Van Morrison w swojej kilkudziesięcioletniej twórczości czerpał z różnych dzbanów. Z rock and rolla, psychodelicznego i chrześcijańskiego rocka, jazz-rocka, rhythm and bluesa, muzyki celtyckiej i jazzu. Większości jego piosenek najbliżej jednak do białego soulu i folku. W początkach kariery inspirował się twórczością Boba Dylana i Raya Charlesa, lecz wkrótce wytworzył własny styl, za który jest ceniony do dziś. „The Prophet Speaks” to 40. studyjny album 73-letniego Van Morrisona. Zapowiadał go utwór „Got to Go Where the Love Is”, nagrany z multiinstrumentalistą Joeyem DeFrancesco oraz Danem Wilsonem, Michaelem Ode i Troyem Robertsem. Utwory – z których 6 jest premierowych – łączą gatunki, w których Van Morrison czuje się najmocniej: blues, vocal jazz, soul i blues. Oprócz własnych kompozycji artysta wziął na warsztat klasyki, m.in. Johna Lee Hookera i Sama Cooke’a. Piosenki są spokojne, niedzisiejsze, ale i pełne ekspresji. Archaicznie, ale i niepokojąco brzmią organy Hammonda.