To fragmenty habitów pięciu sióstr męczennic, odzyskane po ich ekshumacjach. Cztery spośród sióstr pracowały w Miejskim Szpitalu Zespolonym w Olsztynie: s. Krzysztofa, s. Liberia, s. Bona i s. Gunhilda. Piąta – s. Rolanda pracowała we Fromborku. – To pierwsze miejsce wprowadzenia relikwii. Czyli miejsce, gdzie zginęły siostry, jest pierwszym symbolem ich męczeństwa. One tam pracowały, tam się modliły. Szpital jest ostatnim świadkiem ich życia – zaznaczyła s. Angela Krupińska.
Przekazanie relikwii poprzedziła uroczysta Eucharystia w olsztyńskiej konkatedrze św. Jakuba, która zgromadziła przede wszystkim siostry katarzynki, ale także mieszkańców regionu. Wspólnej modlitwie przewodniczył abp Józef Górzyński, metropolita warmiński. – Męczeństwo w życiu chrześcijanina jest najpełniejszą formą objawienia się życia chrześcijańskiego w Duchu Świętym – podkreślił w homilii abp Górzyński. Z kolei kapelan Miejskiego Szpitala Zespolonego w Olsztynie – ks. Wojciech Wiszniewski zwrócił uwagę na znaczenie relikwii przede wszystkim dla obecnego personelu szpitala oraz chorych. – Pacjenci mogą liczyć na dobrych orędowników. Siostry z miłości do pacjentów oddały swoje życie, więc myślę, że będą wypraszały łaski – powiedział.
Po zakończonej Eucharystii procesja z relikwiarzem przeszła ulicami Olsztyna do Miejskiego Szpitala Zespolonego – tam siostry katarzynki przekazały relikwiarz do kaplicy szpitalnej. Relikwie sióstr męczenniczek trafią także m.in. do Tolkmicka, Fromborka i Gdańska.
Rozpoczął się cykl spotkań mających na celu przybliżenie wiernym duchowości i reguły dominikańskiej.
Zakon dominikański składa się z trzech gałęzi: braci, sióstr klauzurowych oraz świeckich dominikanów. To właśnie ta ostatnia grupa zainicjowała powstanie Dominikańskiej Szkoły Wiary w Olsztynie. W stolicy Warmii i Mazur wspólnotę świeckich dominikanów tworzy dwoje wiernych. Joanna Anders wraz z mężem 6 lat temu dołączyli do grona świeckich członków Zakonu Kaznodziejskiego. Co miesiąc uczestniczą w spotkaniach w Warszawie, gdzie pogłębiają swoją formację i duchowość. To stało się inspiracją do organizowania podobnych wydarzeń także w Olsztynie. Świeccy dominikanie przechodzą formację, są w postulacie (okresie próbnym), następnie w nowicjacie (okresie przygotowawczym), a następnie przyrzekają żyć zgodnie z regułą św. Dominika. Reguła ta zakłada m.in. życie Słowem Bożym, o ile to możliwe – codzienne uczestniczenie w Eucharystii, służenie Bogu i ludziom w Kościele swoim zaangażowaniem i duchowością.
125 lat temu, 9 lipca 1901 roku, na tatrzańskim Giewoncie (1895 m n.p.m.) stanął krzyż. Inicjatorem przedsięwzięcia był był ówczesny proboszcz Zakopanego ks. Kazimierz Kaszelewski. Metalowy krzyż, który miał stanąć na Giewoncie zamówiono w fabryce Góreckiego w Krakowie, a pod Tatry przywieziono go koleją. 19 sierpnia przypada zaś 125. rocznica poświęcenia krzyża na szczycie w Tatrach.
Było to wielkie przedsięwzięcie organizacyjne oraz techniczne. Ks. Kaszelewski tak relacjonował na łamach krakowskiego miesięcznika "Ilustracja Polska": "Mając krzyż na miejscu zapowiedziałem moim parafianom wyprawę na Giewont. Dnia 3 lipca zebrali się też tutejsi górale w liczbie około 250 osób i 18 wozów przy kościele. Po Mszy św. wyruszyliśmy do Kuźnic, rozdzieliwszy żelazo na pojedyncze wozy, które też wywiozły je dokąd się dało, tj. do tzw. «Piekiełka». Tu nastąpił podział. Wszyscy mieli co dźwigać tem więcej, że prócz żelaza trzeba było wynieść 400 kg cementu i dwadzieścia kilka konewek płóciennych wody.
Pastuszkowie fatimscy – Hiacynta i Franciszek Marto – wraz z kuzynką Łucją dos Santos kilka razy spotkali się z Matką Bożą w 1917 r. Sierpień 2026 r. to 109. rocznica czwartego objawienia. W tym miesiącu wyjątkowo Matka Boża objawiła się dzieciom 19., a nie 13. dnia miesiąca, ze względu na fakt, że w zwyczajowym dniu spotkań z Maryją dzieci zostały uwięzione. 13 maja 2000 r. pastuszków beatyfikował św. Jan Paweł II, natomiast 13 maja 2017 r. zostali świętymi za pontyfikatu papieża Franciszka. Przypomnijmy cuda, które przyczyniły się do wyniesienia ich na ołtarze.
Aby osoba mogła zostać błogosławioną, a później świętą, potrzebne są cuda – szczególne zdarzenia, które po wnikliwej analizie dokonanej przez ekspertów kościelnych i nie tylko Kościół ocenia jako nadprzyrodzone i niewytłumaczalne medycznie oraz jako skutek modlitw kierowanych do Boga za pośrednictwem tej osoby. Jeśli ktoś jest męczennikiem, może zostać błogosławionym bez uznanego cudu, natomiast do kanonizacji już taki cud jest potrzebny. W przypadku Hiacynty i Franciszka, którzy byli tzw. wyznawcami, nie zginęli męczeńsko, potrzebne były dwa cuda, aby mogli zostać najpierw błogosławionymi, a następnie świętymi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
