Zaczynamy!
Dziś przedstawiam Wam Bernadettę, która mieszka i uczy się w Częstochowie.
Ma tam swój dom, pokój na poddaszu, w którym odcina się od reszty świata. Ma kochających rodziców i rodzeństwo. Ma też swoje smutki i chwile szczęścia. Wielki smutek, który zawładnął nią na rok, wyłączył ją ze zwyczajnego trybu życia. Wtedy zaczęła swoją przygodę z poezją. Ta przygoda okazała się świetną terapią, a wiersz skutecznym sposobem na radzenie sobie ze smutkiem. Dziś Bernadetta jest uczennicą klasy maturalnej w Katolickim Liceum Ogólnokształcącym SPSK w Częstochowie.
Siedzisz jakby cały świat
Był tylko rysunkiem na mapie
Za to sprawy serca wyolbrzymiasz
Do rozmiaru największego z kontynentów.
Czy nie masz dość rozmyślania nad małymi sprawami?
Zamiast zrobić coś wielkiego...
Lecz chyba na tym teraz rzecz polega,
By cieszyć się z małych spraw,
Skoro tak rzadko dzieje się coś wielkiego.
Miłość zwyciężyła
Doleciała
...lecz jego nie było
Szukała szukała i nie mogła znaleźć.
Poszła na plażę koło stajni i zasnęła.
Obudził ją zarośnięty mężczyzna
Przyglądający się jej,
mamroczący coś pod nosem.
Gdy otworzyła oczy, wlepił w nie swe ślepia
Po czym krzyknął radośnie: to Ty!!
Ona, na pół śpiąca nie poznała go.
Lecz on wszelkimi sposobami pokazywał jej kim jest
I tak minęły dwa dni
Trzeciego dnia rano znalazła
jego schronienie,
Poczekała aż się obudzi,
Chwyciła jego rękę
I powiedziała że tylko przy nim wie
kim jest naprawdę...
„Niedziela Młodych” otwiera „Kącik Młodych Poetów”!
Jeżeli czujesz, że Twoim powołaniem jest poezja;
Jeżeli dotąd nie miałeś okazji podzielić się ze światem swoją wrażliwością;
Jeżeli jeszcze nie publikowałeś swoich wierszy – tu może być miejsce dla Ciebie!
Przyślij swój jeden utwór pod adresem: mlodzi@niedziela.pl (w temacie napisz: poezja), a może przeczytasz go na naszych stronach! Do wiersza dołącz swoje zdjęcie i kilka słów o sobie.
Pisz! Ja w Ciebie wierzę :)
Życie to nieustanna wędrówka. Na Jasną Górę można chodzić co roku, ale życie ziemskie więcej się nie powtórzy. Warto więc pytać siebie o jakość swojego dzisiaj.
Czy cele przybliżają mnie do upragnionej mety?
W sierpniu wszystkie polskie drogi prowadzą do Częstochowy. Młodzi, starsi, zdrowi, chorzy, na wózkach, w sandałach czy w adidasach (a nawet boso!) – mimo różnych niedogodności pokonują wyznaczoną trasę, dzielnie dążąc do celu.
John Bridges, "Uzdrowienie teściowej Piotra"/pl.wikipedia.org
Opowiadanie o powołaniu Samuela zaczyna się od zdania o rzadkim słowie Pana. To czas, w którym objawienie jakby przygasa. Widzenia nie są częste. Akcja toczy się w Szilo, w przybytku, gdzie znajduje się Arka. Samuel śpi blisko miejsca świętego, a obok stoi lampa Boża, jeszcze nie zgasła. Ten szczegół niesie nadzieję. Obecność Pana trwa mimo zmęczenia i zamętu. Heli jest stary, jego oczy przygasają.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
