Relikwie w kaplicy Domu Pomocy Społecznej „Misericordia” są znakiem wiary, wierności Chrystusowi oraz nadziei, która umacnia mieszkańców domu oraz wszystkich modlących się w tym miejscu.
Podczas uroczystej Mszy św. bp Jerzy Mazur podkreślił, jak ważna jest cnota cierpliwości w towarzyszeniu osobom chorym i cierpiącym, pensjonariuszom DPS. Wyraził wdzięczność siostrom zakonnym oraz pracownikom Caritas Diecezji Ełckiej za zauważanie Jezusa w drugim człowieku. Zachęcał również zgromadzonych, aby podjęli się szczególnego zadania, do którego zaprasza ich sam Jezus Chrystus: aby byli uczniami misjonarzami, by nie zmarnowali swojego cierpienia, ale wykorzystali je, wypraszając nawrócenie najbliższym.
Niosąc słowa pocieszenia, bp Mazur zaznaczył, że w życiu wiary ważne jest, by poznać Jezusa, doświadczyć Jego miłości i dzielić się nią z innymi. Jako przykład ofiarnej posługi wśród chorych przywołał błogosławione męczenniczki katarzynki, których relikwie zostały uroczyście wprowadzone do kaplicy DPS „Miserocordia” w Ełku. Ich przykład życia, męczeństwo, a szczególnie dar przebaczenia swoim oprawcom jest świadectwem życia nauką Chrystusa.
Wszyscy zgromadzeni mieli możliwość ucałowania relikwii, aby w ten sposób oddać cześć błogosławionym i za ich przyczyną wypraszać potrzebne łaski.
Podczas Eucharystii bp Jerzy Mazur dokonał poświęcenia nowych witraży, zaprojektowanych przez prof. Wincentego Kućmę, które dopełniają przestrzeń modlitwy.
W uroczystej Eucharystii wraz z podopiecznymi DPS „Misericordia” uczestniczyły również siostry katarzynki z Ornety – s. Ortolana i s. Patrycja. Siostry wyraziły radość, że DPS „Misericordia” w Ełku staje się jednym z miejsc, w których za wstawiennictwem ich błogosławionych współsióstr będą wypraszane łaski. Siostra Patrycja opowiedziała o siostrach męczenniczkach II wojny światowej i ich dziełach. Wskazała na świadectwo ich wiary, która pomogła im przetrwać bestialskie tortury zadawane z powodu ich habitów. Mimo doświadczanego cierpienia potrafiły przebaczyć oprawcom.
Dzieci fatimskie, którym objawiła się Matka Boża – Hiacynta, Łucja i Franciszek
Nie licząc tzw. świętych młodzianków, z chwilą kiedy papież dokonał ich
kanonizacji, dzieci z Fatimy stały się najmłodszymi świętymi Kościoła. Oboje
zasnęły w Panu, nie będąc jeszcze nastolatkami. „Kościół pragnie jak gdyby
postawić na świeczniku te dwie świece, które Bóg zapalił, aby oświecić ludzkość
w godzinie mroku i niepokoju” – mówił Jan Paweł II 13 maja 2000 roku,
dokonując ich beatyfikacji. Uzdrowioną osobą, dzięki której rodzeństwo oficjalnie
uznane zostało za święte, był mały chłopiec – tylko trochę mniejszy od nich...
Dziecko wiszące nad przepaścią,
próbujące sforsować parapet okna lub
barierkę balkonu – skąd my to znamy?
Jeśli macie dzieci, być może też tego kiedyś
doświadczyliście albo śni wam się to w nocnych
koszmarach. Taki właśnie przypadek wydarzył się
brazylijskim małżonkom João Batiście i Lucilii
Yurie. Około 20 wieczorem 3 marca 2013 roku ich
mały pięcioletni synek Lucas bawił się z młodszą
siostrą Eduardą w domu swojego dziadka
w mieście Juranda, leżącym w północno-
-wschodniej Brazylii.
Co mu strzeliło do głowy, żeby zbyt
niebezpiecznie zbliżyć się do okna? Nie wiadomo.
W jego przypadku zabawy przy oknie zakończyły
się jednak najgorzej, jak tylko mogły – wypadł.
Niestety, okno znajdowało się wysoko – sześć
i pół metra nad ziemią, a właściwie nad betonem. Uderzywszy z impetem o twarde podłoże,
malec pogruchotał sobie czaszkę, a część
tkanki mózgowej wypłynęła na zewnątrz.
Nieprzytomnego chłopca zabrała karetka. Jego
stan był krytyczny, zapadł w śpiączkę. Z placówki
w Jurandzie wysłano dziecko w niemal godzinną
drogę do szpitala w Campo Mourao. Po drodze
jego serce dwa razy przestawało bić. Dawano
mu niewielkie szanse na przeżycie – minimalne,
prawie żadne.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Wielki Post można zacząć nie od wyrzeczenia, lecz od pytania o pragnienie. Jezus nie pyta, czego się boisz ani czego ci brakuje. Pyta, czego szukasz! Pod powierzchnią codziennych spraw kryją się głębsze tęsknoty. To one prowadzą cię przez życie – albo w stronę Boga, albo w stronę pozorów.
19 lutego 2026 roku zmarł w wieku 82 lat kard. Polycarp Pengo, arcybiskup senior archidiecezji Dar es Salaam w Tanzanii. Informację o śmierci kardynała przekazał obecny abp. Dar es Salaam Jude Thaddaeus Ruwa'ichi, OFM.Cap.
Kard. Polycarp Pengo urodził się 5 sierpnia 1944 w mieście Mwazye w regionie Rukwa w południowo-zachodniej Tanzanii (wówczas była to Tanganika) w wielodzietnej rodzinie (miał czterech braci i cztery siostry). W latach 1957-59 uczęszczał do przygotowawczego seminarium duchownego w mieście Karema, a następnie, do 1964, do seminarium niższego w Kaengesa, po czym w latach 1965-71 kształcił się w wyższym seminarium duchownym w mieście Kipalapala. 20 czerwca 1971 przyjął święcenia prezbiteratu jako kapłan swej rodzimej diecezji Sumbawanga.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
