Reklama

Niedziela Kielecka

Będzie orędować za chorymi

Relikwie św. siostry Faustyny Kowalskiej, głosicielki Miłosierdzia Bożego przekazane zostały do kaplicy Świętokrzyskiego Centrum Onkologii. Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia z Łagiewnik ofiarowało je jako dar za uratowanie życia siostry Rafaeli, która leczona była w Świętokrzyskim Centrum.

Uroczystość przekazania relikwii poprzedziła Koronka do Bożego Miłosierdzia, którą poprowadziły siostry ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia z Łagiewnik, dyrektor szpitala oraz pracownicy. Następnie przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia m. Petra Kowalczyk oficjalnie przekazała relikwie dyrektorowi szpitala Stanisławowi Góździowi. Dziękowała dyrekcji i personelowi za opiekę nad chorą siostrą Rafaelą, która właśnie w Świętokrzyskim Centrum Onkologii odzyskała zdrowie. – Od dziś Apostołka Bożego Miłosierdzia św. siostra Faustyna, do której Jezus powiedział „Dla ciebie, błogosławię tej ziemi, krajowi, całemu światu” – zamieszka w tym miejscu, by wypraszać potrzebne łaski dla wszystkich, którzy będą prosić o nie Jezusa, którzy się będą przez nią zwracać do Miłosiernego Boga o pomoc – mówiła s. Petra Kowalczyk.

Święci niosą pociechę

Dyrektor Góźdź podziękował za ten wyjątkowy dar. Następnie odprawiona została Msza św., której przewodniczył bp Jan Piotrowski. W wygłoszonej homilii gratulował dyrektorowi szpitala za to, że ma odwagę „mówić o tym, co Boże, co prawdziwe i szlachetne o tym, żo czerpie siłę z Boga”. Równocześnie życzył dyrekcji i pracownikom oraz pacjentom, żeby mieli odwagę „zakotwiczyć się w Bogu”. Jak zauważył – Bóg nigdy nie boi się ludzkich słabości i szczególnie mieszka w sercach osób dotkniętych różnymi chorobami. Pociechę niesie przez świętych, którzy najlepiej rozumieli, czym są cierpienia bliskich – mówił. Po Eucharystii biskup Jan odczytał dekret umożliwiający uzyskanie w kaplicy odpustu zupełnego.

Reklama

Prof. Stanisław Góźdź, dyrektor ŚCO, dziękując biskupowi za wprowadzenie relikwii i modlitwę w intencji personelu i chorych mówił, że kaplica to miejsce, w którym każdy chory znajduje wytchnienie w cierpieniu. – Człowiek słysząc rozpoznanie choroby nowotworowej, słyszy wyrok śmierci, jest to informacja dewastująca pacjenta. Świat się kończy, a marzenia i plany znikają. Na szczęście nasi pacjenci żyją coraz dłużej, a choroby nowotworowe stają się chorobami przewlekłymi, czyli coraz więcej ludzi choruje, ale coraz mniej ludzi umiera – mówił, dodając, że osoby chore są nękane niepokojem i trwogą, pomocą w takich chwilach jest łaska wiary. Miejscem szczególnym w każdym szpitalu jest kaplica, tutaj można zawierzyć swoje lęki i obawy, bezgranicznie zawierzyć i znaleźć spokój. Pośrednicy w drodze do Pana Jezusa to święci, dziś naszą pośredniczką staje się również siostra Faustyna. Należy podkreślić, że nasi pacjenci mogą się modlić przy kopii relikwiarza, który jest w Łagiewnikach, dziękujemy za ten dar Matce Generalnej – mówił prof. Stanisław Góźdź.

Niezwykły relikwiarz

Projekt relikwiarza w kształcie klęcznika z drzewa dębowego z symbolem promieni i z rzeźbionym dzienniczkiem wykonał krakowski artysta Piotr Idzi, pracownik Politechniki Krakowskiej. Strony dzienniczka z odpowiednimi cytatami i słowami Koronki do Bożego Miłosierdzia – Andrzej Oczkoś. Specjalna kapsuła dla relikwii powstała w pracowni snycerskiej Roberta Honzy . W kaplicy ŚCO znajdują się już relikwie św. Jana Pawła i św. ojca Pio.

Obszerną relację filmową z tego wydarzenia można obejrzeć na naszym profilu facebookowym „Niedziela Kielecka”.

2020-02-25 12:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Z posługą wśród chorych

Niedziela rzeszowska 9/2020, str. V

[ TEMATY ]

bp Jan Wątroba

Światowy Dzień Chorego

Diecezja rzeszowska

Bp Jan Wątroba w Zespole Placówek Leśniówka

Ustanowiony przez Jana Pawła II Światowy Dzień Chorego obchodzony jest we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes – 11 lutego. Jego celem jest objęcie modlitwą osób cierpiących i zwrócenie uwagi świata na ich potrzeby oraz dostrzeżenie tych, którzy zawodowo, bądź z potrzeby serca towarzyszą chorym.

Podczas tegorocznego Światowego Dnia Chorego biskupi naszej diecezji spotkali się i modlili z licznymi grupami chorych w różnych miastach. Obchody rozpoczęły się 9 lutego br. w Szpitalu Wojewódzkim nr 1 w Rzeszowie, gdzie bp Edward Białogłowski celebrował Mszę św. w intencji pacjentów i pracowników tej placówki oraz odwiedził Oddział Urologiczny, przekazując chorym pasterskie błogosławieństwo. Następnego dnia – 10 lutego bp Jan Wątroba odwiedził Zakład Opiekuńczo-Leczniczy w Kolbuszowej, gdzie słowa wdzięczności wobec przybyłego gościa wypowiedziała 101-letnia mieszkanka. Centralna uroczystość miała miejsce 11 lutego w Sanktuarium Pani Rzeszowa. W południe tego samego dnia bp Jan Wątroba spotkał się z mieszkańcami Domu Pomocy Społecznej w Rzeszowie oraz z przybyłymi tam przedstawicielami podobnych placówek z Rzeszowa i regionu.

Natomiast bp Edward Białogłowski celebrował Eucharystię na Oddziale Paliatywnym w Rzeszowie, gdzie udzielił błogosławieństwa chorym, ich rodzinom i personelowi. W tym samym dniu bp Kazimierz Górny spotkał się z chorymi w Klinicznym Regionalnym Ośrodku Rehabilitacyjno-Edukacyjnym dla Dzieci i Młodzieży im. św. Jana Pawła II w Rzeszowie, gdzie odprawił Mszę św. i udzielił błogosławieństwa na sposób lurdzki.

12 lutego bp Jan Wątroba spotkał się z chorymi i personelem w Szpitalu Wojewódzkim nr 2 w Rzeszowie celebrując Eucharystię, po której odwiedził i poświęcił wyremontowany Oddział Noworodków. 13 lutego w ramach tego szczególnego świętowania Mszę św. w intencji chorych i posługujących im osób w kaplicy  zespołu placówek Leśniówka (Hospicjum, ZOL i DPS) odprawił bp Jan Wątroba, który w godzinach popołudniowych odwiedził również szpital w Sędziszowie. Obchody Światowego Dnia Chorego w naszej diecezji zakończyło spotkanie bp. Edwarda Białogłowskiego w DPS Caritas im. św. Ojca Pio w Chmielniku, gdzie osobom towarzyszą Siostry Felicjanki wraz z personelem.

Chorzy w całej naszej diecezji otrzymali okolicznościowy obrazek z wizerunkiem Matki Bożej Głogowskiej – Uzdrowienie Chorych z fragmentem Orędzia Ojca św. Franciszka. Caritas Diecezji Rzeszowskiej, jak co roku, koordynowała obchody tego Dnia w diecezji.

CZYTAJ DALEJ

Rotmistrz Pilecki

Niedziela Ogólnopolska 9/2015, str. 16-17

[ TEMATY ]

Pilecki

ipn.gov.pl

Rotmistrz Witold Pilecki

Witold Pilecki – ochotnik do Auschwitz, utożsamiany jest także z oporem Polaków przed czerwonym zniewoleniem po II wojnie światowej.

Życiorys Witolda Pileckiego, dramatyczny, heroiczny, poruszył wielu Polaków. Marsze upamiętniające tę piękną postać odbywają się rokrocznie w całym kraju i poza jego granicami w maju – w rocznicę zamordowania rotmistrza w więzieniu mokotowskim z wyroku komunistycznego „sądu”. Polacy, przybliżając sobie osobę Pileckiego, mogą przyjrzeć się trudnym losom Polski w XX wieku.

Potomek patriotów

Przyszedł na świat 13 maja 1901 r. w Ołońcu w Karelii, należącej do Rosji. Rodzina, pochodząca z Nowogródczyzny, szlachecka – herbu Leliwa, była bardzo patriotyczna. Dziadek Witolda, Józef, został zesłany na Syberię za udział w powstaniu styczniowym, a rodzinie zabrano część majątku. Ojciec Witolda, Julian, zmuszony był podjąć pracę w administracji lasów w Ołońcu. Władze carskie celowo przydzielały Polakom posady w najodleglejszych zakątkach imperium. W 1910 r. zdecydowali z żoną Ludwiką, że przeniesie się ona z dziećmi do Wilna, by wzrastały na ojczystej ziemi. Witold – jak się okazało – wkroczył na drogę wytyczaną niegdyś przez swoich przodków powstańców. Nie sposób w krótkim artykule przedstawić wszystkich jego patriotycznych poczynań; odnotować trzeba jego udział w obronie Wilna przed Sowietami na przełomie 1918 i 1919 r. oraz w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r.

Kochał kawalerię i sztukę. Rozpoczął studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Jednak obowiązek kazał mu zająć się odzyskanym, lecz podupadającym rodzinnym majątkiem Sukurcze nieopodal Lidy na Wileńszczyźnie i pomóc choremu ojcu. W 1931 r. ożenił się z nauczycielką Marią Ostrowską. Z tego małżeństwa narodziły się dzieci – pierworodny Andrzej oraz Zofia. Witold dał się poznać jako energiczny, dobry zarządca, szanujący pracowników, społecznik; w wolnych chwilach malował, pisał wiersze. Po odbyciu służby w 26. Pułku Ułanów Wielkopolskich tworzył formacje konnego przysposobienia wojskowego.

Wojna i konspiracja

W kampanii 1939 r. walczył w składzie szwadronu kawalerii 19. Dywizji Piechoty Armii „Prusy”, a po jej rozbiciu przez Niemców – w kawalerii 41. Dywizji Piechoty Rezerwy na przedmościu rumuńskim. W listopadzie 1939 r., po przedostaniu się do Warszawy, założył wraz z kilkoma innymi oficerami Tajną Armię Polską (w 1941 r. podporządkowała się Związkowi Walki Zbrojnej). W 1940 r. powstał plan, zgodnie z którym Pilecki, zgłaszając się na ochotnika, trafił do KL Auschwitz jako więzień. Miał tam stworzyć konspirację oraz sporządzić raport o zbrodniach niemieckich. Posługując się nazwiskiem Tomasz Serafiński, dał się schwytać 19 września 1940 r. w czasie łapanki na Żoliborzu.

W piekle Auschwitz

W KL Auschwitz otrzymał numer 4859. Był tam 947 dni. Zawsze podkreślał, że przeżyć pomogła mu wiara. Założył na terenie obozu Tajną Organizację Wojskową oraz Związek Organizacji Wojskowej. Udało mu się zjednoczyć konspirację obozową. Organizował m.in. żywność i lekarstwa dla współwięźniów. Konspiratorzy w obozie przemyślnymi metodami ratowali skazanych na śmierć. Pilecki jednocześnie prowadził przygotowania do powstania przeciwko Niemcom w obozie, stworzył nawet tajny magazyn broni. Po utworzeniu obozu Birkenau również tam on i jego współpracownicy zaczęli wciągać nowych ludzi w krąg konspiracji. Różnymi drogami przekazywał także pierwsze meldunki o ludobójstwie w Auschwitz do Komendy Głównej ZWZ-AK w Warszawie, przesyłane do przywódców mocarstw zachodnich. W 1943 r. Pilecki został ostrzeżony, że Niemcy wpadli na jego trop. Zdecydował się zbiec z obozu w nocy z 26 na 27 kwietnia. Pokłosiem jego misji był obszerny, szczegółowy raport złożony zwierzchnikom. Jego lektura porusza do głębi – świat Auschwitz przedstawiony na jego kartach to przestrzeń jakby nierzeczywista, z nocnego koszmaru. Mordercza praca, głód, biegunka, wszy, tyfus. Odbywa się obłąkańczy taniec śmierci. Zabija się często dla zabawy. Ta codzienna czynność staje się dla niemieckich katów polem jakiejś rywalizacji. Sposobów jest bez liku – pistolet, drąg, igła z trucizną, komora gazowa, krematorium. Pilecki domagał się przeprowadzenia akcji uwolnienia więźniów. Przełożeni ocenili, że Niemcy są za silni.

Znów pod bronią!

W Warszawie przydzielono go do Kedywu i grupy tworzącej antykomunistyczną organizację „NIE”. Posługiwał się nazwiskiem Roman Jezierski. W 1944 r. walczył w Powstaniu Warszawskim. Po jego klęsce był więźniem m.in. oflagu w Murnau. Tam doczekał wyzwolenia i końca wojny. W 1945 r. wyjechał do Włoch, gdzie stacjonował 2. Korpus Polski. Na rozkaz m.in. gen. Andersa w grudniu 1945 r. powrócił do kraju, by przekazywać oddziałom partyzanckim instrukcje władz emigracyjnych o konieczności zaprzestania walki. Sam uważał jednak, że należy walczyć nadal, stawiać opór zniewoleniu narodu.

Ofiara mordu

8 maja 1947 r. został aresztowany przez bezpiekę. Trafił do więzienia przy ul. Rakowieckiej. Mimo brutalnych tortur nie załamał się w śledztwie. 3 marca 1948 r. w Warszawie rozpoczął się proces tzw. grupy Witolda. Oskarżono Pileckiego m.in. o szpiegostwo na rzecz gen. Andersa i przygotowywanie zamachu na dygnitarzy komunistycznych. Proces miał charakter pokazowy, by zastraszyć przeciwników czerwonej władzy.

Pilecki został skazany na karę śmierci. Zbrodniczy wyrok – strzał w potylicę wykonał 25 maja 1948 r. Piotr Śmietański, zwany Katem z Mokotowa. Przed śmiercią Pilecki prosił żonę, by codziennie czytała córce fragmenty książki Tomasza à Kempis „O naśladowaniu Chrystusa”.

Ciała rotmistrza nie wydano rodzinie, zostało potajemnie zakopane „na Łączce”. Dopiero w 1990 r. nastąpiło sądowe „uniewinnienie” Pileckiego. W 2006 r. prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył go pośmiertnie Orderem Orła Białego w uznaniu zasług w służbie dla Polski. W 2008 r., w związku z 60. rocznicą śmierci rotmistrza, Senat RP podjął uchwałę, w której uczcił jego heroiczne czyny, stwierdzając m.in., że należy on do najodważniejszych ludzi na świecie i powinien stać się dla Europy i świata wzorem bohaterstwa oraz symbolem oporu przeciw systemom totalitarnym. Polska powinna się nim szczycić.

CZYTAJ DALEJ

Portugalia: wierni mogą powrócić do sanktuarium w Fatimie

2020-05-25 20:08

[ TEMATY ]

Fatima

StockPhotosArt/stock.adobe.com

Od wtorku do sanktuarium w Fatimie mogą powrócić wierni, poinformował w poniedziałek rektorat tego portugalskiego miejsca kultu. Było ono zamknięte dla pielgrzymów od 14 marca z powodu epidemii koronawirusa.

Według władz sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w pierwszej kolejności przywrócony zostanie wstęp dla pielgrzymów do części muzealnych. Z kolei w sobotę wznowione zostaną w Fatimie Msze święte z udziałem wiernych. W najbliższych tygodniach większość nabożeństw będzie organizowanych na głównym placu sanktuarium, bądź wewnątrz bazyliki Trójcy Przenajświętszej, która jest największą świątynią Portugalii.

Warunkiem uczestnictwa w nabożeństwach w Fatimie będzie noszenie maseczki ochronnej. Będzie można ją zdjąć tylko w momencie przystępowania do Komunii Świętej. Przyjęcie jej możliwe będzie po położeniu przez kapłana hostii na dłoń osoby przystępującej do Eucharystii.

13 maja odbyły się pierwsze w historii sanktuarium w Fatimie obchody rocznicy objawień z 1917 r. bez udziału pielgrzymów. Wprawdzie rząd Portugalii dopuścił organizację tego wydarzenia, ale władze rektoratu nie zdecydowały się na masowy udział wiernych, tłumacząc, że nie posiadają możliwości spełnienia wymogów sanitarno-epidemiologicznych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję