Nie wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, jak wielką moc pod względem duchowym i fizycznym mają dla nas sakramenty święte udzielane w Kościele. Ustanowione przez Jezusa
Chrystusa ponad 2 tysiące lat temu: chrzest, bierzmowanie, Eucharystia, pokuta, namaszczenie chorych, kapłaństwo i małżeństwo, pomagają nam - chrześcijanom, kroczyć na ziemi ku zbawieniu i wiecznej
szczęśliwości. Jak mawiał wielki teolog, filozof i doktor Kościoła św. Tomasz z Akwinu, sakramenty umożliwiają nam pielgrzymowanie "czasowo nieskończenie i twarzą w twarz
z Bogiem".
Niestety, często przystępuje się do nich, szczególnie do Eucharystii i pokuty, automatycznie, bezwiednie i czasem bezrefleksyjnie. W ten sposób pozbawiamy siebie ich
uzdrawiającego działania na nasze ciało i duszę! Bez koniecznej w tym momencie wiary odrzucamy ich autentycznie pomocne skutki w naszym życiu codziennym i religijnym.
Tracimy także świadomość ich cudownej i kojącej duchowej mocy. I tak możemy wpaść w pustkę rozmaitych lęków, niepokojów oraz, w skrajnych przypadkach, nihilizmu
egzystencjalnego (swego czasu tak bardzo modnego wśród lewicowych pseudointelektualistów na zachodzie Europy). Warto więc zatem ponownie sobie uświadomić siłę działania sakramentów. Nie wolno tracić czasu
na niepotrzebne spekulacje czy zwątpienia, gdyż właśnie na to tylko czeka Zły.
Na stanowisku wykopaliskowym Al-Deir w prowincji Sohag egipscy archeolodzy odkryli pozostałości dużego kompleksu klasztornego z czasów bizantyjskich. Według oficjalnych informacji, jest to największe znalezisko tego typu w regionie. Klasztor, zbudowany w całości z cegły mułowej, składał się z kilku prostokątnych budynków o wymiarach od 2,4 na 2,1 metra do 4,5 na 4,8 metra.
Budynki miały tynkowane ściany z wbudowanymi niszami, wewnątrz znajdowały się prostokątne sale, z których niektóre na wschodnich krańcach miały struktury apsydalne. Można je było prawdopodobnie zidentyfikować jako miejsca modlitwy i nabożeństw, poinformowała strona internetowa „La Brújula Verde”, powołując się na informacje z niemieckiej agencji katolickiej KNA, która zamieściła zdjęcia znalezisk. Do tych wspólnych pomieszczeń przylegały sklepione komnaty, prawdopodobnie wykorzystywane jako pojedyncze cele dla mnichów.
W piątek, 23 stycznia Ojciec Święty Leon XIV przyjął na audiencji wielkiego księcia Wilhelma oraz wielką księżną Stéphanie z Luksemburga.
To co uderzało to strój księżny, która była ubrana na biało, gdyż na oficjalnych spotkaniach z Papieżem kobiety obowiązuje czarny strój. Dlaczego więc księżna Stéphanie mogła być na spotkaniu z Papieżem w białej sukni z białym welonem? Wynika to z tzw. „przywileju bieli” (privilegio del bianco). Tym przywilejem cieszą się katolickie władczynie zasiadające na tronie (obecnie nie ma żadnej), żony królów katolickich (Letycja z Hiszpanii i Matylda z Belgii), emerytowane królowe (Zofii z Hiszpanii i Paola z Belgii), żona księcia Monako (Jej Najjaśniejsza Wysokość Charlène) i właśnie wielka księżna Luksemburga, Jej Wysokość Stéphanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.