Reklama

Niedziela Wrocławska

Egzamin z gościnności

Taizé i pielgrzymi – to dwa słowa, które w ostatnich dniach były na ustach niemal wszystkich. Młodzi na ulicach z charakterystycznymi białymi workami, młodzi w kościołach i tysiące młodych w Hali Stulecia. Ale też młodzi w naszych domach, w niewielkich mieszkaniach, przy naszych stołach, śpiący na podłodze. Otworzyliśmy im domy, otworzyliśmy serca…

Niedziela wrocławska 2/2020, str. VI

[ TEMATY ]

Taize

Wrocław

pielgrzmi

gościnność

Archiwum prywatne

Joanna i Kamil Borysławscy z córką Helenką oraz Mirna, Rebecca i Ana z Chorwacji

Jeszcze 20 grudnia organizatorzy alarmowali, że nie dla wszystkich pielgrzymów starczy miejsca. Chętnych do otwarcia domów było zbyt mało, piętrzyły się trudności. Bracia ze wspólnoty Taizé nie byli w swych prośbach natarczywi, ale czuć było obawę, że może nie wszystko się udać. Europejskie Spotkanie Młodych organizowali we Wrocławiu po raz trzeci i tym razem było zupełnie inaczej, niż w 1989 i 1995 r. Brat Marek mówił, że w 1989 r. sukcesem był zdobyty jakimś cudem przez ks. Mirka Malińskiego papier toaletowy dla uczestników, a dziś, mimo że wszystko mamy, wydawało się, że nie mamy najważniejszego: otwarcia…

Na szczęście tuż przez Bożym Narodzeniem (być może wizja stawiania pustego talerza na wigilijnym stole dla wędrowca zrobiła swoje?) sytuacja z dnia na dzień zaczęła się poprawiać.

Wielu proboszczów i wikarych nie zrezygnowało do ostatniej chwili, chwytali się wszystkiego, aby tylko ośmielić parafian do przyjęcia pielgrzymów, np. w Brzegu ks. Grzegorz Tabaka zainicjował namalowanie długiego transparentu, który zawisł na płocie plebanii – śledziliśmy te inicjatywy, w kościołach i w Internecie. Informacja o tym, że każdy pielgrzym, który przyjedzie do Wrocławia będzie miał dach nad głową, przyniosła prawdziwą ulgę i radość.

Reklama

– Liczyłem na to, że jak to my, Polacy, zmobilizujemy się na ostatnią chwilę – mówił abp Józef Kupny – i udało się, zdaliśmy egzamin z gościnności – chwalił archidiecezjan i dziękował za ich postawę. W sumie od 28 grudnia do 1 stycznia przyjęliśmy ponad 15 tys. osób z 60 krajów, wśród nich prawie 5500 młodych z Polski, 1500 z Ukrainy, 1100 z Niemiec, po 700 z Chorwacji i Francji, po 400 z Włoch i Hiszpanii. Udział w spotkaniu wzięły też kilkunastoosobowe grupy z Hongkongu, Japonii i Korei Południowej. A jak rodziny przeżyły spotkania z pielgrzymami? Dziś prezentujemy kilka świadectw, zachęcamy, by przysyłać do nas kolejne – będziemy je systematycznie drukować.

Żerniki

Rodzina Wasilewskich i Borysławskich mieszka na Żernikach, przyjęli pod swój dach Mirnę, Rebeccę i Anę z Chorwacji. – Gdy usłyszeliśmy na ogłoszeniach parafialnych, że brakuje miejsc, zaczęliśmy się zastanawiać, czy przyjąć gości. Nie mieszkamy sami, a wręcz w domu rodziców, i to z nimi musieliśmy skonsultować chęć podjęcia przyjezdnych. W domu mamy małe dziecko, które zajmuje wiele czasu, ale gdy proboszcz poprosił z ambony po raz kolejny o pomoc, zapadła decyzja. Wraz z żoną byliśmy w tym czasie w domu, więc mogliśmy zająć się gośćmi. Znamy angielski na poziomie komunikatywnym, więc nie było problemu z przyjęciem obcokrajowców, zresztą chorwacki jest bardzo zbliżony do polskiego, więc bez trudu się dogadaliśmy. Przyjęliśmy pielgrzymów w myśl powiedzenia „gość w dom, Bóg w dom” – mówi Kamil Borysławski. Na wrocławskich Żernikach, dzięki niespotykanemu odzewowi wśród parafian, ugoszczono w domach aż 150 pielgrzymów.

Sołtysowice i parafia katedralna

Rodzina Wróbel z Domowego Kościoła przyjęła na Sołtysowicach Nathana i Jeanne z Francji. Mówią, że kiedy brakowało miejsc, poczuli się w obowiązku, aby ugościć Europejczyków. Dodają także, że gościna pielgrzymów to błogosławieństwo.

Reklama

Tomasz Jarzyński między przygotowaniami do swojego ślubu ugościł cztery osoby – Irę i Olecha, młode małżeństwo z Ukrainy oraz Iwanę i Vitę, nastoletnie dziewczyny z Chorwacji. Z każdej pary chociaż jedna osoba potrafiła rozmawiać po angielsku, więc wszyscy mogli bez problemu się porozumieć. – Odebrałem ich spod katedry i poszliśmy wspólnie do mieszkania. Dałem im klucze, aby mogli wrócić, kiedy chcą. Wymieniliśmy się numerami telefonów, byśmy w razie potrzeby mogli się skontaktować. Podałem hasło do Internetu, zainstalowałem „jakdojadę” w telefonach, wybrałem lokalizację domu w aplikacji i pokazałem na mapie, co można robić we Wrocławiu. Postanowiłem ich przyjąć, bo mnie samego spotkało wiele dobra od nieznajomych w trakcie moich pielgrzymek do Trzebnicy, czy weekendowych tras do Częstochowy – dzieli się Tomasz.

Parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia w Oleśnicy przyjęła 100 osób: z Polski, Niemiec, Francji i Chorwacji.

Andrzej Trebik przyjął Andera z Bilbao oraz Paulę z Madrytu w Hiszpanii. – Postanowiłem ugościć u siebie pielgrzymów, ponieważ chciałem, aby teraz ktoś inny mógł skorzystać z gościnności, tak jak ja, kiedy byłem na Europejskich Spotkaniach Młodych w Rydze i Bazylei. Czułem, że jest to mój obowiązek – mówi. Rodzina Surów przyjęła Laurę, Mireię, Carolinę i Marię z Hiszpanii. – Przyjęliśmy pielgrzymów, ponieważ sami, będąc pielgrzymami na pieszych pielgrzymkach, doświadczaliśmy niesamowitej gościnności i życzliwości ludzi. Spłacamy tym samym zaciągnięty kiedyś dług – mówi Basia Sura. Rodzina Syrek ugościła Niemca i Chorwata, Simona i Alena. – Cieszę się, że i my mogliśmy ugościć pielgrzymów z zagranicy. To w naturalny sposób pokazało także naszemu dziecku, że gdy ktoś czegoś potrzebuje to bardzo prosto możemy pomóc, jeżeli tylko jesteśmy w stanie – dzieli się Rozalia Syrek.

Polanowice

– Odpowiedzieliśmy na apel księdza proboszcza o wsparcie w organizacji ESM. Nigdy wcześniej nie mieliśmy możliwości przyjęcia do siebie pielgrzymów, porozmawiania z nimi i poznania ich tradycji, ale nie mieliśmy żadnych obaw, aby ich ugościć. Czekaliśmy z niecierpliwością i przygotowywaliśmy się do ich przyjazdu z wielkim entuzjazmem. Byliśmy ciekawi, jakiej narodowości będą nasi goście – okazało się, że słoweńskiej – mówi pani Aleksandra. Staraliśmy się stworzyć im takie warunki, aby czuli się u nas jak w domu!

W parafii działaliśmy z wielkim zaangażowaniem, staraliśmy się dopracować każdy punkt programu Taizé. Powstała schola i ćwiczyliśmy modlitwy oraz śpiew z parafianami, poszukiwaliśmy sali potrzebnej na zabawę sylwestrową – nie było łatwo, ale Duch Święty czuwał i dyrektor Wojewódzkiego Szpitala przy ul. Kamieńskiego otworzył serce dla pielgrzymów i zaprosił nas do sali audiowizualnej. Szczęśliwi rozpoczęliśmy przygotowania do Festiwalu Narodów. Nasi parafianie spisali się na medal! Upiekli ciasta, zrobili kanapki, sałatki, bigos i gołąbki. Dodatkowo pan dyrektor miał dla pielgrzymów niespodziankę – zaprosił straż pożarną, która przygotowała dla nas pokaz ratownictwa.

Czas spędzony z pielgrzymami na długo pozostanie w mojej pamięci. Oni sprawili, że sama poczułam się jak pielgrzym.

2020-01-08 08:09

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Polityczny testament

Niedziela Ogólnopolska 20/2020, str. 18-19

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

100‑lecie

Wydawnictwo Biały Kruk/Adam Bujak

Zaangażowanie katolików w sprawy publiczne i polityczne to także część testamentu św. Jana Pawła II. Jaka więc powinna być polityka według papieża?

Ani oskarżenia o karierowiczostwo, o kult władzy, o egoizm i korupcję, które nierzadko są kierowane pod adresem ludzi wchodzących w skład rządu, parlamentu, klasy panującej czy partii politycznej, ani dość rozpowszechniony pogląd, że polityka musi być terenem moralnego zagrożenia, bynajmniej nie usprawiedliwiają sceptycyzmu i nieobecności chrześcijan w sprawach publicznych” – te słowa św. Jana Pawła II z adhortacji Christifideles laici (n. 42) są jednym z najmocniejszych apeli o zaangażowanie w sprawy publiczne świeckich katolików.

Wbrew obiegowemu myśleniu, że polityka jest brudna i szkodliwa dla chrześcijańskiego sumienia, nauczanie Kościoła zawsze wskazywało na potrzebę zaangażowania świeckich w sprawy publiczne. Jan Paweł II podkreślał, że polityka jest naszym obowiązkiem, że „bierność, która zawsze była postawą nie do przyjęcia, dziś bardziej jeszcze staje się winą. Nikomu nie godzi się trwać w bezczynności” (CL 3). Oczywiście, stopień tego zaangażowania politycznego za każdym razem ma być uzależniony od indywidualnych predyspozycji konkretnej osoby. Udział w głosowaniach i wyborach jest chrześcijańskim minimum.

Wojna cywilizacji

Nauczanie społeczne papieża Polaka w odniesieniu do polityki i władzy świeckiej jest kontynuacją i rozwinięciem nauczania II Soboru Watykańskiego, szczególnie konstytucji duszpasterskiej Gaudium et spes. W powstanie tego dokumentu soborowego Karol Wojtyła, jako biskup krakowski, był szczególnie mocno zaangażowany.

Wielu historyków uważa, że Jan Paweł II odegrał kluczową rolę w pokonaniu komunizmu w Europie. Jego siła opierała się jednak nie na działalności stricte politycznej, ale na autorytecie moralnym, wiedzy i nauczaniu. Tuż po tym, jak upadła żelazna kurtyna, papież rozprawił się z realnym komunizmem i marksizmem w encyklice Centesimus annus. Jednocześnie był daleki od gloryfikowania kapitalizmu i w tym samym dokumencie obnażył wiele grzechów zachodniego i bogatego świata, np. pogoń za zyskiem kosztem człowieka czy zjawisko konsumizmu. Wprowadził też pojęcie „ekologii ludzkiej”, w której pod ochroną władzy powinna się znajdować rodzina ze swoją otwartością na nowe życie. Jan Paweł II doskonale wiedział, że polityka jest bardzo ważną przestrzenią życia społecznego człowieka. Trwa w niej wojna dobra ze złem, którą określił jako dychotomię kultury albo cywilizację życia i cywilizację śmierci. „Trzeba odkryć na nowo, że rodzina jest sanktuarium życia. (...) Wbrew tzw. kulturze śmierci, rodzina stanowi ośrodek kultury życia” – podkreślił (CA 39).

Papież nawoływał, by wierzący angażowali się politycznie i stawali właśnie po stronie cywilizacji życia. „Przywódcy polityczni, zarządzający sprawami publicznymi, mogą przez swoje osobiste decyzje i programy działania prowadzić całe społeczeństwa ku życiu lub ku śmierci. Dlatego ludzie wierzący, a w szczególności wierni Kościoła katolickiego, mają obowiązek uczestniczyć aktywnie w życiu społeczeństw, których są członkami” – powiedział podczas noworocznego spotkania z korpusem dyplomatycznym 10 stycznia 2000 r.

Polski Dekalog

Tuż po transformacji ustrojowej w Polsce papież przyjechał do swojej ojczyzny, by dać lekcję wolności. W 1991 r. tłumaczył, jak interpretować Dziesięć przykazań w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Przestrzegał rodaków oraz elity polityczne przed absolutyzacją pojęcia wolności, co może prowadzić do nowych form zniewolenia. Mówił o wychowaniu do dojrzałej wolności, na której mogą się opierać społeczeństwo, naród i wszystkie dziedziny jego życia.

W 1991 r. obowiązywało w Polsce „prawo” zezwalające na aborcję praktycznie z dowolnego powodu. Papież musiał w tym kontekście upomnieć także polityków. W swoim przemówieniu w Radomiu podkreślił, że przykazanie: „nie zabijaj”, jest „zakazem stanowczym i absolutnym, który równocześnie afirmuje prawo każdego człowieka do życia: od pierwszej chwili poczęcia aż do naturalnej śmierci”. Z naciskiem stwierdził, że nie istnieje ludzka instancja, która miałaby prawo zalegalizować zabójstwo niewinnej, bezbronnej istoty.

Apelował także do polityków, którzy mieli wpływ na dokonującą się w Polsce transformację ustrojową, aby nie zapominali o elementarnej zasadzie sprawiedliwości społecznej mimo istnienia wolnego rynku. „Nigdy nie trzeba w taki sposób dążyć do dóbr materialnych ani w taki sposób ich używać, jak gdyby były one celem samym w sobie. Toteż reformie gospodarczej (...) powinien towarzyszyć wzrost zmysłu społecznego, coraz bardziej powszechna troska o dobro wspólne, zauważanie ludzi najbiedniejszych i najbardziej potrzebujących” – powiedział w Lubaczowie.

Pokusa „świeckiej religii”

Podstawowym kryterium polityki – według Jana Pawła II – jest dążenie do wspólnego dobra jako dobra wszystkich ludzi i całego człowieka. Stanowione prawo zawsze musi kierować się szacunkiem dla człowieka i służyć zaspokojeniu jego wielorakich potrzeb duchowych i materialnych, osobistych, rodzinnych i społecznych.

Jego nauczanie społeczne i moralne przez cały pontyfikat było niezmienne. Papież w centrum obowiązków politycznych stawiał życie ludzkie oraz rodzinę. „Sprawą ogromnie pilną jest popieranie, obok działań na korzyść rodziny, również tych dziedzin polityki społecznej, które dotyczą przede wszystkim samej rodziny i pomagają jej, przeznaczając na to odpowiednie zasoby i skuteczne środki w celu wspierania jej zarówno w wychowaniu dzieci, jak i opieki nad ludźmi w podeszłym wieku” – czytamy w Centesimus annus (n. 49).

Ojciec Święty wskazał też niebezpieczeństwa dla wielu organizacji i systemów politycznych. Przypominał o skutkach grzechu pierworodnego oraz władzy, która może ulec niebezpiecznym pokusom. „Gdy ludzie sądzą, że posiedli tajemnice doskonałej organizacji społecznej, która eliminuje zło, sądzą także, iż mogą stosować wszelkie środki, także przemoc czy kłamstwo, by ją urzeczywistnić. Polityka staje się wówczas «świecką religią», która łudzi się, że buduje w ten sposób raj na ziemi” – podkreślił (CA 25).

CZYTAJ DALEJ

"Totus Tuus - całym sercem z Maryją" to hasło 28. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Legnickiej na Jasną Górę

2020-07-13 07:32

[ TEMATY ]

Częstochowa

diecezja legnicka

piesza pielgrzymka

arch. pielgrzymki

Warto wspomnieć, że w historii naszej diecezji jeden raz pielgrzymka nie wyruszyła do Częstochowy. Był to rok 1997, gdy ze względu na zagrożenie sanitarne po lipcowej powodzi, nie było możliwości bezpiecznie przejść przez tereny zalewowe wzdłuż Odry, pomiędzy Oławą a Brzegiem. Wówczas pielgrzymka wyruszyła w krótszą drogę – do Sanktuarium Krzeszowskiej Madonny.

W tym roku wyruszymy z Katedry Legnickiej na Jasną Górę, jednak przebieg pielgrzymki będzie nieco inny. Będzie to tzw. „pielgrzymka sztafetowa”. Codzienny dystans będą pokonywać pielgrzymi z innej grupy (max. 50 osób; zapisy u księży przewodników).

I tak 29 VII: grupa 4 – legnicka; 30 VII: grupa 2 – jeleniogórsko-kamiennogórska; 31 VII: grupa 3 – bolesławiecka; 1 VIII: grupa 5 – zgorzelecka; 2 VIII: grupa 10 – franciszkańska; 3 VIII: grupa 8 – jaworsko-prochowicka; 4 VIII: grupa 6 – salezjańska; 5 VIII: grupa 1 – lubińsko-polkowicka; 6 VIII: grupa 0 – służb PPL; 7 VIII: dzień wejścia na Jasną Górę – przedstawiciele każdej grupy ze swoim przewodnikiem (po 15 osób).

Na tej drodze będą prowadzić nas słowa biskupiego i papieskiego zawołania Karola Wojtyły – Jana Pawła II: „Totus Tuus – całym sercem z Maryją”. Świętując stulecie urodzin wielkiego Polaka, na dziesięć dni bierzemy do rozważania „dziesięć słów”, tj. dekalog, który pozostawił nam św. Jan Paweł II, a są to wskazania z Jego homilii i katechez wygłoszonych w Polsce w roku 1991.

W tym roku szczególne znaczenie będzie miała Grupa Duchowego Uczestnictwa i będzie ona liczna. Mając tego świadomość dla tych, którzy bardzo chcieliby wybrać się na pielgrzymi szlak, przygotowaliśmy propozycję codziennego pielgrzymowania do „Pielgrzymkowych kościołów stacyjnych”. Zapraszamy do spotkań w tych miejscach, a także do organizowania spotkań Grupy Duchowego Uczestnictwa w swoich parafiach we współpracy z Waszymi duszpasterzami.

Materiały dla Grupy Duchowego Uczestnictwa (książeczka i znaczek) będą niebawem dostarczane do parafii przez Kolporterów. (Koszt pakietu to 15 zł. z czego 1 zł pozostaje na parafii) Będziemy bardzo wdzięczni Księżom Proboszczom za rozprowadzenie tych materiałów oraz za wsparcie naszej pielgrzymi, gdyż musimy ponieść niezbędne koszty organizacyjne (jak np. toalety przenośne „Toi Toi” czy środki opatrunkowe i dezynfekujące) a ze względu na małą grupę pielgrzymów również i ta kwestia nie będzie prosta. Podajemy numer konta Pieszej Pielgrzymki Legnickiej: Bank Pekao Nr: 97 1240 1473 1111 0010 6973 6017 może znajdą się życzliwi Parafianie, którzy wesprą nas w tej kwestii.

Zapraszamy też na ostatni dzień pielgrzymki, gdy będziemy wchodzić na Jasną Górę. Uwzględniając obowiązujące dzisiaj i wówczas wskazania sanitarne, z Blachowni wyruszy kolumna max. 150 osób, a na Jasną Górę w pielgrzymce autokarowej, samochodowej może przybyć duża grupa pielgrzymów z naszej diecezji. Zapraszamy!

Jak co roku swoją szczególną rolę dla członków Grupy Duchowego Uczestnictwa spełniać będzie Studio Pielgrzymkowe w Radiu Plus Legnica (od 29 lipca do 7 sierpnia, audycja na żywo o godz. 20:00). Dzięki relacjom z trasy i kościołów stacyjnych oraz galerii zdjęć na portalu radiowym (www.legnica.fm), jak również na naszej stronie internetowej (www.pielgrzymkalegnicka.pl), każdy może na bieżąco śledzić pielgrzymkowe wydarzenia. Nie zabraknie relacji na żywo Mszy św. i fragmentów ze szlaku. Za przekaz informacji na temat naszej pielgrzymki dziękujemy także redakcjom tygodników: „Niedziela” i „Gość Niedzielny”.

Spotkania w pielgrzymkowych kościołach stacyjnych:

29.07 środa: Polkowice

kościół pw. św. Michała Archanioła (pl. Kościelny 2); o godz. 18:30 konferencja; o godz. 19:00 Eucharystia i różaniec.

30.07 czwartek: Legnica

kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski (Plac Kardynała Stefana Wyszyńskiego 1); o godz. 17:30 różaniec; o godz. 18:00 Eucharystia.

31.07 piątek: Jelenia Góra

kościół pw. św. Jana Apostoła i Ewangelisty (Plac św. Jana Apostoła 1); godz. 7:30 – różaniec; godz. 9:30- droga krzyżowa. 15:00 – koronka do miłosierdzia Bożego; godz. 17:00 – adoracja Najświętszego Sakramentu; godz.17:30 – nabożeństwo do Krwi Chrystusa; godz. 18:00 – Eucharystia; godz. 19:00 – konferencja i Apel Jasnogórski.

01.08 sobota: Bolesławiec

kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa (Osiedle Kwiatowe; ul. Jarzębinowa 49) od godz. 9:00 adoracja Najświętszego Sakramentu z okazją do spowiedzi; o godz. 18:30 nabożeństwo Maryjne; godz. 19:00 Eucharystia.

02.08 niedziela: Zgorzelec

kościół pw. św. Jana Chrzciciela (ul. Grunwaldzka 2); o godz. 17.30 różaniec; o godz. 18.00 Eucharystia.

03.08 poniedziałek: Legnica

kościół pw. św. Jana Chrzciciela (ul. Ojców Zbigniewa i Michała 1); o godz. 18.30 Eucharystia; po liturgii wystawienie Najświętszego Sakramentu i modlitwa różańcowa; potem adoracji ok. godz. 20.45 rachunek sumienia i modlitwa na zakończenie dnia; o godz. 21.00 Apel Jasnogórski.

04.08 wtorek: Jawor

kościół pw. Miłosierdzia Bożego (ul. Starojaworska 10 b); o godz. 17.30 różaniec; o godz. 18.00 Eucharystia.

05.08 środa: Lubin

kościół pw. NSPJ (ul. Chrobrego 9; mały kościół); godz. 17.30 – Godzinki; godz. 18.00 – Eucharystia; godz. 18.45 – Różaniec; ok. godz. 19.30 – zakończenie.

06.08 czwartek: Biała

kościół pw. Przemieniania Pańskiego (Biała nr 66 B); godz. 17.30 przygotowanie i wprowadzenie do Eucharystii; godz. 18.00 Eucharystia odpustowa i słodki poczęstunek godz. 20.00-24.00 indywidualna adoracja Najświętszego Sakramentu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję