określić jako jednodniowe rekolekcje – zarówno dla chorych, jak i dla wolontariuszy. Największą nagrodą jest dla nas uśmiech osób, które na co dzień zmagają się z chorobą i cierpieniem. Nazwaliśmy naszą akcję „Uśmiech jest najpiękniejszym podziękowaniem”, bo wzrusza nas widok uśmiechu na twarzach osób chorych – są to wyjątkowe momenty, które ściskają serce. Dla takich chwil warto organizować takie akcje, bo niosą prawdziwą radość i ulgę w cierpieniu. Obraliśmy za patrona tych akcji św. Franciszka, bo przykład troski o osoby chore, jaki daje święty z Asyżu, stanowi dla nas wzór szacunku wobec każdego ludzkiego życia – od poczęcia aż do naturalnej śmierci. W czasie tych spotkań jest czas na wspólną modlitwę i indywidualne Boże błogosławieństwo chorego. Przybliżamy także postać św. Franciszka z Asyżu, odbywają się występy artystyczne i wspólne śpiewy. Jest też czas na indywidualne rozmowy i wspólny posiłek z chorymi oraz personelem miejsca opieki. Opowiadamy o sobie, o tym, co robimy na co dzień. Na wzór świętego z Asyżu dzielimy się tym, co mamy. Wręczamy też drobne upominki: obrazki ze świętymi, widokówki z sanktuarium Matki Bożej Niepokalanej Królowej Rodzin w Toruniu oraz maskotki; pluszaki pochodzą od licznych ofiarodawców, wśród których są znani piosenkarze. Zamierzamy dotrzeć ze swoim programem artystycznym i modlitwą do chorych przebywających w placówkach opiekuńczych w całej Polsce. W naszych planach jest organizowanie jak najwięcej imprez dobroczynnych o charakterze religijno-kulturalnym, dedykowanych osobom chorym oraz ludziom dotkniętym tragediami wojny i kataklizmów.
Jakie oczekiwania są związane z Rokiem św. Franciszka?
Rok św. Franciszka niesie ze sobą również wielkie nadzieje związane z budowaniem pokoju między ludźmi. Jubileusz przypomina o powszechnym braterstwie i zachęca do traktowania każdego człowieka z szacunkiem – szczególnie w czasach podziałów, konfliktów i wojen. Przez pielgrzymki, modlitwę oraz dzieła miłosierdzia wierni są zaproszeni do tego, aby stawać się narzędziami pokoju w swoim codziennym życiu – tam, gdzie się uczą, mieszkają i pracują.
