Do 30 czerwca można przesłać swoją fotografię na www.image2016.pl. Znajdziemy ją potem wśród tysięcy zdjęć wpisanych w mozaikę „Jezu ufam Tobie”, wyeksponowaną na terenie sanktuarium Bożego Miłosierdzia w czasie Światowych Dni Młodzieży
MAŁGORZATA CICHOŃ: – Akcja „Wymaluj Obraz!” jest prawie na finiszu. Macie już kilka tysięcy fotografii. Czyje twarze zobaczymy na wielkoformatowym obrazie Jezusa Miłosiernego?
KATARZYNA WALKOWSKA: – Na początku myśleliśmy, że w inicjatywie weźmie udział głównie młodzież. Zadziwiło nas zainteresowanie ludzi z Polski i z zagranicy, nie tylko młodych, ale i starszych. Mamy przykładowo zdjęcie, które wysłała mama, pisząc: „To jest mój synek, ma operację, umieśćcie, proszę, jego fotografię na obrazie Jezusa”. Albo ktoś dzieli się, że jego babcia jest bardzo chora i przesyła jej zdjęcie. Są też „zwykłe” fotki, zrobione na łonie natury, selfie wykonane na Lednicy czy na koncertach promujących Światowe Dni Młodzieży. Wśród uczestników przeważają Polacy, bo w kraju najłatwiej promować nam akcję. Jednak blisko 50 procent zdjęć pochodzi z różnych stron globu. Dzięki siostrom z Łagiewnik dotarliśmy z projektem m.in. do Hongkongu. Mamy coraz więcej zdjęć Azjatów, ale jest też mocna reprezentacja ze Stanów Zjednoczonych, Argentyny czy innych krajów Ameryki Południowej.
– Gdy wysyłałaś swoje zdjęcie, chciałaś, by odzwierciedlało ono moment, kiedy czułaś się szczęśliwa, wdzięczna za coś Bożemu Miłosierdziu? Czy zauważyłaś, że inni przykładają wagę do tego, jaką fotografię wysyłają?
– Niektórzy tak robią. Mieszkańcy Ameryki Południowej udostępniają przykładowo zdjęcia całej rodziny, a pośrodku jest obraz „Jezu ufam Tobie”. Jednak większość to takie, na których ludzie po prostu wyglądają na szczęśliwych. Chociaż są też fotografie osób doświadczających cierpienia, np. ktoś jest pod kroplówką... Ja wysłałam zdjęcie uwieczniające moment w moim życiu, za który pragnę Jezusowi Miłosiernemu bardzo podziękować.
– Podobno zdjęcia przypisze do obrazu „Jezu ufam Tobie” specjalny program komputerowy...
– Teraz trwa weryfikacja fotografii, trzeba sprawdzić każdą, czy jest dobrze sformatowana (jeśli ktoś nie wie, jak to zrobić, może po prostu wysłać nam fotkę e-mailem). Następnie wrzucimy wszystko w program komputerowy, który przydzieli dane zdjęcie do miejsca na obrazie „Jezu ufam Tobie”. Twoja fotografia może znaleźć się obok osoby z innej kultury czy jakiegoś „celebryty”, albo np. blisko rodziców Prezydenta RP, którzy również zaangażowali się w akcję, lub kogoś, kto akurat stał na przystanku i spontanicznie przystąpił do tego projektu. Wszyscy połączymy się na tym obrazie w całość. Gdy już będzie gotowy, wpisując adres swojej elektronicznej skrzynki, obejrzymy mozaikę również on-line, a komputer odnajdzie w niej naszą fotografię.
– Szczególny finał inicjatywy odbędzie się 30 czerwca przy kościele Mariackim w Krakowie. Naprawdę stanie tam specjalna „foto-budka”?
Reklama
– Tak! Wyznaczone osoby będą zapraszać do niej przechodniów w ostatni dzień zbierania zdjęć. W tym czasie w bazylice Mariackiej będzie trwać adoracja Najświętszego Sakramentu (od godz. 19.15). Wspólnie z Konradem Ciempką poprowadzę rozważania oparte o słowa: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”. Modlitwa odbędzie się w ramach comiesięcznych adoracji „Chrystus w Starym Mieście”. Na krakowski rynek, wraz z innymi ewangelizatorami, wyjdą siostry z Łagiewnik. Tuż przed ŚDM doświadczymy więc skondensowanego miłosierdzia!
– Zdradź nam, dlaczego z takim zaangażowaniem zajmujesz się „promocją” Bożego Miłosierdzia?
– Ciężko powiedzieć dlaczego... Mieszkając w Polsce, mamy blisko do Łagiewnik. Jednak kiedy zdarzyło mi się być w 2008 r. przed ŚDM w Sydney, w Australii, i w tamtejszej katedrze zobaczyłam obrazki „Jezu ufam Tobie”, uderzyło mnie to, że pomimo tylu tysięcy kilometrów, oni też promują Boże Miłosierdzie. W drodze powrotnej znalazłam się w Południowej Korei, gdzie również natrafiłam na te wizerunki. Pomyślałam, że Boże Miłosierdzie jest już na całym świecie, jednak wielu ludzi jeszcze Go nie zna! Gdy wybierałam się do Rio de Janeiro, by pomagać w komitecie organizacyjnym przed ŚDM w 2013 r., zastanawiałam się, co mogę przywieźć z Polski. Pojechałam do Łagiewnik, dostałam pobłogosławione obrazki „Jezu ufam Tobie” w różnych językach i z relikwiami św. Siostry Faustyny. Rozeszły się w Rio jak świeże bułeczki. Ludzie ze łzami w oczach za nie dziękowali! Jakoś to Boże Miłosierdzie cały czas do mnie wraca. Nie myślałam, że będę zaangażowana w akcję „Wymaluj Obraz!”, a okazało się, że to ja przeglądam te tysiące przesyłanych zdjęć... Tak naprawdę nie planuję swojego życia, ufam Bożemu prowadzeniu.
* * *
Katarzyna Walkowska pochodzi z Legnicy, mieszka w Krakowie, z zawodu jest architektem. Podczas Światowych Dni Młodzieży w Rio de Janeiro odpowiadała za międzynarodowe biuro prasowe. Jest jedną z organizatorek akcji „Wymaluj Obraz!”.
Młodzi ambasadorzy ŚDM Kraków 2016 ruszają w trasę po Europie, by promować przyszłoroczne spotkanie młodych i ojczyznę św. Jana Pawła II oraz rodzinną Kalwarię Zebrzydowską. Pojadą „Busem do marzeń”, a podczas podróży trwającej prawie miesiąc będą poznawać młodych ludzi z różnych krajów Europy i dzielić się nawzajem swoją wiarą.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.
Pod krzyżem Maryja otrzymuje nowe zadanie.
Nie zamyka się w swoim bólu.
Jej spojrzenie rozszerza się.
Staje się miejscem dla innych.
To jest dojrzałość miłości:
nie tylko przeżyć swoje — ale otworzyć się na czyjeś życie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
