Reklama

Kościół

Duch Święty „pracuje” w Kościele

Kim jest właściwie Duch Święty? Gdzie można Go spotkać? Jak rozpoznać Jego działanie w Kościele i w człowieku?

Niedziela Ogólnopolska 23/2019, str. 12-13

[ TEMATY ]

Duch Święty

Magdalena Pijewska/Niedziela

Gdy wołamy: „Duchu Święty, przyjdź”, to prosimy także o odnowienie Kościoła

Gdy wołamy: „Duchu
Święty, przyjdź”,
to prosimy także
o odnowienie Kościoła

Katechizmowo – Duch Święty to trzecia Osoba Boża. Zauważmy, że gdy tylko zaczynamy mówić o Duchu Świętym, natychmiast musimy się odnieść do Trójcy Świętej. To nie jest przypadek. Można powiedzieć, że „rolą” Ducha Świętego jest wskazywanie na Boga, który jest jeden, ale w trzech Osobach. Jest jednością Trzech Osób. To największa tajemnica wiary. Przy czym słowo „tajemnica” nie oznacza, że Bóg jest kimś całkowicie niedostępnym czy niezrozumiałym. Chodzi o to, że Boga nie da się poznać do końca, natomiast można Go wciąż na nowo odkrywać. Po to nam się objawił, by Go poznać i pokochać. Dał się nam poznać jako odwieczna miłość między trzema Osobami. „Bóg nie jest nieskończoną samotnością, ale jest wydarzeniem miłości. Istnieje Syn, który rozmawia z Ojcem. I obaj są jednym w Duchu, będącym jak gdyby sferą wzajemnego daru i miłości, która czyni z Nich jedynego Boga” (Benedykt XVI).

„Zadaniem” własnym Ducha Świętego jest tworzenie jedności, budowanie komunii miłości. Dotyczy to nie tylko „wnętrza” Boga, ale także Kościoła i człowieka. Jezus objawił nam tajemnicę Trójcy Świętej po to, aby nas wprowadzić do „wnętrza” miłości Bożej, do serca Boga. Mamy stać się jedno z Nim. Taka jest perspektywa ludzkiego życia. Taka jest podstawowa misja Ducha Świętego – prowadzić nas na ucztę weselną z Bogiem-Oblubieńcem.

Twarz Ducha Świętego

Reklama

Nie da się zobaczyć Ducha Świętego. To prawda, ale zbyt często rozumiemy słowo „duch” jako rzeczywistość oderwaną od ciała lub wręcz przeciwstawną ciału. Tymczasem myślenie biblijne jest inne. W Starym Testamencie słowo „ruah” (duch) oznaczało wiatr. A także zasadę życia, oddech, siłę witalną. Coś najbardziej wewnętrznego w Bogu i człowieku. Te intuicje trzeba odnieść do Osoby Ducha Świętego. Jego samego nie widać, ale On ożywia ciała, wprawia w ruch. W świecie widoczne są więc przejawy Jego mocy i działania.

Obecność Ducha Świętego można rozpoznać w dwóch „miejscach”. Można powiedzieć, że to Duch, który ożywia dwa „ciała”. Pierwszym jest Ciało Chrystusa, czyli wspólnota Kościoła. Drugim jest każdy ochrzczony.

Zacznijmy od Kościoła. Jak działa w nim Duch Święty? Św. Jan Chryzostom pisał w IV wieku, że bez Ducha Świętego Kościół nie miałby szans się ostać. Znając zawirowania, które Kościół przechodził w historii, a także obecne jego zmagania, możemy to tylko potwierdzić. Samo trwanie Kościoła przez wieki mimo słabości i upadków jego ludzi jest „dowodem” na działanie Ducha Świętego.

Reklama

Gdzie w Kościele „widać” Ducha Świętego? Zgodnie z obietnicą Jezusa jest On Duchem Prawdy, który „przypomina” Jezusowe nauczanie. Jest „pamięcią” Kościoła. Strzeże Chrystusowej Prawdy od fałszu i wspiera przekazywanie Dobrej Nowiny. Duch Święty „niesie” słowo Ewangelii i sprawia, że to słowo jest uświęceniem, miłością, mocą Bożą, ogniem. Jak konkretnie to robi? 1. Jest źródłem natchnienia Pisma Świętego. 2. Strzeże Tradycji, czyli wiernego przekazywania wiary z pokolenia na pokolenie. 3. Asystuje Urzędowi Nauczycielskiemu Kościoła (biskupi pod przewodnictwem papieża, sobory, synody), którego zadaniem są ochrona wiary przed błędem i pogłębianie jej rozumienia. 4. Działa przez proroków, czyli „Bożych szaleńców”, którzy potrząsają nieraz Kościołem i dokonują jego odnowy (np. św. Franciszek). 5. Duch Święty daje też całemu ludowi Bożemu intuicję wiary, która odróżnia prawdę od fałszu (tzw. sensus fidei).

Działanie Ducha rozpoznajemy w sakramentach. W Eucharystii przed słowami konsekracji kapłan wyciąga ręce nad chlebem i winem, mówiąc: „Uświęć te dary mocą Twojego Ducha, aby się stały Ciałem i Krwią Twojego Syna” (tzw. epikleza). To Duch Święty sprawia, że słowa wypowiadane przez kapłana mają moc przeistoczenia. Podobnie jest ze słowami rozgrzeszenia w spowiedzi i w każdym innym sakramencie. Duch Święty czyni sakramentalne znaki i słowa skutecznym kanałem Bożej łaski.

Duch Święty rozdziela również poszczególnym ludziom wyjątkowe osobiste uzdolnienia, czyli tzw. charyzmaty. Wszelkie charyzmaty mają służyć całej wspólnocie. To jest kryterium ich autentyczności. Nigdy nie mogą one prowadzić do działania wbrew – czy obok – nauczaniu Kościoła czy sakramentom. Duch Święty sprawia, że Kościół jako żywa wspólnota osób staje się świątynią Boga, czyli miejscem Jego uwielbienia. On jednoczy ludzi różnych charyzmatów, języków, kultur, stanów, powołań w jedną wspólnotę. Kościół jest w jakimś sensie „twarzą” Ducha Świętego.

Bóg w nas

Duch Święty „pracuje” nie tylko w Kościele jako całości, ale również w każdym ochrzczonym. Św. Augustyn po latach poszukiwań odkrył Boga żyjącego na dnie jego serca. Zapisał w „Wyznaniach”: „Ty byłeś bardziej wewnątrz mnie niż to, co we mnie było najbardziej osobiste”. Duch Święty to Bóg w nas. On przypomina człowiekowi, że najważniejsze jest wnętrze. Centrum człowieka nie jest on sam, ale Bóg. Duch Święty chroni przed narcyzmem, pychą, przed skoncentrowaniem się na sobie. Duch, który sam jest „więzią” Ojca i Syna, uczy nas stawania się osobą. A być osobą znaczy budować więzi, otwierać serce dla innych, dawać siebie i przyjmować innych, kochać. Każdy święty w Kościele jest dowodem na działanie Ducha Świętego.

Św. Paweł pisze: „Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was?” (1 Kor 3, 16). Kościół jest „wielką świątynią” Ducha Świętego, a każdy z wierzących jest „małą świątynią”. To chrzest jest początkiem budowania tej Bożej świątyni w nas. Duch Jezusa pomaga nam się modlić i żyć ku chwale Boga. Mówi też w głosie sumienia. W każdym z nas toczy się duchowa walka: duch tego świata zmaga się z Duchem Boga, niewiara z wiarą, rozpacz z nadzieją, grzech ze świętością. Sami tej walki nie wygramy. Ale Duch Święty jest naszym sprzymierzeńcem, obrońcą, duchowym trenerem. „Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami” (Rz 8, 26). Jak to pojąć? Czy Bóg modli się do siebie samego? Nie wolno pomijać prawdy o Trójcy Świętej. Jest Ojciec i Syn, a Duch Święty jest miłością, która „krąży” między Nimi i rozlewa się na świat i ludzi. Celem modlitwy nie jest modlitwa, ale Bóg. Tego celu nie osiągniemy o własnych siłach. Potrzebujemy łaski. Modlić się to pozwolić Bogu, aby Jego Miłość przepływała przeze mnie, oczyszczała, uświęcała. Stajemy się wtedy jedno z Nim. Nie tracimy jednak niczego ze swojej osobowości, przeciwnie – odnajdujemy pełnię swojego człowieczeństwa. Duch Święty porywa nas w głąb Boga.

Tak więc gdy wołamy: „Duchu Święty, przyjdź”, prosimy o odnowienie Kościoła, o Nową Pięćdziesiątnicę, o tchnienie, które daje życie wspólnocie wiary. Prosimy także dla nas samych o poznanie Prawdy i o spotkanie z Miłością. Prosimy o niebo, czyli o komunię z Ojcem, Synem i Duchem Świętym.

2019-06-04 13:08

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego

[ TEMATY ]

zesłanie

Duch Święty

Pio Si/Fotolia.com

Dziś - siedem tygodni po obchodach zmartwychwstania Jezusa Chrystusa - Kościół katolicki obchodzi uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Tym samym świętuje swoje narodziny, bo w tym dniu, jak pisze św. Łukasz w Dziejach Apostolskich, grono Apostołów zostało "uzbrojone mocą z wysoka" a Duch Święty czyni z odkupionych przez Chrystusa jeden organizm - wspólnotę. Uroczystość Zesłania Ducha Świętego kończy w Kościele okres wielkanocny.

W języku liturgicznym święto Ducha Świętego nazywa się "Pięćdziesiątnicą" - z greckiego Pentecostes, tj. pięćdziesiątka, - bo obchodzi się 50-go dnia po Zmartwychwstaniu Pańskim.

CZYTAJ DALEJ

Maryjna pobożność a Eucharystia

2021-04-06 13:06

Niedziela Ogólnopolska 15/2021, str. 16-17

[ TEMATY ]

Matka Boża

Eucharystia

Maryja

Karol Porwich/Niedziela

Wartość i piękno liturgii polega m.in. na posłuszeństwie zasadom celebracji obowiązującym w Kościele. Liturgia bowiem jest dziełem Chrystusa i Kościoła, a nie prywatnych osób.

Wyrazem naszej maryjnej pobożności jest przyzywanie wstawiennictwa Matki Bożej w czasie sprawowania Eucharystii. Zdarza się, że pod koniec liturgii eucharystycznej, zanim przyjmiemy dar Bożego błogosławieństwa, główny celebrans zaprasza nas do wypowiedzenia modlitwy Pod Twoją obronę i oddania się w opiekę Maryi. Zastanówmy się – czy taka praktyka jest właściwa? Czy nie sprawia wrażenia, że zwrócenie się do Maryi na koniec Mszy św. sprawowanej w określonej intencji jest jakimś „dopełnieniem” eucharystycznej ofiary, tak jakby jej czegoś zabrakło ze swej zbawczej skuteczności?

CZYTAJ DALEJ

Warszawa: 22 kwietnia pogrzeb ks. kan. dr. Mirosława Nowaka

2021-04-15 19:51

[ TEMATY ]

pogrzeb

uroczystości pogrzebowe

Łukasz Krzysztofka

Ks. dr Mirosław Nowak kanonik, rezydent w parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny na Nowym Mieście, archidiecezjalny konserwator zabytków i dyrektor Muzeum Archidiecezji Warszawskiej

Ks. dr Mirosław Nowak kanonik, rezydent w parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny na Nowym Mieście, archidiecezjalny konserwator zabytków
i dyrektor Muzeum Archidiecezji Warszawskiej

Msza św. pogrzebowa ks. kan. dr. Mirosława Nowaka, dyrektora Muzeum Archidiecezji Warszawskiej i konsultora Rady Episkopatu Polski ds. Kultury i Ochrony Dziedzictwa Kulturowego odbędzie się 22 kwietnia w Świątyni Opatrzności Bożej – poinformowało w czwartek biuro prasowe archidiecezji warszawskiej.

Historyk sztuki ks. dr Mirosław Nowak zmarł po długiej i ciężkiej chorobie w nocy z 11 na 12 kwietnia br.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję