Do6 stycznia w kościele Santa Felicita we Florencji można było oglądać betlejemkę autorstwa bielszczanina. Była ona częścią ekspozycji poświęconej szopce krakowskiej. Inną pracę K. Wolnego wystawiono w sanktuarium maryjnym w Licheniu. Na to wszystko złożył się jeszcze sukces w 83. konkursie szopek krakowskich organizowanym przez Muzeum Krakowskie. W kategorii szopki duże jego dzieło zajęło drugie miejsce.
– Po cichutku zawsze liczy się na nagrodę. Cieszę się, że jury doceniło precyzję i pieczołowitość wykonania. Zaledwie 3% elementów wykorzystanych przy budowie szopki to gotowe wyroby, np. koraliki. Reszta to własnoręczna, wręcz zegarmistrzowska robota – tłumaczy.
Nagrodzone dzieło ma wymiary 192 cm wysokości, 85 szerokości i 70 głębokości. Powstawało ono przez 10 miesięcy, co jak mówi autor, można przełożyć na 3000 roboczogodzin.
Z racji tysiąclecia koronacji pojawia się w niej postać Bolesława Chrobrego. Są również nawiązania do Roku Jubileuszowego w postaci logotypu oraz sylwetki papieża. Wśród zapożyczeń z miejskiej architektury widać wieżę Mariacką, kaplicę Zygmuntowską czy romańskie dzwonnice kościoła św. Andrzeja.
– Na kolejne święta Bożego Narodzenia chciałbym zaprezentować swoje szopki bielszczanom. Do wyeksponowania mam stajenki betlejemskie, figurki czy nagrodzoną 1979 r. w Krakowie szopkę mojego taty. Liczę na pomoc w realizacji tego projektu – mówi K. Wolny. /MR
Jakie atrakcje przygotowano na 30-lecie koronacji Piety Bolesnej, która doznaje czci w hałcnowskiej bazylice?
Pierwszą propozycją programową było świadectwo Jana Budziaszka „Maryja w moim życiu”. Dzień później na parafian czekała aktywność ruchowa. Dzięki inicjatywie ks. Tomasza Chamery i serafitce, siostrze Anicie rozpoczęła się pierwsza parafialna gra terenowa pt. „Perły dla Najpiękniejszej”. Adresatem zabawy były rodziny, które zbierały kody QR, a za ich pośrednictwem tytułowe perły, aby nimi przyozdobić skronie Matki Bożej. Wirtualne klejnoty ukryte były na kościelnym chórze, przy bazylice, w prywatnym domu i dwa przy klasztorze sióstr serafitek. Po poszukiwaniach uczestnicy gry zasiedli w parafialnej kawiarence DoloRosa. Najmłodsi mieli do dyspozycji dmuchańce. Zabawę poprzedziła Msza św., którą celebrował ks. T. Chamera. – Nasze duszpasterstwo dzieci adresujemy do całych rodzin, stąd inicjatywa, która miała zaktywizować nie tylko naszych małych podopiecznych ale i ich rodziców. Chodziło nam o zbudowanie przestrzeni dla rodzin, w której razem spędzą czas. Pomysł i scenariusz gry przygotowała s. Anita – wyjawia ks. T. Chamera.
Benedykt ze swoim nauczycielem Andrzejem Świeradem
Wśród świętych, których w lipcu przypomina Kościół, są dwaj przyjaciele – święci pustelnicy Andrzej Świerad i Benedykt. Ich wspomnienie przypada 13 lipca. Choć żyli w czasach, kiedy na ziemiach polskich chrześcijaństwo dopiero się kształtowało i byli jednymi z pierwszych Polaków wyniesionych do chwały ołtarzy (1083 r.), ich życie może stanowić dla nas, żyjących na początku trzeciego tysiąclecia, drogowskaz na drodze do świętości. Swoje życie związali z benedyktynami.
Św. Andrzej Świerad urodził się w rodzinie rolniczej najprawdopodobniej w Małopolsce. Wzrastał w środowisku od dawna chrześcijańskim. Przez wiele lat żył w pustelni pod skałą w Tropiu niedaleko Czchowa. Miejsce to znane jest dziś jako Brama Sądecczyzny. Jan Długosz zapisał, że tu „wyróżniał się przykładnym życiem i obyczajami”– jak podaje strona internetowa sanktuarium Świętych Pustelników w Tropiu, gdzie ich kult jest wciąż żywy. Św. Andrzej w ostatnich latach X wieku wstąpił do benedyktynów – klasztoru św. Hipolita na górze Zobor k. Nitry. To właśnie tam przyjął imię Andrzej. Po ukończeniu 40 lat mógł powrócić do życia pustelniczego, które wpisane jest również w duchowość benedyktyńską, do samotności, stwarzającej miejsce do głębszego spotkania z Bogiem. Towarzyszył mu zmieniający się co kilka lat uczeń. Całym swoim życiem dążył do wyłącznej przynależności do Boga. Jako że jednym ze sposobów służby Bożej benedyktynów jest praca, która jest źródłem utrzymania klasztoru, oraz przybliża do Boga i drugiego człowieka, św. Andrzej również oddawał się ciężkiej pracy – zajmował się karczowaniem lasu. Choć wymagało to od niego wiele trudu, nie zaniedbywał pokutnych praktyk. Noc poświęcał na modlitwę. Trzy razy w tygodniu pościł (w poniedziałki, środy i piątki), a podczas Wielkiego Postu – za wyjątkiem sobót i niedziel – jego dziennym pokarmem był jeden orzech włoski. Spośród innych umartwień ciała (żył przecież w średniowieczu, które ciało traktowało jako źródło wszelkiego zła) wymienić jeszcze tu trzeba, że Andrzej opasał się mosiężnym łańcuchem, który – jak mówią podania o jego życiu – z czasem obrósł skórą. W to miejsce wdało się zakażenie, co było przyczyną jego śmierci ok. 1030 r. Zasłynął jako apostoł i patron nawracających się grzeszników.
Podczas przerwy wakacyjnej władze Tartu rozpoczęły oklejanie folią ochronną okien w w placówkach oświatowych aby zapobiec zranieniu personelu, lub uczniów, odłamkami szkła w razie ataku powietrznego - podało w poniedziałek radio ERR.
Nałożenie folii na szybę utrzyma ją w całości i spoi odłamki w przypadku eksplozji spowodowanej np. przez uderzenie drona bojowego. Zabezpieczane są także okna korytarzy prowadzących do schronów - podkreślono w reportażu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
