Reklama

Niedziela Świdnicka

Eleni i muzyka serca

Muzyka ma ogromną moc łączenia ludzi i pomagania – powiedziała dla Niedzieli Świdnickiej znana i ceniona piosenkarka Eleni po koncercie kolędowym w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bielawie.

Niedziela świdnicka 5/2024, str. I

[ TEMATY ]

Eleni

ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Od 45 lat artystka, kojarzona z melodyjnymi utworami oraz niezapomnianymi przebojami, zaśpiewała tym razem na rzecz wsparcia miejscowej inicjatywy charytatywnej – Spiżarni św. Ojca Pio.

Koncert

Koncert zorganizowany 24 stycznia przyciągnął tłumy wiernych oraz fanów honorowej obywatelki Bielawy. W programie znalazły się tradycyjne kolędy i pastorałki oraz mniej znane pieśni świąteczne, które Eleni wykonała z wielkim zaangażowaniem i emocjonalnym przekazem. – Bardzo się cieszę, że jestem w swoim rodzinnym mieście, które bardzo kocham i bardzo miło wspominam dzieciństwo i młodość. Tym bardziej się cieszę, że jesteście dzisiaj razem z nami – powiedziała artystka, witając się z publicznością.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wyjątkowość koncertu podkreślił fakt, że na scenie wraz z Eleni wystąpiły młode, obiecujące talenty – laureatki i uczestniczki festiwalu imienia Eleni, który od pięciu lat jest organizowany jesienią w Bielawie. Te młode artystki to Hanna Brzozowska, Alicja Weigelt, Natalia Kubiak, Zuzanna Złotnicka i Maja Cędrowicz, które na co dzień rozwijają swoje umiejętności w Studiu Piosenki i Tańca Fart w Bielawie, prowadzonym przez Annę Lutz.

Moc muzyki

Reklama

Podczas muzycznego wieczoru przeprowadzona została zbiórka do puszek na działalność parafialnej Spiżarni św. Ojca Pio. Ta forma wsparcia pozwoliła na zebranie znaczącej sumy, która przyczyni się do rozwoju tej formy pomocy udzielanej przez parafię. – Muzyka ma ogromną moc łączenia ludzi i pomagania. Jestem niezmiernie szczęśliwa, że mogę przyczynić się do tej szlachetnej sprawy i wesprzeć działalność parafialnej Spiżarni św. Ojca Pio – powiedziała Eleni dla Niedzieli Świdnickiej.

Na zakończenie ks. prał. Stanisław Chomiak, proboszcz parafii, podziękował artystce i jej zespołowi za koncert oraz wszystkim obecnym za obecność i wsparcie. Szczególne podziękowania zostały skierowane do Grażyny Smolińskiej, dzięki której ten wieczór stał się możliwy.

O spiżarni

Działająca przy bielawskiej parafii Spiżarnia św. Ojca Pio od ponad pięciu lat służy pomocą osobom potrzebującym, oferując żywność, opłacając rachunki, wykupując recepty, wydając odzież i udzielając wsparcia duchowego. Ksiądz kan. Daniel Marcinkiewicz, jako przewodniczący zespołu Caritas, odgrywa kluczową rolę w tej szlachetnej inicjatywie. – Dzięki temu dziełu stałą pomocą objętych jest ponad sto osób. Ksiądz Daniel każdego dnia rano udaje się do sklepów, gdzie otrzymuje żywność, którą następnie rozdziela potrzebującym – powiedział gospodarz miejscowej wspólnoty ks. prał. Stanisław Chomiak.

Wydarzenie to nie tylko uświetniło świąteczny czas w Bielawie, ale także przypomniało o znaczeniu współpracy i pomocy bliźnim. Eleni, swoim talentem i sercem pokazała, jak wielką rolę w społeczeństwie mogą odegrać artyści, angażując się w działania na rzecz potrzebujących.

2024-01-30 11:14

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Nic miłości nie pokona”

Niedziela Ogólnopolska 34/2010, str. 18-19

[ TEMATY ]

Eleni

Jarosław Roland Kruk/ pl.wikipedia.org

Pamiętam, kiedy jako dziecko widziałam na ekranie telewizora piosenkarkę, która pięknie śpiewała tę piosenkę. W tamtym czasie wiedziałam tylko, że to jest Eleni Tzoka - piosenkarka greckiego pochodzenia. Później dane mi było przeżyć niezwykłe spotkanie z niezwykłą osobą, jaką jest właśnie Eleni. Spotkanie i rozmowy z osobą skromną i pełną serdeczności, którą do tej pory znałam tylko ze szklanego ekranu, pokazały mi, co tak naprawdę ma w życiu wartość. Ale - oddaję głos Eleni. Marta Jacukiewicz

Zawsze chętnie wracam wspomnieniami do mojego dzieciństwa i rodzinnego domu. Z radością wspominam tamten czas, który w sposób szczególny kojarzy mi się z moimi rodzicami, babcią, rodzeństwem i wielką miłością między nami. Byłam najmłodszym - dziesiątym dzieckiem, najbardziej rozpieszczanym. Rodzice wychowywali nas w duchu wiary. Mówili, że aby mieć siłę na przetrwanie różnych doświadczeń i trudnych, bolesnych momentów, jakie niesie ze sobą życie, trzeba mieć silną wiarę w Boga. Rodzice wskazali nam również, co jest w życiu najważniejsze. Nie zapomnę nigdy, jak własnym życiem rodzice pokazywali, jak należy postępować, jak żyć i co robić dla drugiego człowieka. Wiem, że miałam wspaniałe dzieciństwo i wspaniałych rodziców, i bardzo się z tego cieszę, ale znam wiele osób, które nie miały tyle szczęścia.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Papież o sytuacji na Bliskim Wschodzie: przerażająca przemoc wojny

2026-03-15 12:56

[ TEMATY ]

Leon XIV

Vatican Media

„Przemoc nigdy nie będzie mogła doprowadzić do sprawiedliwości, stabilności i pokoju, których oczekują narody” - zaapelował Leon XIV w pozdrowieniach po modlitwie Anioł Pański. Wezwał do zawieszenia broni i podjęcia dialogu. Ze szczególnym apelem zwrócił się w sprawie Libanu, gdzie sytuacja w wyniku prowadzonym walk jest „powodem do wielkiego niepokoju”.

Podczas pozdrowień po modlitwie Anioł Pański, Papież wskazał, że od dwóch tygodni na Bliskim Wschodzie trwa „przerażająca przemoc wojny” w wyniku której „tysiące niewinnych osób zostało zabitych, a mnóstwo innych zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów”. Ojciec Święty zapewnił o swej duchowej bliskości z tymi, którzy stracili swoich bliskich wskutek uderzeń wymierzonych w szkoły, szpitale oraz zamieszkałe obszary.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję