Piotrków Trybunalski ma tak bogatą historię, że mógłby nią obdzielić wiele miast. To tutaj zostały spisane statuty piotrkowskie, które regulowały tworzenie prawa na ziemiach polskich, tu odbywały się zjazdy rycerskie, synody, posiedzenia parlamentu Królestwa Polskiego, zjazdy szlachty i licznego duchowieństwa. W pierwszej połowie XVII wieku zbudowano tu klasztory: Sióstr Dominikanek, Ojców Franciszkanów, Ojców Bernardynów, później Pijarów i Jezuitów.

Kaplica Matki

Na jednej z piotrkowskich ulic znajduje się podominikański kościół św. Jacka i św. Doroty. Parafią od 3 lat opiekuje się proboszcz ks. kan. Mariusz Jersak, dotychczasowy rektor kościoła akademickiego Panien Dominikanek Matki Bożej Śnieżnej, a pomocą służą mu ks. kan. Franciszek Haber – senior rezydent oraz wikariusz ks. Rafał Sobusiak.

Kaplica Matki Bożej Różańcowej została ufundowana i bogato wyposażona w 1624 r. przez wojewodę sieradzkiego Stanisława Jaxę Bykowskiego. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z połowy XVI wieku, przykryty barokową srebrną sukienką ze złoceniami, ukoronowany w XVII wieku. Pod nim zwieszono czternaście srebrnych plakietek z drogą krzyżową.

W czasach klęsk i epidemii rozwijał się kult cudownych obrazów, głównie kult Matki Bożej Różańcowej, a w tej parafii jest on szczególny. Działa tu jedenaście wspólnot, m.in.: bielanki, schola, grupa brewiarzowa, Męski Różaniec, ale wyróżnić trzeba aż dwadzieścia dwie grupy rodziców, którzy modlą się za swoje dzieci na różańcu.

Białe płaszcze pań

Na szczególną uwagę zasługuje filia Bractwa Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polskiej. To wspólnota, która zrzesza tych wszystkich, dla których ważny jest kult Matki Bożej Częstochowskiej, a także wartości narodowe i patriotyczne. Członkowie bractwa przynajmniej dwa razy w roku przeżywają swoje rekolekcje, a podczas kościelnych uroczystości kobiety noszą białe, a mężczyźni granatowe płaszcze. Wspólnota praktykuje zawierzenia Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polskiej, a także 33-dniowe rekolekcje i oddanie się w niewolę miłości Jezusowi przez Serce Maryi. W akcie zawierzenia wierni zawierzają siebie, swoje rodziny, miejsca pracy, a także swoje trudne, niekiedy wręcz beznadziejne sytuacje życiowe, plany na przyszłość, prośby – np. o potomstwo, o dobrego małżonka, o zdrowie i uzdrowienia z choroby, o czyjeś nawrócenie, czyli o wszystko, co było, jest i będzie w ich życiu.

Dar serca

W III niedzielę Adwentu bp Ireneusz Pękalski podczas Mszy św. dokonał aktu poświęcenia złotej róży dla Matki Bożej w kaplicy Różańcowej. Róża jest wyrazem miłości i wdzięczności wszystkich parafian za otrzymane łaski za przyczyną Matki Bożej. – Na tej róży zawieszone są – w każdym płatku, listku – złote serca ofiarowane Maryi przez Jej czcicieli. Ta róża jest darem serca od wszystkich, którzy w Maryi znaleźli pocieszenie i drogę do Jej Syna. Maryja w naszej różańcowej kaplicy nieustannie swym miłosnym wzrokiem nas przenika i zachęca do jeszcze większej pobożności, ufności i zawierzenia się Jej. Totus Tuus, Królowo Różańca Świętego. Jak dobrze, że Cię mamy – powiedział ks. Jersak.

Dzień ten był również zakończeniem wizytacji kanonicznej parafii przez bp. Pękalskiego.