Damazy cechował się niebywałym wyczuciem teologicznym, dzięki któremu był w stanie zdefiniować nawet subtelne różnice występujące w powstających błędnych naukach. Zapewne z tej racji znalazł się w gronie współpracowników papieża Liberiusza – pełnił funkcję diakona i prezbitera. Wraz z papieżem został wygnany przez ariańskiego cesarza. Po śmierci Liberiusza to Damazego, mimo pewnej opozycji, obwołano nowym papieżem.
Pontyfikat Damazego przypadł na czasy względnego spokoju, co prawda prześladowania chrześcijan ustały, ale przed Kościołem pojawiły się inne, znacznie poważniejsze wyzwania – zachowanie jedności, której zagrażały kolejne herezje. Heretycy dość łatwo pozyskiwali względy kolejnych cesarzy. Dzięki zaangażowaniu Damazego i bp. Ambrożego to zagrożenie zostało spacyfikowane – Damazy uzyskał w 380 r. cesarskie wsparcie w walce z herezjami. Papież ten zwołał dwa synody w Rzymie i zgodził się na zwołanie II soboru powszechnego w Konstantynopolu.
Jego trwający 18 lat pontyfikat przyniósł reformę papiestwa – Damazy jako pierwszy z papieży nazwał biskupstwo rzymskie Stolicą Apostolską, rozbudował kancelarię papieską, a oficjalnym językiem liturgii rzymskiej stała się łacina. Zainspirował św. Hieronima do przetłumaczenia Pisma Świętego na łacinę – jest więc po części „ojcem chrzestnym” Wulgaty.
Damazy I, papież ur. ok. 305 r. zm. 11 grudnia 384 r.
W lutym Kościół wspominał św. Hieronima Emilianiego (1468 – 1537). Pochodził z Wenecji. Po nieudanej karierze wojskowej i nawróceniu całe swoje życie i majątek poświęcił służbie ubogim, chorym, potrzebującym, naśladując w ten sposób Chrystusa, do którego modlił się słowami: „Najsłodszy Jezu, nie bądź mi sędzią, lecz zbawicielem”, a los sierot nieustannie zawierzał opiece Aniołów Stróżów i Maryi, którą nazywał Matką sierot. W ten sposób powstało Towarzystwo Sług Ubogich, a następnie Zgromadzenie Zakonne Ojców Somasków (CRS). W 1747 r. papież Benedykt XIV ogłosił go błogosławionym, a w 1767 został włączony w poczet świętych przez papieża Klemensa XIII. W 1928 r. Kościół ogłosił św. Hieronima jako powszechnego patrona sierot i młodzieży opuszczonej. Zmarł 8 lutego 1537 r. w miejscowości Somasca na północny Włoch, stąd też nazwa zgromadzenia – ojcowie somascy.
Porzucić to, co obciąża misję, zachować skarb wiary i wyjść na spotkanie ludziom szukającym sensu – takie zadania Papież postawił przed biskupami Hiszpanii podczas spotkania w siedzibie tamtejszej Konferencji Episkopatu w Madrycie. Ojciec Święty mówił o drodze synodalnej, jedności w pluralizmie, formacji przyszłych kapłanów, roli świeckich oraz konieczności słuchania i uzdrawiania osób zranionych w Kościele.
Ojciec Święty zaproponował biskupom obraz podróży, której celem jest Bóg. Zaznaczył, że nie chodzi o przemieszczanie się w sensie materialnym, lecz o duchową drogę, na której człowiek wznosi serce ku Bogu. Przestrzegł przed pokusą kurczowego trzymania się miejsc, form i struktur, które nie pomagają już w misji, oraz przed „bagażem” pełnym rzeczy niepotrzebnych. Jednocześnie przypomniał, że nie wolno tracić korzeni: chrześcijańskie dziedzictwo Hiszpanii, jego piękno i siła budowania więzi, pozostaje skarbem zdolnym przemawiać także do niewierzących.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
