Reklama

Niedziela Małopolska

Jest szansa na sukces

– Pragniemy, aby otoczenie kościoła było miejscem dobrych i ubogacających spotkań między ludźmi, aby przebiegały one w atmosferze serdeczności – mówi ks. Antoni Bednarz, proboszcz parafii św. Józefa (przy ul. Zamojskiego w Krakowie). I zaprasza na Taras św. Rodziny!

Niedziela małopolska 25/2017, str. 7

[ TEMATY ]

rodzina

Maria Fortuna-Sudor

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W podgórskiej parafii św. Józefa zawsze dużo się działo. Kolejni duszpasterze otwierali drzwi nie tylko świątyni, ale też przykościelnych budynków, gdzie spotykali się parafianie oraz przybywający tu goście – z bliska i z daleka. Przykładem może być „Kamieniołom im. Jana Pawła II”. To tu w drugiej połowie XX wieku mieli swoje konspiracyjne zebrania działacze krakowskiej „Solidarności”, a i dziś piękne wnętrze jest miejscem spotkań, w czasie których zainteresowani poznają najnowszą historię Polski, ciekawe książki i ich autorów czy też podziwiają obrazy.

Idea

Reklama

W sobotę 3 czerwca ks. Antoni Bednarz poświęcił Taras św. Rodziny. To miejsce znajdujące się nad garażami, za kościołem – 200 metrów kwadratowych, gdzie obok stolików, krzeseł, aneksu kuchennego i grilla znajduje się także mały plac zabaw, który powstał z myślą o dzieciach. Taras jest oświetlony, monitorowany, a od ul. Parkowej można tu wejść bezpośrednio z chodnika dla pieszych. Ks. Antoni Bednarz wyjaśnia: – Dla ludzi wierzących, praktykujących, kościół jest najważniejszym miejscem w przestrzeni miasta, dzielnicy, wioski. To tu spotykamy się z Bogiem, przychodzimy na modlitwę, uczestniczymy w Mszy św. Ale parafianie powinni się spotykać także poza kościołem. Stąd pomysł na stworzenie takiego miejsca dla ludzi wierzących, dla tych, którzy uczestniczą w Mszach św., którzy zatrzymują się na modlitwę w naszym kościele. Chcemy, aby mogli się oni poznawać, integrować.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W sobotnie przedpołudnie Taras św. Rodziny zajęli ministranci, lektorzy tutejszej parafii i dziewczęta ze scholi. Przy stolikach siedziało kilka mam z mniejszymi i większymi dziećmi. Lektorzy, których spotkałam, z dumą informują, że już od rana są zaangażowani w organizację spotkania. Zadbali o zaopatrzenie w prowiant – przynieśli m.in. zamówione na grill kiełbaski, a ponadto chleb i słodycze. – Do dzisiejszego poczęstunku na Tarasie dołączyli się także rodzice ministrantów i scholistek, którzy upiekli ciasta i zakupili napoje – informuje Sebastian Twardy. Zauważa, że to dobry pomysł na spędzanie czasu wolnego: – Właśnie w parafii, przy kościele możemy się spotykać, integrować. Mam taką nadzieję, że będzie tu przychodziło coraz więcej osób.

Coś nowego

Z kolei Kacper Grzybek dodaje, że już na ten moment podoba mu się rodzinna atmosfera, jaka po otwarciu Tarasu zapanowała. Stwierdza: – Jest co robić. Dzieci mają przygotowane miejsce do zabawy, rodzice mogą usiąść, porozmawiać. Myślę, że to bardzo dobry pomysł. Co prawda ministranci i lektorzy mają swoje stałe spotkania, ale to coś nowego. Moi rozmówcy wyjaśniają, że to miejsce ma być udostępniane na wszelkiego rodzaju spotkania, imprezy, na których, co istotne, nie będzie podawany alkohol.

Reklama

Asia Zięba wspólnie z koleżankami sprzedaje losy. – Można wygrać wiele fajnych rzeczy, np. kosmetyki – zapewnia dziewczynka i dodaje, że loteria cieszy się dużym zainteresowaniem, a dochód z niej zostanie przeznaczony na dofinasowanie wakacyjnego wyjazdu scholi i ministrantów nad morze. Na Tarasie jest także stanowisko malowania twarzy, gdzie spotykam Anitę Kos, która właśnie ozdabia policzek... siostrze zakonnej. Licealistka twierdzi, że zwłaszcza dzieci bardzo lubią, gdy się je maluje. Anicie także Taras św. Rodziny i rola, jaką ma spełniać, się podoba. Przekonuje: – Powinny być jak najczęściej takie spotkania organizowane. To dobry pomysł na integrację nie tylko dzieci i młodzieży, ale także dorosłych.

Wspólny stół

W organizację spotkania zaangażował się też Dawid Kamiński. Licealista i lektor wyjaśnia: – Ten Taras to marzenie naszego proboszcza, aby w parafii było miejsce, gdzie mogłyby się spotykać całe rodziny. Z moich spostrzeżeń wynika, że w Krakowie nie ma takich miejsc przy kościołach, gdzie ludzie mogą się spotkać na świeżym powietrzu, porozmawiać. I co istotne, jak to zapowiedział nasz ksiądz proboszcz, bez papierosów, bez alkoholu. Myślę, że jeżeli będziemy o to miejsce dbali, jeśli będziemy szanować sprzęt, który jest do dyspozycji użytkowników Tarasu, to jest szansa na sukces. Taras może przyciągnąć rodziny pragnące spędzić wspólnie czas, np. w niedzielne popołudnie. Dawid zaznacza jednak: – Te spotkania mają być dopełnieniem tego, co się dokonuje w kościele. Tam tworzymy wspólnotę przy ołtarzu, a tu możemy się spotkać i wzajemnie lepiej poznawać, może nawet wspierać, pomagać sobie. Przecież wspólny stół od zawsze łączył ludzi.

W czasie tegorocznego lata warto zajrzeć do Podgórza. Pomodlić się w tutejszym kościele za wstawiennictwem św. Józefa – patrona rodziny, a następnie zatrzymać się na Tarasie. To miejsce szczególne!

Więcej zdjęć na stronie: niedziela.pl/artykul/29302/Piknik-u-sw-Jozefa

2017-06-13 11:34

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Boże Narodzenie - punkt zwrotny w życiu rodziny

Boże Narodzenie to punkt zwrotny w historii wszechświata. Czas osiągnął swoją pełnię. Tęsknoty się zrealizowały. Człowiek zyskał szansę zobaczenia swego człowieczeństwa w całej prawdzie i w pełnym blasku. Od tego momentu zaczął się liczyć nowy czas i wszystko, co nastąpiło potem, ma swoje odniesienie do tamtej chwili. O czymkolwiek chce się powiedzieć, określa się to jako wydarzenie „przed” bądź „po” narodzeniu Chrystusa. Od narodzenia Jezusa w Betlejem już dosłownie nic nie jest takie samo jak wcześniej. Nie można jednak zapomnieć o wyjątkowym trudzie, jakiemu musiała sprostać Święta Rodzina. Maryja rodziła w szopie - w najmniej sprzyjających warunkach. Jak wszystkie kobiety podlegała emocjom, więc miała prawo i miała podstawy, by się zastanawiać, czy to naprawdę Boża sprawa, czy naprawdę Bóg od Niej tego chce, jeśli zostawił Ją samej sobie, jeśli nie postawił na Jej drodze przyjaznego człowieka ani nie zatroszczył się - po ludzku sądząc - o tyle elementarnych spraw, niezbędnych w takiej sytuacji, a równocześnie nie usunął przeróżnych realnych zagrożeń, które mogłyby w jednej chwili przekreślić cały Jej trud. Oboje byli narażeni na spojrzenia ludzi, którym - choć nic z tego nie rozumieli - mogło się wydawać, że mają prawo osądzić, ośmieszyć i wykpić, a przynajmniej spoglądać na Nich z milczącym politowaniem. Jeżeli ten punkt zwrotny w historii wszechświata mógł zaistnieć, to tylko dlatego, że Maryja okazała się „kobietą mężną” - uwierzyła Słowu i pozostała wierna raz podjętej decyzji. Tylko dlatego, że oboje odważyli się wejść w nieznane i iść ufnie, wbrew wszelkiej logice, wędrując, „jakby widząc Niewidzialnego” (por. Hbr 11, 27). Nasza rodzina stanie się chrześcijańską rodziną, gdy naprawdę weźmiemy sobie do serca, że i dla nas nadszedł czas, aby Bóg w nas się poczynał, żył i rozwijał. Otwierając przed Nim nasze życie, zyskamy szansę zobaczenia swego człowieczeństwa w całej prawdzie i w pełnym blasku. Od tego momentu i dla nas zacznie się liczyć nowy czas. Czas rozwoju pośród przeciwności, niewygód i niedostatków. Czas szczęścia pośród trudu i walki. Przyjąwszy Chrystusa do swego życia i podjąwszy decyzję, że nasz dom będzie „domem dla Jezusa”, musimy jednak chcieć i rzeczywiście odnosić do Jezusa wszystko, co potem - kiedykolwiek - w naszym życiu nastąpi. Każdy musi sobie uświadomić, że „normalne życie” rozpoczyna się od momentu związania się głęboką zażyłością z Chrystusem, od przyjęcia Go do swego domu rodzinnego. Wtedy i w naszej rodzinie nastanie nowy porządek, zapowiadany przez proroków jako czasy niosące szczęście - porządek Ewangelii. Gdy Bóg narodzony w żłobie narodzi się w nas i gdy w nas dojdzie do głosu, wtedy już dosłownie nic nie będzie takie samo jak wcześniej. W rodzinie Maryi i Józefa nie było trudno zrozumieć, że Boże Narodzenie to nie tylko bardzo ważne, lecz dziejące się gdzieś daleko wydarzenie. Boże Narodzenie całkiem naturalnie doprowadziło do niewyobrażalnej wprost zażyłości z Bogiem. Widzieli Jego łzy i śmiech. Potem słuchali Go, rozmawiali z Nim, pomagali Mu i prosili Go o pomoc. Podporządkowali Mu całe swe życie rodzinne. Gdy był w niebezpieczeństwie - ratowali Go. Gdy płakał, czuli Jego łzy. Gdy się uśmiechał, ich świat nabierał innych barw. Gdy ludzie Go odrzucali, to oni czuli się odrzuceni. Wszystko było bardzo zwyczajne i proste, ale wszystko było z Nim i dla Niego. Oto teraz - hodie - Bóg się rodzi. Oto teraz Jego czas. Oto teraz Twój czas. „Noc się posunęła, a przybliżył się dzień” (Rz 13,12). Nie wystarczy śpiewać melancholijnie, że w Betlejem „nie było miejsca”. Własny dom trzeba uczynić domem dla Jezusa.
CZYTAJ DALEJ

„Sprawiedliwość” ma znaczenie wierności wobec woli Boga

Ezechiel przemawia do wygnańców w Babilonii. Wśród nich krąży przysłowie: „Ojcowie jedli cierpkie grona, a synom cierpnieją zęby” (Ez 18,2). Rozdział 18 prostuje takie myślenie i mówi o odpowiedzialności osoby. Po utracie ziemi i świątyni łatwo uznać los za przesądzony. Prorok otwiera drogę nowego początku. W tej perykopie powraca hebrajskie (šûb), „zawrócić”. Nawrócenie zostaje opisane w kategoriach czynów: odejście od występków oraz zachowywanie „prawa i sprawiedliwości”. Bóg ogłasza, że dawne grzechy nie staną jako oskarżenie. To język sądowy. Wspominanie win utrzymywało oskarżenie w mocy, a przebaczenie usuwało je z pola widzenia. Formuła „będzie żył, a nie umrze” brzmi jak wyrok uniewinniający ogłoszony nad człowiekiem, który zmienił drogę. Prorok opisuje Boga, który przyjmuje zawrócenie jako nowy kierunek życia, a nie jako chwilowy zryw. Równie mocno brzmi druga strona obrazu - odejście od dobra ku nieprawości. Tekst mówi o utracie życia przez sprawiedliwego, który porzuca prawo. Nie ma tu zgody na religijną pewność siebie. W tle słychać spór o „drogę” (derek). Izraelici zarzucają Panu brak sprawiedliwości, a Ezechiel odsłania nierówność ludzkiego postępowania. Najbardziej wyraziste zdanie odsłania wolę Boga. On nie chce śmierci grzesznika. Wezwanie do zawrócenia ma charakter ratunkowy i zakłada realną możliwość zmiany. „Życie” oznacza trwanie w Bożej opiece i wśród ludzi, „śmierć” oznacza wejście w konsekwencje czynów, które niszczą relacje i wspólnotę.
CZYTAJ DALEJ

Przewodniczący KEP wręczył Nagrodę im. Ks. Bp. Romana Andrzejewskiego za rok 2025 dr. Mateuszowi Szpytmie

2026-02-26 19:16

[ TEMATY ]

Nagroda im. bp. Romana Andrzejewskiego

BP KEP

Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda SAC wręczył Nagrodę im. Ks. Bp. Romana Andrzejewskiego za rok 2025 dr. Mateuszowi Szpytmie, historykowi, współtwórcy Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej im. Rodziny Ulmów w Markowej, badaczowi ruchu ludowego w Polsce, wiceprezesowi Instytutu Pamięci Narodowej. Gala odbyła się 26 lutego br. w Sekretariacie KEP.

„Uhonorowano olbrzymią pracę naukową i popularyzatorską Laureata na temat ruchu ludowego i represji komunistycznego aparatu bezpieczeństwa wobec stronnictw ludowych. Dr Mateusz Szpytma ukazał także inny obraz wsi i rolników polskich w brutalnych czasach wojny. Józef i Wiktoria Ulmowie byli ludźmi, którzy z wyznawanych wartości czerpali odwagę i siłę, ale także inspirację dla własnego rozwoju, pogłębiania wiedzy, aktywności społecznej i rozwijania zainteresowań kulturalnych. Tworzyli formację inteligencji wiejskiej, fenomen nie często dostrzegany przez badaczy ówczesnej sytuacji i zachowań mieszkańców wsi” – podaje komunikat Kapituły.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję