Reklama

Głos z Torunia

25. urodziny

Niedziela toruńska 6/2017, str. 1

[ TEMATY ]

diecezja

Archiwum redakcji

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Za niecałe 2 miesiące, dokładnie 25 marca, diecezja toruńska obchodzić będzie jubileusz 25-lecia istnienia. Narodziny naszej diecezji miały miejsce w 1992 r., kiedy to św. Jan Paweł II podjął decyzję o reorganizacji struktur kościelnych i z terenu obszernej diecezji chełmińskiej bullą „Totus Tuus Poloniae Populus” wydzielił m.in. diecezję toruńską.

Pierwszym biskupem nowo powstałej diecezji został 50-letni wówczas biskup pomocniczy płocki Andrzej Suski. 2 lata później Biskup Andrzej decyzją papieża otrzymał wsparcie w osobie biskupa pomocniczego Jana Chrapka.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Taki był początek. Od tego czasu minęło 25 lat. Dla jednych to jakby wczoraj, dla innych to przestrzeń życia jednego pokolenia. Podczas tych lat nasza diecezja niczym urodzone ćwierć wieku temu dziecko najpierw musiała otrzymać to, co najpotrzebniejsze do życia: podstawowe struktury i organizacje. Potem, gdy jak dziecko uczy się mówić i chodzić, tak i diecezja nasza zaczęła coraz bardziej rozwijać się poprzez powstawanie kolejnych ważnych dzieł i instytucji, przeżywanie niepowtarzalnych wydarzeń, spotkań. Wszystko to tworzyło diecezję, a przy tym jednocześnie nas samych, wiernych uczestniczących w życiu Kościoła. Rozwijaliśmy się i rośliśmy razem z nią, stąd jubileusz 25-lecia jest rocznicą każdej i każdego z nas, bo biskupi i kapłani nie są sami dla siebie, ale dla wiernych świeckich i dopiero razem tworzymy Kościół.

Zapraszamy Czytelników do zapoznawania się przez kolejne tygodnie z najważniejszymi wydarzeniami z życia naszej diecezji toruńskiej. Wspominajmy, zauważmy i doceńmy to, że jesteśmy już 25 lat.

2017-02-01 13:32

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Odpust św. Ojca Pio

[ TEMATY ]

O. Pio

odpust

diecezja

Zielona Góra

parafia alberta

Karolina Krasowska

Członkowie Diecezjalnej Grupy Modlitewnej św. Ojca Pio dziękowali bp. Lityńskiemu za powołanie wspólnoty

Członkowie Diecezjalnej Grupy Modlitewnej św. Ojca Pio dziękowali bp. Lityńskiemu za powołanie wspólnoty


W parafii św. Alberta Chmielowskiego w Zielonej Górze 23 września członkowie Diecezjalnej Grupy Modlitewnej św. Ojca Pio przeżywali uroczystości odpustowe ku czci świętego Stygmatyka. W spotkaniu uczestniczył bp Tadeusz Lityński, który przewodniczył Mszy św. i wygłosił słowo Boże.
CZYTAJ DALEJ

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych. 2 tys. cegieł, wkrótce ryt zamurowania kapsuły

2026-01-13 09:19

[ TEMATY ]

Drzwi Święte

kapsuła

zamurowywanie

2 tys. cegieł

Jubileusz Nadziei

Wojciech Rogacin/Vatican News

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra. W połowie stycznia odbędzie się ryt zamurowania kapsuły zawierającej akt Rogito – informujący o zamknięciu Drzwi Świętych przez Papieża Leona XIV oraz pamiątek z Jubileuszu Nadziei.

Leon XIV zamknął Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra 6 stycznia w uroczystość Objawienia Pańskiego. Wtedy też formalnie został zakończony Jubileusz 2025.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję