Reklama

Niedziela Łódzka

Drewno przesiąknięte krwią

Większość z nas bardzo dobrze kojarzy miesiące poświęcone Maryi, czyli maj i październik. Wielu praktykuje także nabożeństwo do Serca Pana Jezusa w czerwcu. Jednak coraz mniej osób pamięta, że lipiec jest miesiącem, w którym oddajemy cześć Najdroższej Krwi Chrystusa.

Niedziela łódzka 26/2020, str. VII

[ TEMATY ]

kult

Najświętsze Serce Pana Jezusa

Archiwum klasztoru oblatów na Świętym Krzyżu

Kaplica Relikwii Świętego Krzyża na Świętym Krzyżu

Kaplica Relikwii Świętego Krzyża na Świętym Krzyżu

Każdy, kto choćby raz w życiu zawędrował na Święty Krzyż, do najstarszego sanktuarium w Polsce, zapamiętał z pewnością to piękne miejsce nie tylko z powodu przejmującej i bardzo burzliwej historii dawnego klasztoru benedyktynów, ale przede wszystkim z powodu bezcennych relikwii Krzyża Świętego, które od setek lat są przechowywane właśnie tam, w sercu Gór Świętokrzyskich.

Według legendarnego podania, uwiecznionego m.in. w malarskiej twórczości Franciszka Smuglewicza, relikwie miał podarować benedyktynom w 1006 r. św. Emeryk, królewicz węgierski, syn św. Stefana. Przekazy historyczne zaś przekonują, że ofiarodawcą relikwii był książę Władysław Łokietek, który przekazał je klasztorowi na Łysej Górze w 1306 r.

Reklama

Od tamtego wydarzenia klasztor stał się polską Ziemią Świętą. Sanktuarium świętokrzyskie było najważniejszym, narodowym sanktuarium Polski aż do dramatycznych wydarzeń związanych z potopem szwedzkim (1655-1660), po którym duchową stolicą Rzeczypospolitej stawała się coraz wyraźniej Jasna Góra. Na Święty Krzyż pielgrzymowali królowie (tzw. schodami królewskimi od strony Nowej Słupi wchodził na szczyt Władysław Jagiełło przed zwycięską bitwą pod Grunwaldem) i książęta, hierarchowie Kościoła i wierni świeccy. Do dziś klasztor zachwyca swoją surowością, a barokowo-klasycystyczny kościół urzeka pięknem prostoty.

Ojcowie Oblaci Maryi Niepokalanej, którzy od 1936 r. opiekują się tym świętym miejscem, zabiegają o to, żeby każdy turysta, wędrujący szlakami Gór Świętokrzyskich, stał się pielgrzymem i – przechodząc przez Święty Krzyż – mógł doświadczyć przejścia przez tajemnicę Męki Chrystusa.

Jednym z dziewięciu dni w ciągu roku, kiedy wierni mogą zyskać odpust zupełny za modlitwę w bazylice na Świętym Krzyżu, jest pierwsza niedziela lipca, czyli święto Krwi Przenajdroższej. Adorując Krzyż Chrystusa, wierni oddają cześć Krwi, która w Wielki Piątek wsiąkała w krzyż na Kalwarii. Wiele osób doświadcza tu duchowej przemiany lub uzdrowienia i w ten sposób ciągle aktualizuje się starotestamentalne proroctwo o cierpiącym Chrystusie, w Którego krwawiących ranach jest nasze uzdrowienie (por. Iz 53,5).

2020-06-24 09:57

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kult Miłosierdzia Bożego w Sędziszowie Małopolskim

2020-09-23 09:47

Niedziela rzeszowska 39/2020, str. VI

[ TEMATY ]

kult

Boże Miłosierdzie

Arkadiusz Kosydar

W centrum świątyni znajduje się obraz Jezusa Miłosiernego

W centrum świątyni znajduje się obraz Jezusa Miłosiernego

Widoczna z daleka, zwieńczona krzyżem 35-metrowa wieża kieruje mieszkańców Sędziszowa Małopolskiego do nowego kościoła w zachodniej części miasta. To świątynia pw. Miłosierdzia Bożego. W parafii znajdują się relikwie Apostołów Bożego Miłosierdzia.

Duszpasterze w trosce o rozwój duchowy wiernych, pragnąc szerzyć kult Miłosierdzia Bożego, zatroszczyli się o to, aby do parafii sprowadzić także relikwie św. Jana Pawła II. To przecież on ustanowił Święto Miłosierdzia Bożego, beatyfikował, a potem kanonizował s. Faustynę Kowalską. Uroczystość wprowadzenia relikwii św. Jana Pawła II miała miejsce 21. października 2011 r. Obecnie relikwie św. Jana Pawła II znajdują się w kaplicy jemu dedykowanej. Projekt wystroju tego miejsca – jak zresztą wystroju całego kościoła – przygotował w marcu 2015 r. artysta Marcin Szczepaniak z Rzeszowa. W kaplicy znajduje się również obraz przedstawiający św. Jana Pawła II, namalowany przez artystę Zdzisława Pytla z Krakowa.

CZYTAJ DALEJ

W Etiopii odkryto najstarsze przekłady Ewangelii

2020-09-24 13:37

[ TEMATY ]

Ewangelia

Vatican News

Klasztor Abuna Garima w północnej Etiopii jest w posiadaniu najstarszego ilustrowanego przekładu Ewangelii. Jak sądzono do tej pory, kodeks pochodził z XI stulecia, jednak niedawne badania C-14 cofnęły datację manuskryptu o sześć wieków.

Rękopisy Abba Garima znajdują się w klasztorze mnichów ortodoksyjnych na północy Etiopii, ufundowanym prawdopodobnie już około VI wieku, chociaż później wielokrotnie spalony i refundowany, zwłaszcza w średniowieczu. Rękopisy te składają się z dwóch ilustrowanych kodeksów zawierających cztery Ewangelie napisane w języku etiopskim klasycznym. Do niedawna sądzono, że to dzieło pochodzi z XI w. Ostatnie badania cofnęły datację manuskryptu o sześć wieków.

KAI

Na temat tego odkrycia Radiu Watykańskiemu mówi jezuita ks. dr Rafał Zarzeczny, wykładowca na Papieskim Instytucie Orientale w Rzymie, specjalista w dziedzinie starożytnej Etiopii:

„Rękopisy te w ostatnich latach zostały poddane badaniom radiowęglowym, które wykazały, że materiał, na którym spisano te kodeksy, pochodzi prawdopodobnie albo z końca IV wieku, albo z początku V wieku – wyjaśnia ks. Zarzeczny. – Być może jeden z rękopisów jest trochę młodszy, ale niewiele.“

Kodeksy zawierają bardzo bogate i charakterystyczne zdobienia. Znajdują się w nich wizerunki ukazujące czterech ewangelistów, jak i wiele innych, dodatkowych ilustracji i ornamentów, które bardzo przypominają manuskrypty syryjskie z tego samego lub z nieco późniejszego okresu, m.in. Rabbuli, który datuje się na koniec VI wieku. Warto również zaznaczyć, że w ilustracjach Abba Garima można znaleźć najstarsze przestawienie Świątyni Jerozolimskiej.

„Rękopisy te znamy już od lat ’70 więc nie są one żadną nową sensacją, natomiast ważne są one dla nas ze względu na krytykę tekstu Pisma Świętego przełożonego na język klasyczny etiopski (jest to język starożytny, który możemy rozumieć jako „etiopską łacinę”). Już w okresie starożytnym ich obecność w tychże klasztorach w tak wczesnym okresie przede wszystkim potwierdza rozprzestrzenienie się cywilizacji chrześcijańskiej na rogu Afryki już w okresie starożytnym. Ważną rzeczą jest, żeby zauważyć, iż zarówno modele przekładu Pisma Świętego, jak i jego zdobienia swobodnie wędrują po świecie starożytnym, dużo bardziej niż nam to się mogło dzisiaj wydawać, myśląc wyłącznie w kontekście basenu Morza Śródziemnego.“

Ewangelie Abba Garima jednoznacznie potwierdzają, że przekład Pisma Świętego Nowego Testamentu na klasyczny język etiopski był gotowy już w V wieku, co czyni go jednym z najstarszych w historii.

v

CZYTAJ DALEJ

Włochy: beatyfikacja Marii Ludwiki od Najświętszego Sakramentu

2020-09-26 17:53

[ TEMATY ]

beatyfikacja

wikipedia.com

Maria Ludwika Pasualina

Maria Ludwika Pasualina

W Neapolu odbyła się beatyfikacja Sługi Bożej Marii Ludwiki Paskualiny od Najświętszego Sakramentu, założycielki zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Adoratorek Krzyża Świętego. Uroczystościom w imieniu Papieża przewodniczył arcybiskup Neapolu, kard. Crescenzio Sepe.

Maria Ludwika Paskualina w świecie nazywała się Maria Velotti. Była kobietą swojego czasu, która potrafiła zakasać rękawy również w sytuacji, kiedy jej pragnieniem było prowadzenie życia kontemplacyjnego, wypełnionego modlitwą i adoracją Jezusa w Eucharystii.

W młodości utraciła matkę oraz ojca i była wychowywana przez ciotkę, która traktowała ją jak rywalkę do przejęcia majątku po zmarłych rodzicach. Już w dzieciństwie rozwinęła w sobie wielkie wyczucie dla posłuszeństwa oraz wrażliwość na cierpienie innych. Została następnie przygarnięta przez bezdzietne małżeństwo i stała się jakby „domową mniszką”, co było dość rozpowszechnioną formą pobożności w południu Włoch w XIX wieku. Młodzi ludzie nie wstępowali do żadnego zakonu, ale żyli w domowym odosobnieniu modląc się i poszcząc.

Maria stopniowo zafascynowała się duchem franciszkańskim i w roku 1853 przyjęła habit tercjarki. Podjęła następnie wezwanie do otwarcia się na inne osoby i zaczęła odwiedzać chorych oraz udzielać duchowych rad wielu ludziom, szczególnie młodym. Zrozumiała, że pocieszanie jest ważną częścią misji, którą pragnie powierzyć jej Bóg. W 1878 roku założyła Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krzyża Świętego, z siedzibą w Casorii, gdzie zmarła osiem lat później.

W biografii nowej błogosławionej wspomina się o wielu nadzwyczajnych darach, których udzielił jej Bóg, a które są często trudne do pojęcia przez współczesnych: mowa jest o ekstazach, dręczeniach przez złego ducha, cudownych uzdrowieniach, czytaniu w sercu, a nawet darze świetlistego ciała, czyli przechodzenia przez szyby i lustra.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję