Po wysłuchaniu Słowa i skupieniu się na tajemnicy, czymś naturalnym jest wzniesienie ducha ku Ojcu. Jezus w każdej ze swoich tajemnic prowadzi nas zawsze do Ojca, do
którego stale się zwraca, bo w Jego «łonie» spoczywa (por. J 1, 18). Chce nas wprowadzić w zażyłość z Ojcem, byśmy mówili razem z Nim: "Abba,
Ojcze" (por. Rz 8, 15; Ga 4, 6). To w relacji do Ojca czyni nas swymi braćmi i braćmi pomiędzy sobą, dając nam Ducha, który jest jednocześnie Jego i Ojca, "Ojcze nasz",
postawione niejako u podstaw medytacji chrystologiczno-maryjnej, rozwijanej przez powtarzanie "Zdrowaś Maryjo", czyni medytację tajemnicy doświadczeniem eklezjalnym, nawet kiedy prowadzi się
ją w samotności. Jan Paweł II (List apostolski Rosarium Virginis Mariae, nr 32)
31 maja br., poprzedzone Eucharystią, odbyło się w Krośnie (parafia św. Piotra i św. Jana z Dukli) IX Walne Sprawozdawczo-Wyborcze Zebranie Delegatów Stowarzyszenia Rodzin
Katolickich Archidiecezji Przemyskiej. Delegaci udzielili ustępującemu prezesowi Bogusławowi Dawnisowi oraz pozostałym członkom zarządu absolutorium.
W wyniku tajnych wyborów spośród zebranych zostały wyłonione nowe władze SRK. Nowym prezesem ZG SRK został Adam Łoziński. Funkcję asystenta kościelnego ZG SRK pełni ks. Marek Kruk (od września ubiegłego
roku).
Ponadto podjęto szereg uchwał programowych na nowy rok pracy, aktywizujących członków SRK do jeszcze bardziej efektywnej działalności statutowej na rzecz rodziny oraz wszystkich potrzebujących różnorakich
form pomocy.
Na zakończenie uczestnicy we wspólnej modlitwie polecali Bożej opiece wszystkie sprawy, trudności i zadania w czekającym ich nowym roku pracy.
Grzegorz Nehrybecki sekretarz ZG SRK AP
W kościele parafialnym w Pruchniku odbyło się uroczyste czuwanie przed Uroczystością Zesłania Ducha Świętego. Do wspólnej modlitwy włączyli się animatorzy ze Szkoły Nowej Ewangelizacji
św. Jakuba Archidiecezji Przemyskiej wraz ze swoimi duszpastrzami. Centralnym punktem czuwania była uroczysta Eucharystia oraz modlitwy o wylanie darów Ducha Świętego. Doświadczenie
żywej obecności Jezusa i mocy Ducha Świętego napełniło wiarą wszystkich (ok. 120 osób) uczestników spotkania oraz umocniło ich miłość i nadzieję.
Ks. Kazimierz Trelka
Z życia Seminarium Duchownego
3 czerwca. W auli Instytutu Teologicznego odbyło się spotkanie wspólnoty seminaryjnej, podczas którego dokonano ustanowienia tzw. urzędników seminaryjnych, którzy w celu
usprawnienia życia wspólnoty koordynują prace i zadania wykonywane przez alumnów na rzecz Seminarium. Rektor Seminarium ks. Marian Rojek w imieniu całej wspólnoty podziękował tym,
którzy te urzędy pełnili w mijającym roku. Mianując nowych, życzył im postawy służby i odpowiedzialności na powierzonych sobie odcinkach pracy. Spotkania ubogacone zostało radosnymi
występami alumnów roku IV.
6 czerwca. W kaplicy seminaryjnej została odprawiona uroczysta Msza św., której przewodniczył solenizant dnia ks. Norbert Podhorecki. On też wygłosił okolicznościową homilię.
6 czerwca. W auli Instytutu Teologicznego z alumnami przemyskiego Seminarium spotkał się misjonarz ks. Andrzej Barański. W swoim wystąpieniu ukazał on sytuację
Kościoła katolickiego w Gwatemali, gdzie pracuje, oraz odpowiedział na pytania alumnów.
Oprac. ks. Kazimierz Gadzała
Terminarz rekolekcji kapłańskich
w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu
lipiec - sierpień 2003 r.
Seria III Rekolekcje z pełnym milczeniem i indywidualnym kierownictwem. Zapisy tylko i wyłącznie u Księdza prowadzącego rekolekcje 8 sierpnia (początek godz.
10.00) - 12 sierpnia (zakończenie godz. 12.00)
Prowadzi: ks. Marek Pieńkowski (ojciec duchowny WSD Przemyśl)
Wyższe Seminarium Duchowne
ul. Zamkowa 5
37-700 Przemyśl
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100-
lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica
400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem
pisanym, mówionym w radio i w telewizji.
Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw
w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem
Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną.
Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec
zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais.
Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków.
Potem został zwrócony księciu Sabaudii.
Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić
do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość,
pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga.
8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego.
Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608
r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których
nie mogły przyjmować inne zakony.
Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję.
W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników
i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości.
Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie.
Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada
1877 r.
W piątek, 23 stycznia Ojciec Święty Leon XIV przyjął na audiencji wielkiego księcia Wilhelma oraz wielką księżną Stéphanie z Luksemburga.
To co uderzało to strój księżny, która była ubrana na biało, gdyż na oficjalnych spotkaniach z Papieżem kobiety obowiązuje czarny strój. Dlaczego więc księżna Stéphanie mogła być na spotkaniu z Papieżem w białej sukni z białym welonem? Wynika to z tzw. „przywileju bieli” (privilegio del bianco). Tym przywilejem cieszą się katolickie władczynie zasiadające na tronie (obecnie nie ma żadnej), żony królów katolickich (Letycja z Hiszpanii i Matylda z Belgii), emerytowane królowe (Zofii z Hiszpanii i Paola z Belgii), żona księcia Monako (Jej Najjaśniejsza Wysokość Charlène) i właśnie wielka księżna Luksemburga, Jej Wysokość Stéphanie.
Ojciec Melchior Królik od 66 lat służy Maryi jako kapłan w Zakonie Paulinów. 24 stycznia obchodził swoją rocznicę święceń prezbiteratu, które otrzymał z rąk bp. Karola Wojtyły. Był m.in. definitorem i sekretarzem generalnym zakonu. Przez lata prowadził kronikę jasnogórskiego klasztoru i paulińskiego zakonu. Jest odpowiedzialny za stan zachowania Cudownego Obrazu Matki Bożej, zbiera także materiały dokumentacyjne dotyczące cudów i łask otrzymywanych za wstawiennictwem Maryi. Od prawie 60 lat jest związany z Warszawską Pielgrzymką Pieszą.
– Zawsze Matka Boża była przy mnie, przez całe moje życie. Jako kilkuletni chłopiec zostałem ocalony od hitlerowskich kul i często mówię, że cud życia zawdzięczam Maryi. Gdy obchodziłem 50. rocznicę święceń kapłańskich, napisałem na obrazku:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
