Po długim oczekiwaniu i modlitwach abp Andrzej Dzięga przekazał władzom Myśliborza watykańskie dokumenty zezwalające, by bł. ks. Michała Sopoćkę można było przyzywać jako patrona miasta i jego wstawiennika u Boga.

Na uroczystej sesji Rady Miasta 15 lutego będą poddane pod głosowanie watykańskie dokumenty, nadające bł. ks. Michałowi Sopoćce nowy tytuł: Patrona Myśliborza. Jest to potwierdzenie oczekiwań mieszkańców miasta i okolic. Burmistrz Myśliborza i Rada Miasta już w 2017 r. podjęli uchwałę, by Myślibórz został zaszczycony wstawiennictwem bł. ks. M. Sopoćki. W uzasadnieniu uchwały zostało napisane: „Błogosławiony ks. Michał Sopoćko nierozerwalnie związany jest z Myśliborzem. Po raz pierwszy przybył tu we wrześniu 1947 r. Kiedy wszedł do kościoła Świętego Krzyża ze zdumieniem stwierdził, że o takim kościółku pisała w swoim Dzienniczku i opowiadała mu, jako swojemu spowiednikowi i przewodnikowi duchowemu, św. Faustyna. Mówiła mu o swojej proroczej wizji: „Widziałam nieduży kościółek, a przy nim nieduże zgromadzenie” (Dz. 536, 563). Ciekawe, że w naszym mieście, tak właśnie z sympatią określamy kościół Świętego Krzyża – że to jest „mały kościółek”.

Ksiądz Sopoćko wielokrotnie odwiedzał Myślibórz. Cieszymy się, że błogosławiony chodził po naszych ulicach, że tu spowiadał, odprawiał Msze Święte i głosił rekolekcje, jako założyciel towarzyszył powstaniu wspólnoty zakonnej Sióstr Jezusa Miłosiernego i uczestniczył w jej uroczystościach. Niewiele miast na naszych Ziemiach Zachodnich może się poszczycić obecnością oficjalnie ogłoszonych świętych i błogosławionych Kościoła, a my mamy to udokumentowane. Ksiądz Sopoćko opisywał Myślibórz w swoich wspomnieniach i dlatego przez jego wstawiennictwo pragniemy, by w Myśliborzu żyło nam się nie tylko lepiej, ale by było w nim jeszcze więcej wzajemnej miłości, więcej wzajemnego szacunku i zaufania, by nie tylko w „małym kościółku”, ale też w całym naszym mieście czuło się atmosferę, że jest to rzeczywiście miasto wybrane.

W Myśliborzu znajduje się Dom Macierzysty Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego. To kolebka naszego zgromadzenia, a jednocześnie miejsce, o którym Jezus powiedział św. Faustynie Kowalskiej, że „będzie błogosławił okolicy, gdzie klasztor ten będzie” (Dz. 570). Czytając Dzienniczek ludzie zaczęli poszukiwać, a nawet organizować pielgrzymki do tego miejsca. W związku z tym abp Marian Przykucki w 1993 r. ogłosił to miejsce Myśliborskim Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Dwa lata po beatyfikacji, w 2010 r. sprowadzono tu relikwie bł. ks. Michała Sopoćki, które w uroczystej procesji różanej wniesiono do kościoła Świętego Krzyża.

Wierzymy, że bł. M. Sopoćko jest cały czas obecny w naszym mieście, że uprasza nam potrzebne łaski, ale ufamy też, że teraz, gdy będzie specjalnie uhonorowany tytułem patrona miasta, weźmie to miasto w szczególną opiekę, zwłaszcza w sprawach po ludzku niemożliwych. Od tego dnia właśnie tak będziemy śpiewać w myśliborskich kościołach: Patronie naszego miasta – Weź je w swoją opiekę – I uproś nam Miłosierdzie – niech ono ocali nas!