Reklama

Wiara

Uczta wiary`

Homilie Benedykta XVI wygłaszane podczas prywatnych celebracji jego domownicy określali mianem pereł. Dziś trafiają one w ręce czytelników.

Niedziela Ogólnopolska 48/2025, str. 29

[ TEMATY ]

książka

Materiał prasowy

Okładka książki Pan trzyma nas za rękę. Nieznane homilie z lat 2005-2017

Okładka książki Pan trzyma nas za rękę. Nieznane homilie z lat 2005-2017

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Na obrazku prymicyjnym z 29 czerwca 1951 r. neoprezbiter zacytował fragment z Drugiego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1, 24): „Nie jesteśmy panami naszej wiary, lecz sługami waszej radości”, by ukazać prawdziwy kierunek kapłańskiego przepowiadania. Już w tym krótkim zdaniu młody Joseph Ratzinger wyraził również wolę osobistego przekładu tekstu biblijnego, by uczynić go bardziej zrozumiałym niż ten oficjalny. Spuścizna kaznodziejska, ukazana głównie w jego dziełach zebranych Opera omnia, jest dobrym tego przykładem i świadectwem. Także w prezentowanych „nieznanych homiliach” z lat pontyfikatu oraz po 2013 r. widoczna jest owa tendencja do własnego przekładu Pisma Świętego, a przez to i bezpośredniego docierania do słuchacza i czytelnika.

Tytuł Pan trzyma nas za rękę pochodzi z modlitwy jednej z ostatnich homilii, wygłoszonej 2 kwietnia 2017 r., gdy coraz słabszym głosem, ale z mocą ducha Benedykt XVI mówił, „abyśmy coraz lepiej umieli mocno trzymać Pana za rękę”. On nie puszczał ręki Pana, dlatego też w chwili śmierci (31 grudnia 2022 r.) mógł radośnie wyrzec słowa: „Panie, kocham Cię”. Homilie te wyrażają wspomnianą prymicyjną dewizę, która stała się zarazem syntezą jego życia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

„Nieznane homilie” głoszone były w latach 2005-17, a zatem jeszcze podczas pontyfikatu (dziesięć), w Castel Gandolfo po abdykacji (pięć), w Albano Laziale (jedna) oraz w klasztorze Mater Ecclesiae (czterdzieści). Wszystkie mają podobną strukturę, na którą składają się: żywe odniesienie do konkretnego czytania liturgicznego, wzniosła analiza głównego tekstu, ubogacana często tradycją Ojców Kościoła, a także pytania i próba odpowiedzi na nie, i są zakończone krótką modlitwą.

Przykładem może być znana perykopa o dziejach starszego brata z Ewangelii według św. Łukasza (15, 1-3. 11-32) z 10 marca 2013 r. Przypowieść tę określa się zwyczajowo tytułem: Syn marnotrawny; w jej w centrum jest właśnie młodszy brat, który opuszcza dom swego ojca, bo zapragnął absolutnej wolności. W swej podróży na dno w imię wolności i życia zrozumiał, że to nie jest wolność, że to nie jest życie.

W ten sposób objawiła się wewnętrzna droga młodszego brata, której nie rozumiał starszy brat i dlatego buntował się przeciw ojcu, i uważał go za niesprawiedliwego, gdy ten wprawił ucztę powracającemu synowi. Puenta tej przypowieści jest zaskakująca: „Starszy brat musi również się nauczyć, że to właśnie bycie w domu jest wolnością i życiem”. Dopiero sam ojciec tłumaczy mu: „Wszystko moje jest twoje, jesteś w pełni życia, masz wszystko, jesteś rzeczywiście wolny... Wejdź na ucztę wiary!”.

Jak do starszego brata, tak i do nas mówi Pan: „Musicie zrozumieć, że to wy jesteście w życiu, w wolności, że jesteście w domu i to wszystko, co moje, jest wasze”. Trzeba to przyjąć z wiarą, że prawdziwe życie i prawdziwa wolność są w domu Ojca Niebieskiego. Jest to wezwanie, aby cieszyć się radością z przebywania z Ojcem, bo w Nim jest radość prawdziwego życia, wiecznego życia.

Prezentowany tom „nieznanych homilii” uporządkowany jest w cyklu roku liturgicznego, a nie chronologii ich powstania. Zawiera homilie na okres: Adwentu (osiem), Bożego Narodzenia (jedna), Wielkiego Postu (szesnaście), Triduum Paschalnego (jedna) i Wielkanocy (osiemnaście), na uroczystość Trójcy Świętej (cztery) oraz na okoliczność innych świąt (osiem).

Wszystkie homilie nie tylko wyrażają wielki kunszt kaznodziejski Benedykta XVI, ale przede wszystkim wiodą do doświadczenia blasku Bożej prawdy. Przez to Papa emeritus dał rzeczywiste świadectwo służby wierze, a nie panowania nad nią.

Książka ukazała się pod patronatem Niedzieli

Pan trzyma nas za rękę. Nieznane homilie z lat 2005-2017
Benedykt XVI
Wydawnictwo: Esprit
Liczba stron: 400
Książka do nabycia:
ksiegarnia.niedziela.pl
tel. 34 324 36 45
ksiegarnia@niedziela.pl

2025-11-25 15:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Liturgia uświęcenia czasu – rozumieć, aby lepiej uczestniczyć

Liturgia uświęcenia czasu – rozumieć, aby lepiej uczestniczyć
Wykład liturgii godzin, red. ks. Jan Hadalski SChr
Hlondianum, Poznań 2017

Reforma liturgiczna Soboru Watykańskiego II i posoborowa odnowa miały sprawić, że liturgia godzin stanie się codzienną modlitwą całego ludu Bożego, a nie tylko duchowieństwa i zakonów. Z perspektywy upływających lat coraz bardziej zauważalnym staje się rosnące zainteresowanie tą formą modlitwy ze strony świeckich. Tak zwany „kapłański brewiarz” staje się codzienną modlitwą wielu wiernych nie zobowiązanych do niej przez święcenia czy śluby zakonne. Optymizm budzi fakt, jak powiedział św. Jan Paweł II, „że wielu ludzi świeckich, zarówno w parafiach, jak i w stowarzyszeniach kościelnych, nauczyło się ją cenić. Pozostaje ona jednak modlitwą, która wymaga odpowiedniego przygotowania katechetycznego i biblijnego, by można było w pełni poznać jej urok” (Jan Paweł II, „Psalmy w tradycji Kościoła”, katecheza wygłoszona podczas audiencji generalnej, 28 marca 2001 r.).
CZYTAJ DALEJ

Pielgrzym przemierzył Meksyk rowerem z Matką Bożą z Guadalupe... na plecach

2026-09-17 21:09

[ TEMATY ]

Matka Boża z Guadalupe

Źródło: dzięki uprzejmości zdjęć Tirando / Jorge Alberto Mercado Padill

Czasem zmęczony, ale zawsze pełen wdzięczności Santiago Caamal Beh przemierzył cały Meksyk na rowerze, niosąc na plecach wizerunek Matki Bożej z Guadalupe, aby ​​podziękować za zdrowie swojej matki.

Przed podróżą w życiu rodzinnym Caamala doszło do nieszczęśliwego wydarzenia. Jego mama doznała złamania stopy i kostki, w wyniku czego konieczna była operacja. Caamal obawiał się, że nie będzie w stanie zebrać potrzebnych pieniędzy na operację, dlatego poprosił Matkę Bożą o uzdrowienie swojej mamy. Jak informuje, tak też się stało – jego mama wróciła do zdrowia.
CZYTAJ DALEJ

„Nigdzie nie pójdziesz”. Jak św. Faustyna zdecydowała się wstąpić do klasztoru?

2026-09-19 19:24

[ TEMATY ]

św. Faustyna Kowalska

św. Faustyna

Agata Kowalska

Jak wyglądało rozeznanie zakonnej drogi św. Faustyny Kowalskiej? W jaki sposób na głos powołania zareagowali jej rodzice? Czy od razu była pewna swojej decyzji?

Pragnienie życia zakonnego odzywało się w niej coraz mocniej. Po powrocie do rodzinnego Głogowca wprost powiedziała rodzicom, że musi iść do klasztoru. Stanisław i Marianna stanowczo sprzeciwili się tej decyzji. „Nigdzie nie pójdziesz” – powtarzali raz jedno, raz drugie. Ojciec tłumaczył córce, że nie stać go na posag wymagany przez zakon.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję