Reklama

Niedziela na Podbeskidziu

Wyróżnienie dla charyzmatycznej siostry

S. Jadwiga Urszula Wyrozumska ze Zgromadzenia Sióstr Elżbietanek w Cieszynie została wyróżniona odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Uroczystość jej wręczenia odbyła się w czwartek 16 listopada br. w Teatrze im. Adama Mickiewicza w Cieszynie

Niedziela bielsko-żywiecka 49/2017, str. V

[ TEMATY ]

wyróżnienie

Monika Jaworska

Przyjaciele z Częstochowy gratulują s. Jadwidze

Przyjaciele z Częstochowy gratulują s. Jadwidze

Wyróżnienie przyznane „za zasługi w tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury polskiej” wręczył s. Jadwidze pierwszy wicewojewoda śląski Jan Chrząszcz wraz z przedstawicielami Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach. – Kiedyś usłyszałem od znajomego kapłana te słowa: „Jest w Cieszynie charyzmatyczna Elżbietanka, która od wielu lat z wielkim poświęceniem przygotowuje spektakle teatralne. Dzięki takiej formie ewangelizacji ludzie przybliżają się do Boga. Ta skromna siostra robi wielkie rzeczy”. Dziś dziękuję siostrze za to miłe Bogu poświęcenie oraz działanie. Myślę, że przyznana przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego honorowa odznaka „Zasłużony dla Kultury Polskiej” będzie podziękowaniem za dotychczasową pracę na rzecz Zespołu Teatralnego, parafii pw. św. Elżbiety w Cieszynie oraz motywacją do dalszych działań. Gratuluję siostrze talentu, pomysłowości, otwartości oraz wiary, która jest tak pięknie przekazywana za pośrednictwem sztuki – podkreślił Jan Chrząszcz.

Odczytano list wiceministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Stanisława Szweda. „Teatr potrzebuje entuzjazmu s. Jadwigi. Cieszyn potrzebuje jej niesłabnącego zapału, a sztuka – jej nieocenionej pomysłowości.

Reklama

S. Jadwiga przez wspaniałe widowiska teatralne prowadzi ludzi do Chrystusa. Dlatego nadanie honorowej odznaki jest pięknym podkreśleniem osiągnięć całego Zespołu Teatralnego, który działa przy parafii św. Elżbiety w Cieszynie. Teatr i widowisko tworzy się wspólnie, ale bez wielkiego serca i zapału s. Jadwigi nie byłoby tego sukcesu” – napisał Stanisław Szwed.

Wyróżnienie przyznano na wniosek burmistrza Miasta Cieszyna Ryszarda Macury i z inicjatywy przyjaciół z Częstochowy, w tym także redakcji „Niedzieli”. – W Częstochowie odbywała się międzynarodowa konferencja, podczas której zastanawiano się, czy Bóg jest w teatrze. Po konferencji doszliśmy do wniosku, że Bóg jest wszędzie, także w teatrze.

S. Jadwiga przez tyle lat daje żywy przykład, że Bóg jest w teatrze, w sercach siostry, aktorów i widzów – zauważył Wojciech Mścichowski wraz z przedstawicielami z Częstochowy.

Reklama

Zastępca burmistrza Aleksander Cierniak odczytał list gratulacyjny od burmistrza skierowany do s. Jadwigi.

Siostrze pogratulowali również przedstawiciele Stowarzyszenia Zespół Teatralny przy parafii św. Elżbiety: – Działalność siostry odbywa się zwłaszcza na dwóch płaszczyznach: jedna to ewangelizacja, realizowana przez pielgrzymki, a zwłaszcza przez 3 spektakle: „Gość Oczekiwany”, „Jasełka tradycyjne” i „Misterium Męki Pańskiej”. Druga – to promocja miasta. To 25-30 spektakli w ciągu roku, 11-12 tys. widzów. Od pierwszego spektaklu wystawionego w 1990 r. do teraz to ok. 520 spektakli i 240 tys. widzów z całej Polski, którzy zawożą te informacje do swoich miejscowości – powiedział przedstawiciel Zespołu Teatralnego Andrzej Surzycki. Słowa uznania wyrazili również reprezentanci szkół katolickich i Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich z Częstochowy oraz przedstawiciele Akcji Katolickiej.

Wzruszona s. Jadwiga dziękowała wszystkim, którzy przez te lata w jakikolwiek sposób zaangażowali się w to, aby spektakle mogły być wystawiane. Przyznała, że choć nie ma wykształcenia teatralnego, to Pan Bóg dał jej talent, który chce nadal rozwijać. Dziękowała także matkom generalnym – obecnej i poprzednim, że pozwoliły jej się rozwijać w realizowaniu tych dzieł. Dziękowała ks. prał. Andrzejowi Rdestowi, który od początku patronował zespołowi, oraz innym kapłanom. – Te gratulacje i nagroda będą w pełni przekazane dla naszego zespołu. Ja nigdy nie jestem sama bez zespołu, a zespół jest ze mną. To nie moja nagroda, ale to jest nagroda dla wszystkich, a przede wszystkim dla Boga, który nas w tym wszystkim umacnia – zapewniła s. Jadwiga.

Warto wspomnieć, że s. Jadwiga jeszcze jako postulantka wyreżyserowała pierwszą sztukę (o Bernadetcie Soubirous) w 1974 r. wspólnie z dziewczęcą scholą. A potem były już kolejne, w tym monumentalne dzieła realizowane z Zespołem Teatralnym, którym s. Jadwiga kieruje od wielu lat. W 2016 r. zorganizowała w Cieszynie Europasję 2016 z udziałem zespołów teatralnych z całej Europy. Jest laureatką „Orderu św. Stanisława”, „Lauru Srebrnej Cieszynianki”, medalu „Pro Consecratione mundi” czy też II nagrody na festiwalu filmów w Niepokalanowie za spektakl „Gość Oczekiwany” autorstwa Zofii Kossak-Szczuckiej (pisarki związanej z Ziemią Cieszyńską, ale również związaną z „Niedzielą”). Wystawiano ją od 16 do 21 listopada. A od 13 do 24 stycznia 2018 r. aktorzy zagrają „Jasełka Tradycyjne” (rezerwacja biletów: 601 452 716).

2017-11-29 10:28

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Spisują się na medal

Niedziela warszawska 3/2020, str. IV

[ TEMATY ]

wyróżnienie

medal

kard. Kazimierz Nycz

Medal Za zasługi dla Archidiecezji Warszawskiej

Łukasz Krzysztofka

Osoby wyróżnione medalem razem kard. Nyczem, biskupami i swoimi kapłanami

Osoby wyróżnione medalem razem kard. Nyczem, biskupami i swoimi kapłanami

Dwie sanitariuszki Powstania Warszawskiego, organista i liderka parafialnego zespołu Caritas znaleźli się w gronie 26 osób uhonorowanych Medalem „Za zasługi dla Archidiecezji Warszawskiej”.

Odznaczenie z rąk metropolity warszawskiego odebrały osoby zaangażowane w życie parafialne. Wśród nich Grażyna Musiatowicz i Barbara Komor z parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie.

Pani Grażyna jest przewodniczącą zespołu Caritas w parafii. Od 36 lat pomaga ubogim, chorym, bezdomnym, seniorom i samotnym matkom. Inżynier Barbara Komor przed laty bardzo aktywnie była zaangażowana w budowę pierwszego kościoła na Ursynowie, obecnie działa w Akcji Katolickiej i na rzecz ochrony życia poczętego. Przewodzi także wspólnocie Żywego Różańca, która skupia w parafii 16 róż różańcowych. – Zależy mi, aby wzrastało i rozkwitało w parafii zarówno życie wewnętrzne, duchowe, jak i to zewnętrzne, które jest widoczne dla ludzi. Może się tak dziać dzięki modlitwie różańcowej, która jest naszym największym skarbem – zaznacza Barbara Komor.

Medale „Za zasługi dla Archidiecezji Warszawskiej” wręczone zostały trzem małżeństwom. Anna i Marek Kalbarczykowie z parafii św. Maksymiliana Kolbego w Warszawie od ponad 40 lat związani są z Drogą Neokatechumenalną, a Marek Kalbarczyk jest ponadto ekonomem Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego „Redemptoris Mater” od początku jego istnienia. Oboje należą do Rady Duszpasterskiej Archidiecezji Warszawskiej. Odznaczenie otrzymali także Anna i Jakub Bartakowie oraz Jolanta i Krzysztof Walewscy z parafii Wspomożycielki Wiernych w Warszawie. Obie pary należą do neokatechumenatu – głoszą katechezy i ewangelizują.

Wyróżnienie odebrała też s. Teresa Górczyńska, urszulanka Serca Jezusa Konającego, która przewodniczy dynamicznie rozwijającej się wspólnocie „Matki w modlitwie” w parafii św. Jadwigi w Milanówku. Siostra pracuje też w parafialnej kancelarii.

Ponad 600 osób otrzymało do tej pory wyróżnienia za zaangażowanie w życie archidiecezji i parafii.

Nagrodzono także 96-letnią Barbarę Gancarczyk-Piotrowską ps. Pająk, która w czasie Powstania Warszawskiego należała do harcerskiego batalionu AK „Wigry”. 16 sierpnia 1944 r. pomogła ze swoją, również odznaczoną medalem, koleżanką Teresą Potulicką-Łatyńską ps. Michalska ks. Wacławowi Karłowiczowi wynieść z płonącej archikatedry cudowną figurę Pana Jezusa Baryczkowskiego.

Figura dotarła bezpiecznie do kościoła Dominikanów, gdzie przetrwała powstanie. Aktualnie poddawana jest renowacji, którą przeprowadza prof. Maria Lubryczyńska z Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie – również uhonorowana medalem, podobnie jak dr Ewa Korpysz, od lat 80 związana z Muzeum Archidiecezji Warszawskiej. Obecnie jako starszy kustosz tej placówki sprawuje opiekę nad jej zbiorami.

– Odznaczenia są po to, aby wyrazić wdzięczność wszystkim zaangażowanym w działalność archidiecezji i parafii. Bardzo dziękuję za waszą działalność w służbie Kościołowi lokalnemu i za wszystko, co stoi za waszą pracą i służbą w Kościele – podkreślił kard. Kazimierz Nycz, wręczając medale w archikatedrze św. Jana Chrzciciela.

CZYTAJ DALEJ

Matka Boża Jedności i Wiary

lesnapodlaska.paulini.pl

Na północny zachód od Białej Podlaskiej, nad brzegami rzeczki Klukówka leży miejscowość Leśna Podlaska, będąca wyjątkowym ośrodkiem kultu maryjnego. Znajduje się tu Sanktuarium Maryjne, w którym pod opieką Ojców Paulinów, upodobała sobie miejsce Opiekunka Podlasia – Leśniańska Królowa – Matka Boża Jedności i Wiary.

Płaskorzeźba, umieszczona w głównym ołtarzu, wykona jest w polnym kamieniu o odcieniu czerwonym. Wizerunek przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem Jezus na prawym ręku. Historia „przejasnego obrazu Najświętszej Maryi Panny” jest niezmiernie ciekawa i pełna przedziwnych wydarzeń. Zaczyna się od roku 1683, kiedy to dnia 26 września dwaj chłopcy pasący bydło, 9-letni Aleksander Stalmaszczuk i 10-letni Miron Makaruk, znaleźli jaśniejący blaskiem wizerunek na drzewie dzikiej gruszy. Kamienny wizerunek przywieziono do Bukowic, których właściciel zdecydował o wzniesieniu w miejscu objawienia drewnianego kościoła rzymskokatolickiego. Powstał on w 1686 roku i przyozdobiony został znalezionym „obrazem”. W roku 1700 biskup łucki i brzeski Franciszek Prażmowski po przebadaniu świadków uznał niezwykłość łask i zezwolił na publiczny kult. W 1716 r. książę Karol Stanisław Radziwił, kanclerz Wielkiego Księstwa Litewskiego, ufundował złote korony. Wieść o niezwykłym  pojawieniu się wizerunku zaczęła zataczać coraz szersze kręgi i ściągać ludzi nawet z odległych  stron.  Rozwój kultu spowodował, że w 1731 r. przystąpiono w Leśnej do budowy nowego kościoła. Ukończono ją w 1758 r. Jeszcze w czasie jej trwania do Leśnej przybyli paulini, którym powierzono parafię leśniańską i opiekę nad cudownym obrazem. W XVIII w miejscowość była już znana w Koronie Polskiej jako ośrodek kultu maryjnego. W okresie rozbiorów i wojen napoleońskich sanktuarium dzieliło los narodu. Klasztor i kościół były niszczone i plądrowane. Pauliński konwent nie przestał funkcjonować tylko dzięki pomocy okolicznych ziemian. W okresie powstania styczniowego Leśna stanowiła jedno z ogniw ruchu narodowego na Podlasiu. Paulini wspierali powstańców władze carskie w odwecie przejęły sanktuarium i zmieniły je w cerkiew. Po odzyskaniu niepodległości do sanktuarium wrócili paulini. Po długich poszukiwaniach w roku 1926 odnaleziono obraz ukryty u ss. Benedyktynek w Łomży.  Badania wykazały, że ostatni biskup katolicki Janowa – Beniamin Szymański, wielki czciciel  Najświętszej Panny, przewidując popowstaniowe represje, ukrył oryginał Matki Bożej Leśniańskiej w Łomży, w bocznym ołtarzu. Biskup umarł, jedyna wtajemniczona przeorysza klasztoru także i tak byłby ślad zaginął, gdyby nie intensywne poszukiwania.  W 1927 r. udała się z Siedlec niezwykła procesja, sam biskup wraz z tłumem wiernych pieszo przynieśli cudowny obraz do Leśnej. Procesja szła 3 dni, od 22 do 25 września. W uroczystości powrotu Matki Bożej brało udział około 30 tysięcy osób. Sanktuarium Leśniańskie było umiłowanym miejscem kultu dla unitów podlaskich, a Leśniańska Matka Boża ostoją ich wiary i jedności z Kościołem.

W latach pięćdziesiątych kult słynącego łaskami wizerunku Matki Bożej rozwijał się w Leśnej coraz bardziej. Podkreśleniem tego była jego koronacja koronami papieskimi w sierpniu 1963 r. Uroczystej koronacji wizerunku przy udziale 12 biskupów i około 150 tysięcy pielgrzymów dokonał kardynał Stefan Wyszyński, prymas Polski. W roku 1981 miało miejsce zatwierdzenie formularza mszalnego dla sanktuarium z nadaniem przez Stolicę Apostolską Matce Bożej nowego tytułu – Matka Jedności i Wiary. 

Wpatrzeni w wizerunek Matki Bożej Leśniańskiej wołajmy

Przejasna Pani Leśniańska, Przedziwna Matko Boga! Upadłszy do Twych stóp polecamy sie kornie Twojej Miłosiernej Opiece. Zawierzamy Ci każdy dzień swego życia i prosimy o pomoc i o obronę. Bądź zawsze z nami! Wspieraj nas  swym wstawiennictwem u Miłosiernego Boga. Wyjednaj  nam Jego łaski: światło i moc, niezachwianą wiarę, niezłomną ufność i gorącą miłość. Wnoś w chwile naszego ziemskiego życia swój promienny uśmiech z nieba i doprowadź nas do jego szczęścia. Amen.

CZYTAJ DALEJ

Na drodze do świętości

2020-09-26 22:24

[ TEMATY ]

Jasna Góra

św.Ojciec Pio

Grupy Modlitwy

Przeprośna Górka

Beata Pieczykura/Niedziela

Grupy Modlitwy św. Ojca Pio z całej Polski czuwają na modlitwie w dniach 26-27 września. Pierwsza część spotkania odbyła się na Górce Przeprośnej (Koronka do Bożego Miłosierdzia, Droga Krzyżowa, Różaniec, Msza św.). Teraz na Jasnej Górze trwa nocne czuwanie. Po Apelu Jasnogórskim pielgrzymi przeżywają konferencje i o godz. 24 Mszę św.

Spotkali się, aby pogłębić więź z Bogiem i realizować swoje powołanie. Pragną bowiem upodobnić się do Ukrzyżowanego przez miłosierdzie i modlitwę. Dlatego wpatrują się w św. Ojca Pio i pamiętają jego słowa: „Niech Serce Jezusa będzie centrum wszystkich twoich inspiracji”.

– Życie św. Ojca Pio było czytelnym znakiem obecności Boga w świecie – mówił ks. prał. Włodzimierz Kowalik, proboszcz bazyliki archikatedralnej Świętej Rodziny w Częstochowie, do członków Grup Modlitwy św. Ojca Pio 26 września w sanktuarium św. Ojca Pio na Górce Przeprośnej. Kapłan przewodniczył Mszy św. i wygłosił słowo Boże w miejscu, gdzie jest czczony święty stygmatyk. Przypomniał istotne rysy św. Ojca Pio na jego drodze do świętości, takie jak: modlitwa, pokora, przebaczenie, zgłębianie tajemnicy krzyża i cierpienia, umiłowanie Eucharystii i konfesjonału – miejsca leczenia dusz z ran grzechu, troska o zbawienie ludzi oraz świadczenie miłosierdzia. Kaznodzieja przypomniał, że święty kochał Maryję, a u kresu życia apelował: „Miłujcie Maryję, szerzcie miłość do Niej, odmawiajcie zawsze Różaniec”. Ks. prał. Kowalik zwrócił uwagę na cechy charakterystyczne grup modlitwy, którymi są miłosierdzie i modlitwa. Dlatego ich członkowie mają świadomość, że królestwo Boże buduje nieustanna, pokorna i oddana modlitwa, „modlitwa, która jest obecnością przed Panem, staje się też drogą, sposobem uprasza nawrócenia, uzdrawiania wnętrza ludzkiego”. Z modlitwy rodzą się potrzeba miłości i dobroci. Na zakończenie kaznodzieja pytał: – Co by powiedział dziś św. Ojciec Pio, czy tej modlitwy, fundamentu życia, jest wystarczająco dużo?

O. Eugeniusz Maria Lorek, kustosz sanktuarium św. Ojca Pio, zachęca pielgrzymów, by na wzór św. Ojca Pio rozważnie używali darów Bożych, charyzmatów. W tym duchy wyjaśnia: – Staramy się ukazać, że święty to nie ten, który nie ma problemów, ale ten, którego Bóg powołuje i umacnia do pokonywania trudności.

Mówią pielgrzymi

Członkowie grup jednogłośnie twierdzą, że św. Ojciec Pio pomaga im w życiu i jest bardzo skuteczny, o czym nie raz mogli się przekonać.

Danuta i Władysław z sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Kałkowie, który przybyli do sanktuarium św. Ojca Pio na Górce Przeprośnej, uważają, że „Ojciec Pio był tak dobry i kochany. I prowadzi nas. Idziemy jego drogą, drogą prawdy, miłości. To jest coś pięknego.

– Wielu z nas ufa i zawierza Miłości, która nas powołała do życia, zawierza troski, ufając, że może odwrócić zło i nauczyć miłości podobnej to tej, którą nasz Stworzyciel i Ojciec nas obdarza, i przekazywać ją dalej. Kiedy człowiek spojrzy na życiorys Ojca Pio, to zauważy trochę podobieństw. W jego życiu były takie chwile, kiedy przeżywał ciemne noce, wątpił, a część osób z naszej grupy jest po różnych przeżyciach, przejściach, pokiereszowanych przez życie, ale, jak to mówią, upaść siedem razy, a powstać osiem i tego mnie nauczył święty – powiedziała „Niedzieli” Aleksandra z parafii Chrystusa Króla w Gliwicach, której towarzyszyły Elżbieta i Barbara.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję