Przed budynkiem, w którym zakwaterowano kobiety, 25 czerwca, odbyły się uroczystości upamiętniające wydarzenia z czasu II wojny światowej. Polska więźniarka Janina Nowak uciekła 24 czerwca 1942 r. z komanda kobiecego KL Auschwitz. W związku z tym utworzono Karną Kompanię Kobiet składającą się z 200 kobiet, które 25 czerwca 1942 r. zostały przeniesione do nowo utworzonego karnego podobozu w Borze-Budach. Trafiły tam również Żydówki ze środkowej i wschodniej Europy oraz Bałkanów. Kobiety zmuszane były do ciężkiej pracy przy wyrębie drzew w lesie, pogłębianiu oraz oczyszczaniu brzegów pobliskich stawów, pracowały na okolicznych polach. Były źle traktowane przez więźniarki funkcyjne, bite, nieraz umierały.
Kobiety zakwaterowano głównie w budynku szkolnym w Brzeszczach-Borze. W tym miejscu przy pamiątkowej tablicy 25 czerwca br. delegacje złożyły kwiaty i zapaliły znicze. Wśród obecnych znalazła się Agnieszka Molenda – prezes Fundacji Pobliskie Miejsca Pamięci Auschwitz-Birkenau opiekującej się tym miejscem.
Jak czytamy na stronie internetowej fundacji: „W drugiej połowie sierpnia 1942 r. przeniesiono do obozu żeńskiego w Brzezince 137 polskich więźniarek. Tyle zdołało przeżyć z 200 skierowanych do karnej kompanii w czerwcu. W październiku 1942 r. więźniarki funkcyjne razem z SS-manami dopuścili się zbrodni na Żydówkach francuskich. Wywiązała się bójka, która przeistoczyła się w masakrę. Z rąk funkcyjnych i SS-manów używających pałek, siekier i podobnych narzędzi zginęło ok. 90 więźniarek. Karne komando kobiece zostało w marcu 1943 r. przeniesione do obozu kobiecego w Brzezince”.
Na terenie byłego niemieckiego obozu śmierci KL Auschwitz-Birkenau 14 czerwca obchodzono Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Niemieckich Nazistowskich Obozów Koncentracyjnych i Obozów Zagłady – w 79. rocznicę pierwszego transportu więźniów do KL Auschwitz. Obóz założono 14 czerwca 1940 r. dla polskich więźniów.
Wędrówka od góry Hor ku Morzu Czerwonemu prowadzi na drogę okrężną, bo ziemia Edomu zamyka przejście. Lud traci cierpliwość. To późna faza pustyni. Zmęczenie szybko zmienia się w szemranie. Powraca zdanie: „Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli?”. Pojawia się też pogarda dla manny: „pokarm mizerny”. Tekst odpowiada obrazem, że Pan zsyła węże „o jadzie palącym”. W hebrajskim stoi tu słowo powiązane z rdzeniem „palić” (śārāf), stąd tradycyjne „węże serafiny”. Ukąszenie obnaża bezradność. Wyznanie winy brzmi krótko: „Zgrzeszyliśmy”. Mojżesz modli się za lud. Odpowiedź Boga zaskakuje. Wizerunek węża ma stanąć wysoko na palu. Hebrajskie „sztandar, znak” to nēs. Wzrok podniesiony z ziemi przestaje krążyć wokół zagrożenia. Spojrzenie staje się aktem posłuszeństwa wobec słowa Boga. Nie ma tu miejsca na magię przedmiotu. Księga Mądrości dopowie później, że ratunek przychodzi od Boga, a znak jedynie kieruje ku Niemu (Mdr 16,6-7). Równie ważna pozostaje historia po latach. Król Ezechiasz rozbija „węża miedzianego”, bo lud pali mu kadzidło (2 Krl 18,4). Znak łatwo przechodzi w kult rzeczy. W samym brzmieniu hebrajskim pojawia się gra słów: wąż (naḥāš) i miedź (neḥōšet); stąd nazwa „Nehusztan”. Najstarsza lektura chrześcijańska widzi w tym typ krzyża. Justyn Męczennik łączy węża wyniesionego na palu z tajemnicą krzyża w „Dialogu z Tryfonem” (rozdz. 91). Augustyn, komentując słowa Jezusa o wężu z pustyni, tłumaczy ukąszenia jako grzechy, a węża wyniesionego jako śmierć Pana, na którą patrzy wiara.
Staje się już zwyczajem, że członkowie Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu w Jerozolimie przekazują w darze biskupom w swoich diecezjach olejek jerozolimski służący do przygotowania krzyżma świętego.
W Wielki Czwartek, przed południem – jak nakazuje tradycja, we wszystkich kościołach katedralnych odbędzie się Msza Święta Krzyżma z obrzędem błogosławienia krzyżma oraz olejów chorych i katechumenów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
