Święty z internetu – jak nazywany jest Carlo Acutis – wciąż zadziwia świat, a ostatnio przypomniał o sobie dzięki cudownej interwencji z nieba, której doświadczyła pewna czterdziestoparoletnia Hiszpanka. Kobieta od dłuższego czasu czuła się źle. Miała problemy żołądkowe. Podejrzewała raka trzustki albo wątroby, udała się więc na gruntowne badania. USG i endoskopia niczego jednak nie wykazały, co uspokoiło Maríę Dolores na tyle, że postanowiła wyjechać z rodziną na niezapomnianą wycieczkę do Włoch. W 2022 r. udała się więc z mężem Pablem, trzema nastoletnimi córkami oraz siedmioletnim synem, by zwiedzać Toskanię, Rzym i Watykan. Były to wspaniałe dni – wycieczka będąca spełnieniem ich marzeń. Wystarczyła jednak jedna noc, by jak mówi María, „przejść od doznania bycia w raju do poczucia, że spadamy do piekła”. Tej jednej nocy kobieta poczuła się bardzo źle, problemy żołądkowe osiągnęły apogeum. Dla niej było już wiadome, że ma nowotwór. Późniejsze badania potwierdziły jej przeczucia. Rodzina miała w tym momencie dwie możliwości: albo natychmiast wracać do Hiszpanii, albo dotrwać do końca wycieczki. Zdecydowali się na to drugie.

Państwo Rosique ostatnie trzy dni pobytu we Włoszech starali się nie zamartwiać chorobą. W drodze z Toskanii do Rzymu Pablo zaproponował, aby zatrzymali się w Asyżu – nie był to pierwotny plan wycieczki. Lubiącej porządek i dobrą organizację Maríi taka nagła zmiana planów była nie w smak, ale się zgodziła. „Teraz wiem, że to nie był przypadek. Wszystko ma swój sens. Opatrzność oświeca cię, gdy najmniej się tego spodziewasz” – przyznaje kobieta, wspominając tamte dni. W Asyżu odwiedzili bazylikę św. Franciszka, gdzie María modliła się nie tyle o swoje zdrowie, ile o dobro dzieci, bo w tamtym czasie jej największym zmartwieniem było to, że jej dorastające dzieci mogą zostać bez matki. Modliła się, prosząc: „Panie, zrób to dla nich. Naprawdę nie chcę niczego dla siebie!”.

Po modlitwie w bazylice rodzina spacerowała uliczkami Asyżu. Pablo zwrócił wówczas uwagę na szczegół, który umknął pogrążonej w myślach Maríi. Sklepy i stragany z dewocjonaliami były zapełnione zdjęciami, różańcami i obrazkami z wizerunkiem młodego człowieka, o którym niewiele jeszcze wiedzieli. Sprawdzili w internecie, co to za człowiek. Był to Carlo Acutis. Pablo zauważył, że grób błogosławionego młodzieńca znajduje się zaledwie kilka minut spacerem od miejsca, w którym byli. Zaproponował więc, by tam pójść, ale María była wyczerpana, myślała o jedzeniu i swojej chorobie i uległa dopiero namowie córek, które bardzo chciały pomodlić się na grobie błogosławionego nastolatka. „Myślę, że ostatecznie to Duch Święty, a może nawet Carlo, poprowadził mnie przez moje córki, bo sama nigdy bym tam nie poszła” – przyznaje kobieta. Przy grobie Carla Acutisa María prosiła o to, żeby nowotwór nie był zbyt poważny, żeby można było go wyleczyć i by mogła patrzeć, jak jej córki dorastają. Oddała się Panu Bogu całkowicie, mówiąc: „Boże, jestem w Twoich rękach” – wypowiadając te słowa, ocierała łzy spływające po policzkach. Gdy wychodziła z kościoła, poczuła coś dziwnego: z jednej strony dużą duchową ulgę, z drugiej – coś fizycznego, czego nie była w stanie opisać.

Po powrocie do Hiszpanii María przeszła badania lekarskie. Zdiagnozowano u niej guza na jajniku. Nowotwór był złośliwy i zaatakował już otrzewną – błonę wyściełającą wnętrze jamy brzusznej – znajdował się w obrębie całej jamy brzusznej. Kobietę czekało trudne leczenie. By duchowo się do tego wysiłku przygotować, następnego dnia po diagnozie udali się do znajomego księdza. Kapłan wręczył Maríi relikwię drugiego stopnia: kawałek materiału z ubrania... Carla Acutisa. To nie mógł być przypadek – kobieta wiedziała, że na pewno czuwa nad nią Carlo. W ciągu następnych dwóch lat María przeszła dwie poważne operacje oraz chemioterapię i – nowotwór został uleczony. Kobieta jest przekonana, że pokonała złośliwego raka, który ogarnął dużą część jej ciała, tylko dzięki wstawiennictwu Carla Acutisa.

Jedną z najważniejszych zmian w życiu Maríi po cudownym spotkaniu z błogosławionym nastolatkiem nie była walka z chorobą i staranie się o uzdrowienie, lecz miłość do Eucharystii, którą zaszczepił w jej sercu „święty w trampkach”. Dzięki temu kobieta i cała jej rodzina są jeszcze silniejsze. „Teraz moje życie, życie Pabla, zaczyna się Mszą św. o 7.15 w katedrze w Murcji, gdzie prosimy o łaskę przetrwania dnia” – wyznaje cudownie uzdrowiona Hiszpanka, dla której Carlo, jak sama przyznaje, jest niczym jej drugi syn. Kobieta wróciła do wykonywania zawodu – jest pediatrą – i przyznaje, że w swojej pracy „może przekazywać radość Ewangelii, nawet w małych dawkach, pacjentom i ich rodzinom”.