Papież Franciszek ogłosił październik 2019 r. Nadzwyczajnym Miesiącem Misyjnym. Warto więc przypomnieć postać św. Jacka, polskiego misjonarza. W jego sanktuarium w Kamieniu Śląskim byłam z pielgrzymką czytelników „Niedzieli Rzeszowskiej”
Ten święty przed wiekami jednoczył Europę w oparciu o wartości chrześcijańskie. Jan Paweł II powiedział o nim, że uczył przodków surowej, ale autentycznej, życiodajnej prawdy ewangelicznej. Święty urodził się w Kamieniu Śląskim w zamku rodu Odrowążów w roku 1183.
Odebrał staranne wykształcenie w Krakowie z rąk samego Wincentego Kadłubka i po ukończeniu szkoły katedralnej otrzymał święcenia i został kanonikiem kościoła katedralnego. Jego wuj, Iwo Odrowąż, biskup krakowski, skierował młodego Jacka na studia do Bolonii. We Włoszech Jacek spotykał św. Dominika, który prowadził działalność kaznodziejską. Zafascynowany tą działalnością Jacek w 1220 r. w wieku 37 lat wstąpił w Rzymie do Zakonu Kaznodziejskiego. Habit dominikanina przyjął z rąk św. Dominika. W 1221 wraz z współbraćmi Czesławem Odrowążem i Hermanem Niemcem wybrał się w drogę powrotną do Polski, po drodze nauczając i zakładając pierwsze klasztory. Przemierzał pieszo szlaki Polski i Europy. Na przestrzeni swojej ponad 30-letniej działalności założył wiele klasztorów, m.in. w Gdańsku, Chełmnie. Elblągu, Toruniu, Rydze, Dorpacie, Królewcu. Jako kaznodzieja wędrowny ciągle był w drodze. Nigdy nie przyjął żadnej godności. W 1222 r. wraz z współbraćmi osiedlił się w Krakowie w drewnianym kościele Świętej Trójcy, który stał się kolebką polskich dominikanów.
Św. Jacek umarł w Krakowie 15 sierpnia 1257 r. i został pochowany w kościele Świętej Trójcy Ojców Dominikanów. Umierając, nie sporządził testamentu, bo nie miał niczego, czym mógłby rozporządzać. Swoim współbraciom pozostawił przesłanie: abyście byli pokorni, mieli wzajemną miłość i zachowali dobrowolne ubóstwo.
17 kwietnia 1594 r. w Rzymie papież Klemens VIII kanonizował Jacka Odrowąża. Jego opiece powierzali się bracia z całej Europy, którzy wyruszali głosić Ewangelię. Jest czczony na całym świecie, a spotkać go można w miejscach najliczniej uczęszczanych przez pielgrzymów, np. Lourdes, w Rzymie, w Sienie. Od jego imienia swoją nazwę wzięła największa polska dzielnica w Chicago. Na Podkarpaciu jest on patronem parafii w Będziemyślu erygowanej w 1927 r., a w Rzeszowie patronuje parafii dominikańskiej, erygowanej w 1990 r.
Parafia pw. św. Antoniego w Lublinie od 13 października przeżywała wyjątkowy czas misji ewangelizacyjnych, które wraz ze świeckimi ewangelizatorami prowadził ks. Łukasz Głaz. Miały one charakter kerygmatyczny, czyli sięgający podstaw wiary. Poprzez Słowo Boże, śpiew, miniscenki i obrazy oraz świadectwa rekolekcjoniści mówili o Bożej miłości. Pan Bóg nie narzuca się ze swoją miłością, bo szanuje wolność człowieka. Czeka, gdy sam przyjdzie do Niego. Miłość Boga jest bezgraniczna aż po krzyż. Dowodem miłości jest Słowo Boże, dlatego każdy uczestnik rekolekcji po błogosławieństwie Najświętszym Sakramentem otrzymał „List Miłości Ojca”, składający się ze zdań z Pisma Świętego. Ta Miłość i odpowiedź na nią nadaje sens naszemu życiu. Głównym tematem drugiego dnia misji był grzech i jego skutki. Grzech, jak mówili rekolekcjoniści, jest jak parasol, który nie dopuszcza, by na człowieka spadł deszcz Bożych łask. Po konferencji i świadectwach ks. Łukasz zaproponował, by obecni napisali swój problem na kartce. Gdy na posadzce przed ołtarzem ułożony został drewniany krzyż, każdy mógł położyć swój grzech pod krzyżem, i przepraszając, ucałować go. Trzeci dzień misji był poświęcony przygotowaniu do podjęcia decyzji przyjęcia Jezusa jako Pana i Zbawiciela. Świadectwa skłaniały do refleksji nad sobą i do zadawania pytań o miejsce Jezusa w życiu. Wystawienie Najświętszego Sakramentu i modlitwa oraz kapłani czekający w wielu konfesjonałach stwarzały możliwość przygotowania się i przystąpienia do sakramentu spowiedzi, by odbudować pomost łączący grzesznika z Bogiem, by skorzystać z Bożego Miłosierdzia wypływającego z tajemnicy krzyża. Od soboty 15 października misjom towarzyszyła kopia Krzyża Trybunalskiego z cząstką relikwii Krzyża Świętego peregrynującą po archidiecezji lubelskiej. W niedzielę po wieczornej Mszy św. przez jedną z ewangelizatorek została wygłoszona katecheza o Duchu Świętym. Po wystawieniu Najświętszego Sakramentu było wylanie Ducha Świętego; wszyscy podchodzili do kapłanów, którzy modlili się, nakładąc ręce. Było to poruszające przeżycie, któremu towarzyszyły radość i uniesienie. Po błogosławieństwie proboszcz ks. Marek Urban podziękował grupie za przeprowadzenie misji, a wiernym za obecność i modlitwę. Zwieńczeniem misji było spontaniczne dzielenie się świadectwami.
Resort edukacji otwiera drzwi dla organizowania w polskich szkołach lekcji religii buddyjskiej. O sprawie pisze „Nasz Dziennik”.
Pod koniec ubiegłego miesiąca podpisano porozumienie między Polską Unią Buddyjską a MEN, regulujące zasady przygotowania nauczycieli religii buddyjskiej.
W Muzeum Ziemi Wschowskiej przez najbliższe 6 miesięcy można oglądać wschowską kapsułę czasu, która z końcem stycznia powróciła z wypożyczenia zagranicznego w Belgii. To prawdopodobnie najstarsza kapsuła czasu na świecie.
Podziel się cytatem
- czytamy na profilu społecznościowym muzeum.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
